کتاب کمی ایمان داشته باش

کتاب کمی ایمان داشته باش، به ماجرای یک خاخام سالخورده می‌پردازد که از میچ آلبوم تقاضا می‌کند وظیفه‌ی سخنرانی مراسم خاکسپاری‌اش را بر عهده بگیرد.

میچ آلبوم که خودش را لایق و شایسته انجام درخواست خاخام نمی‌داند، سعی می‌کند در مورد زندگی او بیشتر تحقیق کرده و با او بیشتر آشنا شود. در همین حین آلبوم با یک کشیش که اهل دیترویت است ملاقات می‌کند. کشیش در کلیسایی که نزدیک به ویرانی است برای فقیران تبلیغِ دین انجام می‌دهد.

زمانی که میچ آلبوم دنیاهای گوناگون این دو را مشاهده می‌کند، متوجه می‌شود که آن‌ها چطور به شکلی مشابه، از ایمان کمک می‌گیرند تا برای ادامه‌ی حیات از آن استفاده کنند. خاخام پیر که در اطراف شهر زندگی می‌کند، ایمان خود را جهت رو به رو شدن با مرگ به کار گرفته و کشیش نیز که جوان‌تر و شهرنشین است، به ایمانش تکیه کرده تا به کمک آن بتواند خود و کلیسایش را از نابودی نجات دهد.

داستان کتاب کمی ایمان داشته باش (Have A Little Faith) روایت یک دوره‌ی هشت ساله است. این امر با همکاری دو مرد منحصر به فرد به نام‌های آلبرت لوئیس و هِنری کووینگتون میسر شد که سرگذشت خود را با جزئیاتی شگفت‌انگیز با میچ آلبوم (Mitch Albom) به اشتراک گذاشته‌اند.

همچنین نوشتن این داستان با همکاری خانواده‌ها، فرزندان و نوه‌هایشان امکان‌پذیر شده. تمامی برخوردها و گفتگوها واقعی هستند، اگرچه برای پیشبرد اهداف روایت، خط زمانی در چند مورد جا‌به‌جا شده است، به طوری که مثلاً یک اتفاق در اکتبر یک سال ممکن است در نوامبر بعدی ارائه شده باشد.

با این که این کتاب به موضوع ایمان اشاره دارد، اما نویسنده نمی‌تواند ادعا کند که روایتگر یک داستان مذهبی است. همچنین این اثر راهنمایی برای داشتن یک سری اعتقادات خاص نیست. این داستان، روایتگر امید و امیدواری است و پیروان تمامی ادیان می‌توانند چیزی مشترک در آن پیدا کنند.

نکوداشت‌های کتاب کمی ایمان داشته باش:

- همه باید این کتاب را بخوانند. (People)
- معادل غیر داستانی کتاب «کیمیاگر» اثر پائولو کوئیلو. (Sydney Morning Herald)
- داستانی خوش ساخت درباره‌ی یک سفر هشت ساله‌ی جالب توجه بین دو دنیا. (Hachette Books)

میچ آلبوم را بیشتر بشناسیم:

میچ آلبوم در سال 1958 میلادی در ایالات متحده آمریکا دیده به جهان گشود. بیشترین ژانر فعالیت‌های او ادبیات داستانی جوانان است. کتاب‌های او همواره در گروه پرفروش‌ترین‌ها قرار داشته و بیش از 35 میلون نسخه فروش داشته است.

فعالیت نویسندگی میچ آلبوم در سال 1995 و با دیدار موری شوارتز شروع شد. موری استاد سابق میچ آلبوم بود و این دیدارها منجر به خلق کتاب «سه شنبه‌ها با موری» شد. از میان دیگر آثار این نویسنده می‌توان به «برای یک روز بیشتر»،، «زمان‌دار» و... اشاره کرد.

در بخشی از کتاب کمی ایمان داشته باش می‌خوانیم:

همان‌طور که پدر مرا به داخل خانه‌ی کوچکش راهنمایی می‌کرد، موضوع سخنرانی بعد از مرگ، به نظرم خیلی جدی آمد. خیلی ناخوشایند بود، گویی پزشک و بیمار تازه با هم ملاقات کرده‌اند و حالا بیمار مجبور است که تمام لباس‌های خود را از تنش در بیاورد. شما هیچ‌گاه یک گفتگو را با این جمله شروع نمی‌کنید: «خب وقتی مُردین من درباره‌ی شما چی باید بگم؟»

بنابراین شروع به صحبت‌های مختصری درباره‌ی آب و هوا و محله‌ی قدیمی‌مان کردم. مثل یک گردشگر در تمام خانه قدم می‌زدیم. قفسه‌ها با کتاب و پرونده‌هایی پوشیده شده بود. میز کارش پر بود از نامه‌ها و یادداشت‌هایی که احتمالاً او مشغول پاسخ دادن یا ساماندهی یا همچین چیزی بود.

او گفت: «احساس می‌کنم که بخش بزرگی از زندگیم رو فراموش کردم. یه زندگی دیگه لازمه تا همه‌ی اون خاطرات رو بازیابی کنم.» سپس خندید و گفت: «هوشمندانه‌س. خیلی هوشمندانه‌س.» خنده‌ی پدر، احساس عجیبی را در من به وجود آورد، احساسی عجیب و غیرمحترمانه. او از نزدیک، همان مرد تیزهوش دوران نوجوانی‌ام به نظر نمی‌رسید، مردی که از صندلی من، بزرگ‌تر از هر چیز دیگری به چشم می‌آمد. اما اکنون، در این گوشه از زمین، او بسیار کوچک به نظر می‌رسید.

ضعیف‌تر از همیشه. او به سبب پیری، چند اینچ کوتاه‌تر شده بود. حالا گونه‌هایش آویزان شده بود و در حالی‌که لبخندش، همچنان سرشار از اطمینان بود و نگاهش مثل سابق، متفکرانه باریک می‌شد. اکنون مثل کسی که مواظب است تا زمین نخورد قدم برمی‌داشت. من بازو در بازوی او قدم برمی‌داشتم. می‌خواستم از او بپرسم: «چند وقته... » اما به جایش از او درباره‌ی آن پرونده‌ها سوال کردم. او گفت: «اون‌ها پر از داستان و ایده برای سخنرانی و موعظه هستن. من همیشه تکه‌هایی از روزنامه‌ها و مجله‌ها رو می‌بُرم و کنار هم قرار می‌دم.»