بله
کتاب دفن خاطرات پاییزی به قلم عادل شیرازی، حاوی مجموعه ترانه‌هایی زیبا و دلنشین است که با بیانی ساده به رشته‌ی تحریر درآمده‌اند. به این اشعار باید از دید موسیقیایی نگاه کرد.
این کتاب که به ترتیب پس از «اشعار خیس» و «ترانه‌ی باران» و «سکوت ابر» و «بیست و هشت» پنجمین مجموعه از ترانه‌های عادل شیرازی محسوب می‌شود و دربردارنده‌ی ترانه‌هایی است که هر خواننده‌ای می‌تواند با کمی ذوق هنری به شکل خیره کننده‌ای آن‌ها را اجرا کند. زیرا شاعر هر آنچه از دلش آمده را به رشته تحریر درآورده و حالات روحی خود را توصیف می‌کند. بنابراین درک این اثر مستلزم درک حالات روحی اوست.
لازم به ذکر است حتما به قالب ترانه قبل از ارائه نظر در مورد شعر (با ذهنیت کلاسیک) دقت کنید.
در بخشی از کتاب مجموعه ترانه‌های سکوت ابر می‌خوانیم:
با خاطره‌ی تلخ زمستون
سرمای ترک‌های خیابون
اشکی که سرازیره یه حسرت
می‌ترسه دلامون
انگار دیگه حسی به این قصه نداری
بی‌من مثل گل‌های بهاری
می‌بارم و اشکم می‌چکه رو تن غربت
از بی‌کسی اما چه فراری
بازم یه مسافره شباتم
این کوچه‌ی بن بسته نگاتم
تویی که زمزمه‌ی باد خزونی
در عطر هواتم
