کتاب مادر زن جیم من

کتاب مادر زن جیم من نوشته‌ی فروغ اصطهباناتی، روایتی رمانتیک است از فراز و نشیب‌های عشقی که کم و بیش خیلی از افراد با آن رو به رو خواهند شد.

در بخشی از کتاب مادر زن جیم من (jiman wife's mother) می‌خوانیم:

حاج قمر خانم چادر سفید گل قرمزش را دور کمرش سفت کرده و دمپایی پلاستیکی‌های لنگه به لنگه چپ و راست پوشیده بود و با چادری چهارگوش که از برگ نخل‌های خوزستان بافته شده بود را کف حیاط می‌کشید و توی دست دیگرش شلنگ آب شُرشُر کف حیاط می‌ریخت لابه‌لای موزائیک‌های کف حیاط را می‌شست و آب می‌پاشید زیر لب صلوات و استغرا... می‌فرستاد. محمد و علی دنبال هم می‌دویدند و محمد با صدای بلند می‌خواند علی چی بزغاله چی گوشت و پیاز و نخودچی گوشت نمی‌خوام دنبه می‌خوام یک زن؟؟ گنده می‌خوام.

حاج خانم چادر را به گوشه‌ای پرت کرد و با شلنگ آب دنبال محمّد افتاد با صدای جیغ جیغوی کوتاه فریاد می‌زد خفه شود، خفه شو آبروم پیش در و همسایه رفت. بعد با شلنگ خیس یکی در کون محمّد زد که حالا جیغ محمّد هوا رفت؟؟ دید و بلند بلند می‌خواند.

آب دریا خنکه قمر خانم بادکنکه دست بزنی می‌ترکه! دختر همسایه روی؟؟ دیوار خانه‌شان نشسته بود و هرهر می‌خندید و گاه‌گاهی وقتی من نگاهش می‌کردم چادر را عقب می‌زد و با عشوه‌ای دوست داشتنی موهای بلند و شقیقه‌اش را می‌چرخاند و سر و سینۀ لختش را نشان من می‌داد که یهو حالی به حالی می‌شدم و نمی‌دانستم چکار کنم. دیروز شعر دختر همسایه دیوار به دیوار را برایش روی یک کاغذ صورتی نوشتم و وقتی تو کوچه می‌رفت یواشکی دادم دستش. با خنده خنده شعر را خواند و گفت پس کی می‌خوای بیای خواستگاری من که دق کردم. حالا حاج خانم با چوب جارو دنبال بچه‌ها کرد و همه را توی خانه هل داد. و من به اطاقم رفتم و روی رختخواب خوابیدم.