کتاب و من و تو

کتاب و من و تو به قلم فروغ اصطهباناتی، داستان زندگی عاشقانه و پر فراز و نشیب دختری به نام گلی را به تصویر می‌کشد.

در بخشی از کتاب و من و تو (And you and i) می‌خوانیم:

آن روز از اول صبح بی‌تاب بود و دلش شور می‌زد. یاد آن ضرب‌المثل افتاد که قاتل همیشه به محل جنایت بر می‌گردد. دلش هری ریخت پایین. توهم کلمه قاتل نیشتری بود که تا اعماق قلبش فرو می‌رفت. وسوسه و ترس و اندوه یک لحظه آسوده‌اش نمی‌گذاشت. نمی‌دانست چه کند؟ میان رفتن و نرفتن مردد بود.

مادر و گلی را خانه‌ی دایی احمد گذاشت و به بهانه‌ی گرفتن مدارک ماشین از آن‌ها جدا شد. بعد هم سفارش کرد که: اگه دیر اومدم از من از دایی احمد عذرخواهی کنید و غذای منو نگه دارید.

و با خنده از آن‌ها دور شد. یک شیشه‌ی بزرگ گلاب و چند تا ظرف آب برداشت و به طرف باغ رضوان حرکت کرد. آشوب و ترس به آتشش کشیده بود و این خشمی را بر وجودش مستولی کرده بود که می‌خواست وجود او را پاره کند و خود را بیرون بریزد. اول سرمزار پدر و همسرش رفت. سنگ قبرها را شست و به روی آن‌ها گلاب ریخت و قدری نشست و زار زار گریست. اما این گریه برای آن‌ها نبود.

برای خودش گریه می‌کرد. بعد آرام آرام سراغ قطعه‌ی بیست و هفت رفت. ساعت ده صبح بود. کپه قبر حبیب احمدی را دید. برگشت و نزدیک در ورودی باغ رضوان شیشه‌ای گلاب خرید و دوباره به آن جا برگشت. فاتحه‌ای خواند و شروع به قدم زدن کرد. نباید کسی او را بالای سر آن قبر می‌دید.

گریه امانش نمی‌داد. زیر سایه‌ی درختی نزدیک کپه قبر کتش را زیر سرش گذاشت و دراز کشید. خواب اما به چشمانش نمی‌آمد. برگشت و قرآنش را از توی ماشین بیرون آورد و برای او شروع به خواندن سوره‌ی یاسین کرد. حدود ساعت سه عصر چند مرد آمدند و قالیچه و چند صندلی آوردند. همه را چیدند و بعد از داخل پژویی مشکی دیس‌های خرما و شیرینی و حلوا روانه روی قبر شد. بلندگوها وصل شد و بعد زنی قد بلند و سفید چهره با دو پسر نسبتاً خردسال و نوجوان سر قبر حاضر شدند.