معرفی و دانلود کتاب روزهای تلخی که بر من گذشت

معرفی کتاب روزهای تلخی که بر من گذشت

کتاب روزهای تلخی که بر من گذشت، رمانی جذاب به قلم مهرانگیز رضائی کهنما ژاله است که می‌تواند برای ساعاتی هم که شده، ذهن مخاطب را از دغدغه‌های تکراری و طاقت‌فرسای زندگی روزمره خلاص کند. این رمان عاشقانه ایرانی نخستین کتاب نویسنده در حوزه‌ی جوانان، نوجوانان و بزرگسالان به حساب می‌آید و درمورد زنی است که بعد از مواجهه با مشکلات زندگی و بی‌محبتی‌هایی که از همسرش می‌بیند، تحت تاثیر حرف‌های جوانی قرار می‌گیرد و به همسرش خیانت می‌کند.

درباره‌ی کتاب روزهای تلخی که بر من گذشت

کتاب روزهای تلخی که بر من گذشت اثر مهرانگیز رضائی کهنما ژاله داستان زنی را به تصویر می‌کشد که از همسرش بی‌توجهی و بی‌محبتی می‌بیند و در دام جوانی گرفتار می‌شود که ظاهراً کمبودهای روحی و روانی او را جبران می‌کند. این تصمیم عجولانه و نابخردانه‌ی زن بر مشکلاتش می‌افزاید و او را در ورطه‌ای می‌افکند که برای خروج از آن دچار افسردگی و ناامیدی بسیاری می‌گردد.

در رمان روزهای تلخی که بر من گذشت می‌خوانیم که شخصیت اصلی قصه بارها و بارها در اصلاح مشکلات و اختلافات با همسر اولش می‌کوشد ولی متاسفانه موفق نمی‌شود و بر بحران زندگی‌اش می‌افزاید تا بالاخره از او جدا می‌شود. او در رویا عالم برزخ را مشاهده می‌کند و به خاطر خیانت به همسرش دچار عذاب وجدان شده و پشیمان می‌گردد و به سوی همسرش برمی‌گردد ولی اختلافات به قدری شدید است که او را هر روز از خودش دورتر و دورتر می‌سازد.

آن‌ها درنهایت مجبور می‌شوند از هم جدا شوند. شخصیت اصلی کتاب روزهای تلخی که بر من گذشت از روی ناچاری به سوی آن جوان برمی‌گردد و با او ازدواج می‌کند و سعی می‌کند اشتباهات گذشته را جبران نماید و بالاخره پاداش تلاش‌هایش را می‌گیرد و دری از خوشبختی به رویش باز می‌شود.

برای تجربه‌ی یک رمان عاشقانه فارسی، خرید کتاب روزهای تلخی که بر من گذشت از انتشارات شکوه حکمت رحمانی در دسترس شماست.

کتاب روزهای تلخی که بر من گذشت برای شما مناسب است اگر

• نوجوان یا بزرگسالی هستید که از خواندن یک رمان احساسی ایرانی استقبال می‌کنید.
• مخاطب رمان ایرانی به‌ویژه در ژانر عاشقانه و اجتماعی هستید.

در بخشی از کتاب روزهای تلخی که بر من گذشت می‌خوانیم

عسل دیگه صبرش تموم شد و تصمیم گرفت خیلی جدی با کامران صحبت کنه. اواسط پاییز بود و هوا کمی خنک شده. ساعت نزدیک دو بود که کامران از سر کار به خونه اومد. عسل روز قبلش خیلی با خودش کلنجار رفته بود و می‌خواست بشینه با کامران جدی صحبت کنه. کامران در رو باز کرد و وارد خونه شد. لباساش رو عوض کرد. یه آبی به صورتش زد و وارد آشپزخونه شد. بوی غذای عسل فضای اونجا رو پر کرده بود. عسل می‌دونست، کامران ناهارش رو که بخوره، باز روی کاناپه میره و خوابش می‌بره و دیگه نمی‌تونه حرفش رو بهش بزنه برای همین بی‌مقدمه شروع به حرف زدن کرد.

عسل: «کامران! من طلاق می‌خوام. نمی‌تونم باهات زندگی کنم.»

کامران: «من طلاقت نمی‌دم.»

عسل: «چرا؟ من و تو باهم نمی‌سازیم.»

توی اون چند سالی که عسل با سعید هیچ ارتباط و تماسی نداشت، کامران عسل رو طلاق نداد. عسل تصمیم گرفت که دوباره با کلاس‌های هنری خودش رو سرگرم کنه. برای همین عسل به همراه نیلوفر که حالا شده بود چهارده‌ساله، به مؤسسه‌ای رفتن و خواستن ثبت‌نام کنن.

مؤسسه آموزش و هنر طنین. عسل و نیلوفر وارد مؤسسه شدن.

عسل: «سلام‌.»

خانم محمدی، منشی مؤسسه: «سلام بفرمایین. خوش اومدین.»

عسل: «اینجا چه کلاسایی دارین؟»

محمدی: «نقاشی، ارگ، گیتار، سه‌تار و... می‌خوای کدومش رو ثبت‌نام کنی؟»

عسل چون به نقاشی علاقه داشت و تو نقاشی کشیدن عالی بود، گفت: «نقاشی. البته من و دخترم نیلوفر باهم ثبت‌نام می‌کنیم.» محمدی: «فردا با خودتون دو قطعه عکس و فتوکپی شناسنامه بیارین.»

عسل: «چشم. ترمی چقدره؟»

محمدی: «ترمی هفتاد هزار تومنه.»

عسل درِ کیفش رو باز کرد. دستش رو توی کیفش برد و هزینه‌ی کلاس خودش و نیلوفر رو نقدی حساب کرد.

محمدی: «امروز کلاس نقاشی برگزار می‌شه. بفرمایین. الان استاد میاد.»