بله
کتاب دوباره لبخند بزن (سروده‌های آدم) شامل مجموعه‌ای از اشعار ابوالحسن درویشی مزنگی در قالب‌های مثنوی و رباعی و همچنین سروده‌هایی به زبان مازندرانی است.
در بخشی از کتاب دوباره لبخند بزن! می‌خوانیم:
تو گلی و من علف هرز، تو روز و من شب
تو شکوفه‌ای و من خار من گِل و تو آب
تو قرقاولی، توکایی، کبوتری
با لنگان لنگان دویدن، من به تو نمی‌رسم
***
تِ گس سه شو، تِ ابرو مثه ماهه
تِ چش، مثه دل لاله سیاهه
هر چه قشنگیه تره هدانه
کی گانه ته ره دوس داشتن گناهه
ترجمه:
گیسوی تو شب و ابروی تو ماه
چشم تو مثل دل لاله سیاه
هر چه زیبایی به تو داده‌اند
چه کسی می‌گوید دوست داشتن تو گناه است
***
هلی باغ دله نه-پار بزومه
ونه سِتون ره إسپدار بزومه
گال فرش هکاردمه به جای لَمه
ته نمویی، شو تا صب زار بزومه
ترجمه:
در باغ گوجه سبز کلبه‌ای ساختم
ستون کلبه از سپیدار است
کلبه را به جای نمد با گل فرش کردم
تو نیامدی و من تا صبح گریه کردم
