کتاب 20 عنصر بازاریابی

کتاب 20 عنصر بازاریابی به قلم دیوید پیرسون، شامل رهنمودهایی است که استراتژی بازاریابی را به صورت جامع معرفی کرده و به شما کمک می‌کند تا به بهترین نحو از آن‌ها استفاده کنید.

مک کارتی در سال 1960 با شکل‌دهی و فرموله نمودن آمیزه‌های بازاریابی، کمک قابل توجهی به بازاریابی و هدفمند نمودن فعالیت‌های آن کرد. او چهار اصل محصول، قیمت، مکان و ارتقاء را به بازاریابان ارائه نمود تا تمام زیربخش‌های مربوط به این مفاهیم را به صورت برنامه‌ریزی شده به اجرا در آورند و موفقیت‌های ارزنده‌ای نیز از به کار بستن این مفاهیم حاصل شود.

پس از او، دیوید پیرسون با تجربه و دانشی که حاصل سال‌ها تحقیق و کار اجرایی مک کارتی بود، 16 اصل مهم و اساسی دیگر را به اصول گفته شده افزود و از این طریق مسبب شناخت وسیع‌تری از جنبه‌های مهم اصول بازاریابی شد.

مطالبی که در کتاب 20 عنصر بازاریابی (The 20 Ps of Markeing) به آن‌ها اشاره شده است، شامل عواملی چون محصول، قیمت، بهره‌وری، شراکت، حرفه‌گرایی و ... است که اطلاعات جامع‌تری را از زوایای گوناگون این عناصر، در اختیار شما قرار می‌دهد.

این کتاب برای تمام افرادی که به حوزه‌ی کسب و کار و بازاریابی علاقمند هستند، بسیار مفید و سودمند خواهد بود.

در بخشی از کتاب 20 عنصر بازاریابی می‌خوانیم:

مقدمات امتیاز، مجوزی به وجود می‌آورد که از یک مدل کسب و کار از قبل تعیین شده برای توزیع کالاها و خدمات استفاده می‌کند. بخش مهم آن، مجوز برای استفاده از حقوق دارایی معقول مربوط به برندها، علائم و آموزش است. به امتیاز دهنده که مجوز را فراهم می‌کند یا برای کاربرد حقوق دارایی معقول، حق امتیاز به آن داده می‌شود، مفهوم خاص، کسب و کار و طرح کسب و کار مدل است.

چنین توافق‌های امتیازی برای امتیاز دهنده روش کمهزینه‌ای از تأسیس شبکه‌ای یکدست از بازارهای فروش برای توزیع کالاها و خدماتش است. امتیاز گیرنده و امتیاز دهنده‌ی معتبر و خوب، مزیت دسترسی به روش کم ریسک و خوب آزموده را برای شروع کسب و کار تازه دارند. در مورد «شاه بر گر، شرکتی که برای مدتی توسط پیلس بری» اداره می‌شد، زمانی که در هیئت مدیره «پیلس بری» در «انگلیس» بودم افراد مخالف «شاه برگر» را می‌دیدم، آن‌ها از خطوط مختلف مدیریت به هیئت مدیره اصلی شرکت گزارش می‌دادند.

در حال حاضر «شاه برگر، در «انگلیس» به خوبی جا افتاده است اما در اولین روزها یک یا دو مشکل اصلی داشتند. مدیریتشان از مدیران آمریکایی با تجربه رستوران‌های زنجیره‌ای در مناطق شمال غربی بود ولی تجربه خارج از کشور را نداشت.

زمانی که به انگلیس، آمدند اولین رستوران شان در محلی عالی در لندن افتتاح شد. دومی را نزدیک اولی زدند؛ و سومی را در «بیرمنگام»، چهارمی در «منچستر»، پنجمی در «ساتامپتون» و ششمی در «اریدینگ» افتتاح شد. برای آن‌ها فراصل بین این شهرها کم بود و تا الآن نصف مناطق تلویزیونی کشور که 60 درصد بود را گرفته بودند تا با شش رستوران، مبارزه تبلیغاتی راه بیندازند توافق‌های امتیاز با محدودیت‌های شغلی ترکیب شده بودند که شامل مفاد غیر رقابتی و ترکیبات عناصر توزیع انتخابی و توزیع انحصاری بودند.