کتاب با هم بازی کنیم و یاد بگیریم نوشتهی رونی کوهن لیدرمن و وندی اس مسی، دربرگیرنده 100 بازی و تمرین است که با همراهی والدین و کودک، به قصد پرورش مهارتهای حرکتی، زبانی، شناختی، ارتباطی و خلاقیتی صورت میگیرد.
این کتاب به پدر و مادر یاد میدهد که چطور میتوانند به کارهایی مثل غذا خوردن، پوشک کردن، حمام کردن و لباس پوشاندن، به چشم بازی با کودک خود نگاه کنند تا اینگونه هم همراهی بیشتر کودکان در انجام کارها را شاهد باشند و هم فرزند خود را سرگرم کنند.
رونی کوهن لیدرمن (Roni Cohen Leiderman) و وندی اس مسی (Wendy S. Masi) در کتاب با هم بازی کنیم و یاد بگیریم (Let’s Play and Learn Together) به این نکته اشاره میکنند که والدین نیز هنگام بازی و سرگرم شدن با فرزندانشان میتوانند نکات زیادی را از آنان بیاموزند.
این کتاب به والدین میآموزد چگونه همپای فرزند خود، کودک شوند و چطور علاقهی فرزندشان را به دنیای اطراف بیشتر کنند.
لیدرمن و مسی این کتاب را به فرزندان خود تقدیم کردهاند چرا که از آنها یاد گرفتند چطور هر بوسه، گِل بازی، شعر مضحک و حباب بازی میتواند یک فرصت برای برقراری ارتباط و شاد بودن باشد.
رونی کوهن لیدرمن و وندی اس مسی که هر دو مدرک دکترای روانشناسی رشد دارند، بیش از 20 سال سابقهی کار با کودکان کم سن و سال کودکستانی و خانوادههایشان را دارند.
در بخشی از کتاب با هم بازی کنیم و یاد بگیریم میخوانیم:
همهی کودکان از زمان تولد، منحصر به فرد هستند. آنها مشخصات ژنتیکی و فطرت مخصوص به خود را داشته و نحوهی تعامل شما با فرزندتان، شخصیت او را شکل میدهد که به سرعت هم شروع به نمایان شدن میکند. برخی کودکان به راحتی و خیلی زود، آرام میگیرند، درحالیکه دیگران، ناآرامتر بوده و با تکاندادن و در آغوش گرفتنِ بیشتری، به گریه خاتمه میدهند. برخی کودکان، زمان بیشتری به نگهداری و مراقبت تمام وقت نیاز دارند و اغلب اوقات وقتی راضی هستند که در آغوش مادر قرار دارند؛ در حالی که کودکان دیگر سازگارتر بوده و در صورت عدم توجه تمام وقت نیز راضی و خشنود هستند.
وقتی شما منحصر به فردی فرزندتان را درک کنید، او نیز به تدریج درمییابد که فردی مهم و ارزشمند است. توجهی که سخاوتمندانه وقف کودکتان میکنید، لحظهبهلحظه هویت و احساس خودارزشمندی را در او شکل میدهد. قلّکی احساسی که در آن عشق و توجه به فرزندتان را ذخیره میکنید، نتایج ارزشمندی در طی سالها و بهویژه زمان بزرگسالیاش به بار میآورد.
به نظر میرسد که نوزادانِ تازه متولد شده، دو احساس ساده دارند: نارضایتی و خرسندی که با گریه کردن یا گریه نکردن ابراز میشوند؛ اما در واقعیت بیش از این اتفاق میافتد. آنها با مشاهدات و ورودیهای حسی، در حال درک محیط تازهی خود هستند. با برطرف کردن نیازها و آرزوهای نوزادتان، شاهد رشد احساس هویت در او خواهید بود و خیلی زود میبینید که دامنهی مجموعهی احساسات او به لذت، ناراحتی، غافلگیری، کنجکاوی و عشق گسترش مییابد.
بله






















