کتاب آن چشم‌های جذاب لعنتی

حسین باباپور در کتاب آن چشم‌های جذاب لعنتی، قصد دارد با بیانی طنز به بیان مشکلات خود در راه پرمخاطره خاطرخواهی پرداخته و در این بین، اعتراض و انتقاد خود را نسبت به رسوم من‌ در آوردی که ازدواج جوانان را روز به روز سخت‌تر نموده و به هفت‌خوان رستم بدل می‌نمایند، اعلام دارد.

حسین باباپور در نخستین اثر خود با پرداختن به مشکلات و موانع موجود بر سر راه ازدواج جوانان و درگیری‌های عقلی و عاطفی آنان، به ویژه آقایان، مشکلات خود و جوانانی که به دلیل دست و پنجه نرم کردن با مشکلات اقتصادی، عطای ازدواج را به لقایش بخشیده و دور عشق خط قرمز کشیده‌اند، را توصیف می‌کند.

کتاب حاضر به درگیری‌های درونی جوانی عاشق‌پیشه اشاره دارد که به دلیل مشکلات مالی فراوان پیش‌رویش و نیز رسومات دست‌ و پاگیر مراسم ازدواج، قادر به ابراز علاقه به معشوق نبوده و از این جهت همواره تنش و درگیری میان عقل و احساسش برقرار است.

در بخشی از کتاب آن چشم‌های جذاب لعنتی می‌خوانیم:

خلاصه یکی از این دو جمله را با نقل به مضمون، در دل گفتم و به خیال خود آب سردی بر فراز شعله‌ی کوچک مهرش ریختم و برای همیشه آن را خاموش نمودم...

با تمام این تفاسیر، من حتی آن شب نیز درست نفهمیدم دخترک دقیقا چه کسی بود؛ روز بعد که حال مادر به نسبت مساعد گشته بود، در میان گپ و گفت‌های خانوادگی، زیرکانه و کنجکاوانه از زیر زبان مادر اصل و نسب خانوادگی دختر جوان یا همان جوانک دختر را بیرون کشیدم...

- راستی مامان! اون بنده خداها کی بودن؟ دستشون درد نکنه، من دیشب نتونستم بشناسمشون... مادر نیز توضیح داد که آن یکی خانم بَهمانی بود و دخترک جوان‌تر، خانم فلانی، دخترِ حاج خانم و حاج آقایِ... خواهرِ... آهان!... تازه ایشان را شناختم، البته نه دقیقا خود ایشان را، بلکه تا حدودی به رگ و ریشه‌شان پی بردم.

نام کوچکش را قبلا چند بار در خانه از زبان مادرم شنیده بودم اما هیچ وقت نمی‌دانستم که کیست و چیست و کجاست؟ اخلاق خاله زنکی هم ندارم که بخواهم پیگیر این چیزها باشم! در میان صحبت‌های آن روز مادرم فهمیدم که مهندسی مکانیک خوانده و طبق روال معمولِ بچه‌های مهندسی، کار مناسب گیر نیاورده؛ در نتیجه ادامه تحصیل داده و در مقطع دکتری همچنان مشغول به تحصیل است. در کنار درس مربی ورزش نیز هست و زندگیش را از راه ورزش گذران می‌کند.