کتاب تاریخ تربیت بدنی

کتاب تاریخ تربیت بدنی نوشته‌ی ابراهیم عثمانی، احمد نصرالهی و کمال جمیانی، به بررسی سیر پیش‌رفت و تحول تربیت بدنی و ورزش در فراز و نشیب تاریخ که مطالعه آن برای هر دانشجو و متخصص تربیت بدنی و ورزش ضروری است، پرداخته.

از گذشته تا به حال پیش‌رفت و تکامل تربیت بدنی و ورزش مرهون اقدامات و تلاش‌های مردم جوامع و فرهنگ‌های گوناگون بوده است. از سوی دیگر، درک و شناخت هر پدیده‌ای با آگاهی از تاریخ آن شروع می‌شود. این موضوع در مورد تربیت بدنی و ورزش نیز صادق است و بدون آگاهی از زوایای تاریخ آن، نمی‌توان آن را به خوبی شناخت.

نویسندگان در کتاب تاریخ تربیت بدنی (history of physical education) به تحولات تربیت بدنی و ورزش در طی زمان پرداخته‌اند. به عبارت دیگر، در کتاب حاضر بنیان‌های تاریخی تربیت بدنی و ورزش در ایران و جهان مورد بررسی قرار گرفته‌ است.

کتاب تاریخ تربیت بدنی در نه فصل تنظیم شده که در هر فصل، به یکی از جنبه‌های تاریخی تربیت بدنی و ورزش پرداخته می‌شود. کتاب‌های تاریخ تربیت بدنی که در ایران چاپ شده‌اند، اغلب چند دهه ‌قبل به چاپ رسیده‌اند و امروزه کمیاب هستند. به طوری که دانشجویان و گاه پژوهشگران تربیت بدنی نیز از وجود آن‌ها بی‌اطلاع‌اند. امید است که تألیف کتاب حاضر، در پُر کردن خلأ موجود مؤثر باشد. از آن‌جا که کتاب درسی‌‌ای برای تاریخ تربیت بدنی وجود نداشت، این کتاب به منظور تأمین نیاز دانشجویان این رشته تألیف و بدین منظور به جامعیت مطالب آن توجه زیادی شده است.

این کتاب برای تدریس در درس «تاریخ تربیت بدنی» تمام گرایش‌های مختلف کارشناسی رشته‌ تربیت‌بدنی و ورزش پیشنهاد می‌شود و علاوه بر دانشجویان رشته تربیت‌بدنی، برخی از متخصصان این رشته نیز، می‌توانند از این کتاب بهره گیرند. امید است با مطالعه و خواندن این کتاب در زمینه تاریخ ورزشی اطلاعات مفیدی را به دست بیاورید.

در بخشی از کتاب تاریخ تربیت بدنی می‌خوانیم:

عربستان بزرگ‌ترین شبه جزیره دنیاست و در جنوب غربی آسیا واقع است و بیشتر وسعت آن ریگزار و صحرا است. تا قبل از اسلام‌، اغلب مردم آن صحرانشین و تابع نطام قبیله‌ای بودند. زندگی اعراب صحرا نشین به شتر وشمشیر وابسته بود. آن‌ها افرادی مهمان نواز بودند با قناعت زندگی می‌کردند و کشتار و غارت را مشروع می‌دانستند. اعراب صحرا نشین افرادی قوی، لاغر اندام‌، سخت‌کوش و جنگ‌جو بودند. بین قبیله‌ها برای بدست آوردن چراگاه‌ها و یا خون خواهی جنگ بسیار در می‌گرفت. جاهلیت‌، روحیه جنگ‌جویی و ملی‌گرایی ریشه بسیاری از خونریزی‌های اعراب صحرانشین بود. آن‌ها معتقد بودند که «خون را با خون باید شست». می‌گویند: قبل از ظهور اسلام فقط 17 نفر در مکه و 11 نفر در مدینه باسواد بودند که نشان می‌دهد مردم شبه جزیزه‌ عربستان تا چه اندازه در جهل می‌زیستند و عقب مانده بودند.

در این سرزمین جهل و فساد، پیامبر اسلام (ص) نور پُرفروغ ایمان را در دل‌ها متجلی ساخت و مشعل توحید و ولایت را در کانون جان‌ها برافروخت. پس از رحلت رسول خدا (ص) دو قدرت آن روز یعنی ایران و روم به تسخیر قدرت نوپایی که می‌رفت امور جهان را در نگین اداره خود به نظم آورد درآمد و کمتر از یک قرن پس از رحلت پیامبر‌، آیین مقدس اسلام از اقیانوس اطلس درغرب تا کرانه‌های هند و چین در شرق و از دریاچه آرال در شمال تا آخرین کناره‌ رود نیل در جنوب گسترش یافت و برنامه‌ زندگی میلیون‌ها انسان مسلمان در جهان قرار گرفت‌، و با اروپای مسیحی کاتولیک آن زمان همسایه شد.