کتاب گنجینه اقوام ایران: قوم عرب

کتاب گنجینه اقوام ایران: قوم عرب نوشته‌ی محسن رستمی و مژگان توفیقیان، به بررسی آداب و رسوم، فرهنگ و جاذبه‌های نواحی اعراب نشین کشور پرداخته است.

خوزستان نخستین تجلیگاه تمدن کهن ایرانی و یکی از کهن‌ترین مناطق فرهنگ فلات ایران از هزاره‌ی قبل از میلاد است. قوم عرب یک از اقوام بسیار قدیمی مهاجر به این ناحیه از سرزمین ایران به شمار می‌رود. از اینکه ورود آن‌ها به این منطقه در چه تاریخی و در عهد کدام پادشاهان ایرانی بوده، اطلاع درستی در دست نیست. اصلی‌ترین قلمروهای استقرار هم‌میهنان عرب در ایران عبارتند از: استان خوزستان، فارس، کهکیلویه و بویر احمد، خراسان، بوشهر، هرمزگان و ایلام.

در بخشی از کتاب گنجینه اقوام ایران: قوم عرب می‌خوانیم:

دزفولی‌ها
دزفول نام یکی از شهرستان‌های استان خوزستان است که مردمان ساکن در آن با عنوان دزفولی‌ها شناخته می‌شوند و پیرو مذهب شیعه هستند. این مردم از تبار پارسی می‌باشند و با گویش فارسی و لهجه‌ی دزفولی تکلم می‌کنند.

شوشتری‌ها
شوشتری‌ها به مردمی اطلاق می‌شود که در شهرستان شوشتر زندگی می‌کنند و پیرو آداب و رسوم آن شهر هستنند. گویش شوشتری‌ها بسیار شبیه به دزفولی هاست و افراد نا آشنا نمی‌توانند آن‌ها را از هم تفکیک کنند.
شوشتریان به عنوان مردمانی صلح‌جو شناخته می‌شوند. آن‌ها از قدیمی‌ترین مردمان خوزستان هستند که سال‌هاست در کنار دیگر ساکنان این استان همچون بختیاری‌ها و عرب‌ها زندگی می‌کنند. از بعد فرهنگی این مردم تعداد زیادی از افراد تحصیل کرده را در خود جای داده‌اند و از نظر سطح سواد در رده‌ی نسبتاً بالایی قرار دارند.