کتاب خانه‌ای برای تعطیلات

کتاب خانه‌ای برای تعطیلات نوشته‌ی ربکا فیلت داستانی عاشقانه، مرموز و بسیار جذاب است که شما را برای ساعاتی از دنیای واقعی جدا می‌کند.

رمان خانه‌ای برای تعطیلات (The House Swap) از پرفروش‌ترین‌های سال 2018، روایت‌گر زندگی زوجی‌ به نام‌های کارولین و فرانسیس است که پیشنهادی برای تعویض یک هفته‌ای آپارتمان‌شان با خانه‌ای اعیانی در حومه لندن حومه دریافت می‌کنند؛ برای دور شدن از خانه، پسرشان و فشارهایی که رابطه آن‌ها را به مرز بحران کشانده است، آن را قبول می‌کنند.

همانطور که زن و شوهر در تلاش برای حل و فصل مشکلات قدیمی که در رابطه‌شان نفوذ کرده است، هستند، کارولین به آرامی شروع به کشف برخی از نشانه‌های زندگی خودش در این خانه جدید می‌کند. به نظر می‌رسد فردی که خانه را با آن‌ها مبادله کرده، کسی است که کارولین را می‌شناسد، کسی که اسراری را می‌داند که کارولین ناامیدانه سعی در به فراموشی سپردن آن‌ها دارد.

واشنگتن پست (The Washington Post) درباره‌ی این کتاب اثر ربکا فیلت (Rebecca Fleet) می‌گوید: «یک ملودرام جنایی خانوادگی دلپذیر.» همچنین بوک لیست (Booklist) این کتاب را اینگونه معرفی کرده: «خانه‌ای برای تعطیلات خوانندگان را برای کشف عاقبت پیچ و خم‌های داستانی‌اش صفحه به صفحه به دنبال خود می‌کشاند.»

در بخشی از کتاب خانه‌ای برای تعطیلات می‌خوانیم:

هر سه‌شنبه، حال و هوای اداره آرام است؛ تعطیلات آخر هفته تازه تمام شده و تا نوبه بعدی چندین روز مانده. آدم‌ها پشت سر هم قهوه می‌نوشند، روی لپ‌تاپ‌ها و تلفن‌ها خیمه می‌زنند و با بی‌علاقگی با هم حرف می‌زنند. استفان از اتاق مدیریت مزه می‌پراند و گاهی هم سئوالکی، تا به این فضای مرده روحی بدمد، اما فایده‌ای ندارد. اگر ادارات زبان داشتند، اداره ما می‌گفت که دوست ندارد سه‌شنبه‌ها اینجا باشد.

برای من قضیه فرق می‌کند. به جای اینکه از آخر هفته‌ام در خانه لذت ببرم، باید تحمل‌شان کنم. چرخه‌ای رنج افزا از امید، سرخوردگی، ناامیدی و یأس. بازگشت به کار کیفورم می‌کند. گرچه سعی می‌کنم خوددار باشم، ولی بودن در اینجا مرا لبریز از انرژی می‌کند. مثل اینست که مست باشم با این تفاوت که چیزی جلوی چشمم پیچ و تاب نمی‌خورد. از این‌ها گذشته، دنیای دور و برم به طرز شگفت‌آوری واضح و درخشان است. هر بار نمی‌توانم بیش از چند دقیقه بر کارم تمرکز کنم، با این حال سریع‌تر و مفیدتر از چند سال گذشته از پس‌شان برمی‌آیم. مدام حواسم پرت می‌شود، و می‌دانم هرچه زودتر کارهایم را تمام کنم زمان بیشتری برای فکر کردن به کارل دارم.

علامت پیام‌رسان در پائین صفحه نمایشم چشمک می‌زند. صفحه را باز می‌کنم و دور و برم را می‌پایم تا مطمئن شوم کسی نگاه نمی‌کند. چه روز کسالت باری، اه، فقط بیست دقیقه مانده تا...