کتاب اشاره الهی: بحثی درباره هنر در جهان

کتاب اشاره الهی: بحثی درباره هنر در جهان به قلم پدرام حکیم زاده، ابعاد و معیارهای هنر را در جهان بیان کرده و علل وابستگی هنر غرب به هنر شرق را بررسی می‌کند.

در بخشی از کتاب اشاره الهی می‌خوانیم:

چرا در طول تاریخ همواره هنر غرب و فرهنگ غرب به هنر شرق و فرهنگ شرق وابسته بوده است؟

زیرا... " هنر آن امانتی است که خداوند به انسان داد، به زمین و آسمان و همه کوه‌ها و دریا‌ها عرضه کرد، هیچ کدام بر نداشتند، مقصود این نیست که ایستاد و گفت: «ای کوه و آسمان، آیا می‌خواهید؟ یک بعد گفتند: "نخیر" و بعد انسان برداشت، بلکه یعنی کوه و دریا دارای خلاقیت و احساس آگاهی و نیازمندی بیش از آنچه موجودات نیستند و نمی‌توانند احساس کنند، نه نیازمند، نه اضطراب دارند، نه دردمندند، نه می‌توانند خلق کنند و این انسان است که بر می‌دارد، چه چیز را به استعدادی راکد می‌تواند حس کند و می‌تواند انتخاب کند و می‌تواند بیافریند. این است که گفتیم هنر تجلی قدرت آفریدگاری انسان در جبران و تزئین و ادامه هستی است. "هستی" مقصود همه چیز است، هم هستی طبیعت، هم هستی زندگی اجتماعی و هم هستی اندامی و هم هستی حدومرز بشریمان است، هنر تجلی آفریدگاری انسان است"...

به عبارت دیگر: ... " هنرمند مسلمان بواسطۀ اسلام، یعنی "تسلیم" در برابر شریعت الهی، همواره متذکر این واقعیت است که خود، آفریدگار و یا منشأ زیبایی نیست، بلکه اثر هنری، به میزانی که تابع و مطیع نظم جهانی باشد از زیبایی بهره جسته، زیبایی کلی را جلوه گر می‌سازد. الحمداالله وحده.

این آگاهی گرچه هنرمند را از تشبه جستن به "پرومته"بر حذر می‌دارد، اما به هیچ وجه از شوق خلاقیت هنری نمی‌کاهد، چنان که آثار هنری خود شاهد بر این امرند، اما به هیچ وجه از شوق خلاقیت هنری نمی‌کاهد، چنان که آثار هنری، خود شاهد بر این امرند، برعکس هنر اسلامی در پرتو این آگاهی از صفا و متانت خاص و کیفیتی غیر شخصی بر خوردار می‌شود، برای هنرمند مسلمان، زمانی که هنر همچون سنن حاکم بر افلاک عاری از ویژگی‌های فردی شود، انسان را به آفریدگار خویش متذگر می‌گردد"...