کتاب آغا بی‌بی

کتاب آغا بی‌بی نوشته‌ی فروغ اصطهباناتی، رمانی‌ست بسیار جذاب و عاشقانه که با بیانی زیبا و دلنشین به رشته‌ی تحریر درآمده است.

در بخشی از کتاب آغا بی‌بی می‌خوانیم:

بی‌بی رفت و من مشغول نوشتن سرگذشتش شدم. حدود یک هفته‌ای که زیر کرسی بودم، نوشتم و نوشتم. با خودم عهد کردم آن‌چه از او شنیده‌ام بی کم و کاست بنویسم، حتی اگر آبروی بی‌بی برود. آخر این زن نود و چند ساله آبرو را می‌خواهد چه کار؟ واقعاً اگر این آبرو نبود، چه می‌شد؟ بگذار برای یک بار هم شده کسی آن را بریزد و به سنت‌های بی‌ارزش پشت پا بزند.

تا دو سه هفته او را ندیدم. بعد دوباره درس شروع شد و دانشگاه و تز. از صبح زود می‌رفتم تا شب برمی‌گشتم. نوشته‌ها روی طاقچه گچ‌بری خانه مانده بود. کسی هم به اتاق من نمی‌آمد. مدت‌ها فرصت نوشتن نداشتم تا روزی که دوباره بی‌بی برای ناهار به خانه ما آمد. بعد از ناهار او را به زیر کرسی بردم و گفتم «بی‌بی فقط از زینب و محمد گفتی، از محمود پدرم و عمو محسن چیزی نگفتی.»

گفت «محمود که پدرت است و همه‌ی زندگی‌اش را می‌دانی. ماشاالله ده تا بچه پیدا کرده، یکی از دیگری درسخوان‌تر و باهوش‌تر. عفت بدبخت هم که شبانه روز می‌پزد و می‌شورد و کار می‌کند. فقط من بمیرم برای داداش محمد علی‌ات که آن طور بچه به این رشیدی را شهید کردند و دو سال است غذای مادرت را اشک و غصه کرده.»

سال 50 محمد علی برادرم را که تنها سه سال از من بزرگ‌تر بود و تازه ازدواج کرده بود، به خاطر گرایش‌های سیاسی و مخالفت با رژیم پهلوی به طرز مشکوکی به شهادت رساندند. روز ختم بی‌بی بالای مجلس نشسته بود و فقط گریه می‌کرد. می‌گفت خدایا چرا اول مرا نبردی؟ چرا من پیرزن زنده باشم و آن جوان برازنده زیر خاک؟

بعد از فارغ‌التحصیلی به همراه همسرم دو سال به یکی از شهرهای کوچک در غرب ایران رفتیم. سالی یکی دو بار به اصفهان می‌ رفتم و سری هم به بی‌بی می‌زدم. به زور پول مختصری توی جیب پیراهنش می‌گذاشتم. نمی‌گرفت می‌گفت تو خودت هزار جور خرج و مخارج داری بچه و شوهر داری.