کتاب روزگار عاشقی

کتاب روزگار عاشقی به قلم حبیبه باقری، روایتگر عشقی نامتعارف، اما جذاب، شیرین و واقعی است، داستانی سراسر شور، مقاومت، گذشت، فداکاری، طغیان و سرکشی برای رسیدن به عشق.

در بخشی از کتاب روزگار عاشقی (Love Time) می‌خوانیم:

در همان حال به صورتم خیره شد درد خودم را نمی‌فهمیدم بدون این‌که بخوام چشمام اشکی شد برای این‌که رسوا نشم فوری به دستشویی رفتم آبی به صورتم زدم درون آیینه به چهره‌ام نگاه کردم. صورتم بیضی شکل بود با چشم و ابرویی کشیده رنگ چشمام چیزی بین سبز روشن و عسلی بود موها و ابروهایم هم رنگ‌شان روشن بود بینی کوچک و قلمی داشتم با لب‌های برجسته نمی‌دونم چرا این‌قدر در چهره‌ام دنبال ایرادی می‌گشتم. به نظر خودمم زیبا بودم اما چرا به چشم فریبرز نمی‌اومدم.

در دل به خودم نهیب زدم تو که عاشق فریبرز نیستی این اداها چیه؟ صدایی از درونم جواب داد چرا عاشقش هستم دوباره گفتم ولی اون زن داره صدای درونم گفت زنش نیست صیغشه، فرقی نمی‌کنه صیغه و غیرصیغه نداره وقتی محرمشه یعنی زنشه. دستام و روی گوشام گذاشتم نمی‌خواستم هیچ صدایی بشنوم فکر کنم داشتم دیوونه می‌شدم. با صدای مادر به خودم آمدم:

- بهار کجایی؟ شام سرد شد.
روسریم را مرتب کردم و گفتم الان میام مامان. بین خاله و مامان نشستم کمی سالاد به همراه تکه‌ای مرغ برای خودم کشیدم سرم پایین بود با غذا بازی می‌کردم راه گلوم بسته شده بود دلم نمی‌خواست سرم و بالا بیارم می‌ترسیدم نگام به فریبرز بیفته و دوباره نتونم جلوی احساساتمو بگیرم.