کتاب مدیریت دانش

الیاس م. عوض و حسن م. غزیری در کتاب مدیریت دانش، به معرفی بسیاری از جنبه‌‌های دانش از مفاهیم تا مردم، ابزارها، رویه‌‌ها، چگونگی کسب، انتقال، اشتراک‌ و مدیریت آن پرداخته‌اند.

مدیریت دانش (Knowledg Management) به عنوان کتابی فرایند محور، توازنی میان جنبه‌های رفتاری و مدیریتی دانش ایجاد کرده است و دنیای فناوری الکترونیکی را در انتقال دانش بررسی می‌کند. این اثر با یک دیدگاه کلی از اقتصاد دانش و تولد سازمان دانش‌محور یا یادگیرنده آغاز می‌شود. سپس، شما را با دیدگاه سیستم‌ها درباره‌ی درک وابستگی دانش، انتقال و مبادله در سازمان آشنا می‌‌سازد.

الیاس م. عوض (Elias M. Awad) و حسن م. غزیری (Hassan M. Ghaziri)، محتوای کتاب را به گونه‌ای طراحی کرده‌اند که شما را از دیدگاه‌های کلی به رهنمودهای خاص، از مبانی مقدماتی به مطالب پیشرفته و از اصول ساده به رویه‌های پیچیده بکشاند.

بخش عمده‌ای از کتاب درباره‌ی نحوه‌ی ساخت و به کارگیری پایگاه‌های دانش سخن می‌گوید. به هر یک از مراحل زیر در فرایند ساخت پایگاه دانش، فصلی جداگانه اختصاص یافته است: اخذ دانش، رمزگذاری دانش، و درستی و اعتبارسنجی آن. همچنین بخشی دربار‌ه‌ی ایجاد شبکه‌های اجتماعی برای اشتراک دانش، تبادل دانش، و انتقال دانش در دنیای الکترونیکی نیز وجود دارد. قسمت نهایی نیز به ملاحظات مدیریتی مانند اخلاق، حق نسخه‌برداری و موقعیت دانش‌کاران می‌‌پردازد.

در بخشی از کتاب مدیریت دانش می‌خوانیم:

سازمان‌های دانش‌محور، نظام‌های انسانی یادگیری است. یکی از ملزوماتی که جریان دانش را تشویق می‌کند ایجاد محیطی است که کارکنان برای اشتراک دریافت‌ها، تجربه‌ها، و دانش بر اساس اعتماد مشترک، احساس آزادی کنند. کارکنان احساس خوبی خواهند داشت اگر رابطه متقابل، مبادله متقابل، و نوآوری‌های پیشنهادی شناسایی و پاداش داده شود. بی‌اعتمادی، نگه‌داشتن دانش را تشویق کرده و حس سوء ظن در افراد و فرایندها ایجاد می‌کند.

اعتماد به مفهوم یکپارچگی، ارتباطات هماهنگ، و تمایل ثابت کسب و کار‌ها به وارد کردن کارکنان در فرایند تصمیم‌گیری است. برای این که اعتماد تاثیر داشته باشد، سازمان باید بکوشد که آن را در فرهنگ سازمانی نهادینه کند. بدین مفهوم که اعتماد باید از منابع انسانی، طرح‌های مدیریتی، و مدیریت سطح بالا ردیابی شود. سطوح پایین جایی است که اگر اعتماد و اطمینان وجود نداشته باشد گفتمان باز و صمیمی صورت نخواهد گرفت.

چگونه یک شرکت اعتماد را توسعه می‌دهد؟ نخست این که اعتماد باید در همه سطوح سازمانی بوجود آید. به طور خلاصه، موانعی که توسط ساختارهای سنتی پدید آمده‌اند باید در هم شکسته شوند. به جای کنترل و نظارت از نزدیک باید به بدیل آن یعنی توانمندسازی کارکنان و باز کردن خطوط ارتباط میان مدیران و کارکنان پرداخت؛ در جلسه سالانه‌ی ارزیابی عملکرد، به هر یک از کارکنان باید فرصت داده شود که شرح دهد چه اقداماتی برای ایجاد احساس تعلق به جمع در بخش، قسمت، یا شرکت به طور کلی انجام داده ‌است.