کتاب ژرفای اندیشه 2: مجموعه سخنرانیهای علمی - معرفتی نوشتۀ علی حاجی خانی، به مباحثی چون؛ انواع اعجاز قرآن، کلام سیاسی و نقش آن در تحولات سیاسی جهان اسلام، اسلوبهای بیانی در قرآن کریم و... میپردازد.
اشاعه، گسترش و تعمیق اندیشههای دینی از جمله وظایف مرکز مطالعات فرهنگ و اندیشه دینی به شمار میآید. در این راستا از سال ۱۳۹۴، این مرکز برگزاری مستمر نشستها و سخنرانیهای علمی - معرفتی را در برنامههای خود گنجانید. مجموعه حاضر با نام «ژرفای اندیشه»، متن سخنرانیهای این نشستها را دربردارد.
در بخشی از کتاب ژرفای اندیشه 2 میخوانیم:
ختم شدن همۀ موضوعات به خداوند در یک نظم بینظیر (رابطه میان کارکرد هنری و کارکرد دینی) در قرآن کریم سرنخ همۀ موضوعات به دست خداوند است؛ به این معنا که همۀ موضوعات کوچک و بزرگ در یک نظم و چیدمان محیّر العقولی، چنان پردازش شدهاند که در نهایت همهچیز به خداوند منتهی میشود. اینجانب ادّعا میکند که نه تنها در یک سوره همهچیز به خدا منتهی میشود؛ بلکه در داخل هر یک از سورهها و دربارۀ هر یک از موضوعات مطرح شده "فَعَّال مایَشَاءُ" خداوند است و در نهایت بدون دخالت خداوند علیم و قدیر، آن موضوع و مطلب پایان نمیپذیرد.
این ویژگی بینظیر قرآن، اگرچه به یک اعتبار به اعجاز معنوی و اعجاز معرفتی برمیگردد که کاملاً درست و به جاست؛ اما از طرف دیگر به نظم و پردازش هنرمندانه آن نیز برمیگردد که خداوند کلام خود را در قالب چنین نظم بینظیری قرار داده است. درک اسرار و عجایب آن از طریق متن پژوهی و بررسی ساختار سورهها (تفسیر ساختاری) قرآن ممکن است، نظریّۀ نظم مطرح شده از سوی قدما و حتّی معاصران به هیچ وجه به این مسئله نپرداخته است؛ چرا که نظریّۀ نظم مطرح شده از سوی قدما اغلب به نظم و چینش ترکیبها و ساختارهای جمله از نظر نحوی مرتبط است و اگر در میان معاصران، کسانی به نظم ساختاری کلّ سوره توجه داشته باشند، به هیچوجه به این جنبه از نظم قرآن که در آن همهچیز به خداوند منتهی میشود، نپرداختهاند.
بله



















