کتاب تکنیک‌های کاربردی کنترل خوی سرکش نوجوانی

در کتاب تکنیک‌های کاربردی کنترل خوی سرکش نوجوانی نوشته علی اصغر عیسی زاده، به روش‌های تأثیرگذار منفی و مثبت بر ذهن و رفتار نوجوانان اشاره می‌شود تا درگیری‌های لفظی و عاطفی به خلاقیت، صمیمیت و پیشرفت دائمی تبدیل شود.

دنیای امروز با دگرگونی‌های پر شتاب خود نوجوانان عزیز ما را با مسئله‌های جدیدی روبه‌رو کرده است که راه‌حل‌های غلبه بر آن‌ها در الگوی والدین شاید وجود نداشته باشد. بنابراین ما نیاز داریم از علم روز و تجربه دیروز تکنیک‌های جدیدی را جهت رام کردن این خوی سرکش به کار گیریم. نسل جدید (نوجوان امروز) بسیار متفاوت از نسل‌های پیشین خود هستند عمر هر نسل تقریبا به 80 سال می‌رسد و آنچه که مسلم هست تفاوت بین نسل‌ها است. با ظهور نسل جدید برای اولین بار یک تغییر بنیادی در طول تاریخ بشر حادث گردید و آن تغییر، طلب کمک و یاری والدین از نوجوانان در امر یادگیری تکنولوژی روز دنیا مثل رایانه، ایترنت، انواع سیستم‌های صوتی و تصویری، تلفن همراه و انواع نرم‌افزارها بود و این نسل امروزی (نوجوان) به نسل هزاره معروف است و نظام ارزشی خاص خود را دارند.

دلایل موفقیت و یا عدم موفقیت فرزند خود را در هر کار و رفتاری نه در خود او که در فکر، رفتار، گفتار، لحن، حالات و عادات والدین می‌توانیم پیدا کنیم. بچه‌ها محصول افکار عادت‌ها و حالت‌های پدر و مادر خود هستند بیایید قبول کنید ساده‌ترین و مطمئن‌ترین راه تغییر فرزندمان شناسایی عوامل آن رفتار در فکر و رفتار والدین عزیز و تغییر و اصلاح آن است بدون تغییر والدین تغییر فرزند بسیار دشوار خواهد بود ما در این جا به کارگیری تکنیک‌های جدید را الگویی برای حل مسئله‌های نوجوانان قرار می‌دهیم.

در بخشی از کتاب تکنیک‌های کاربردی کنترل خوی سرکش نوجوانی می‌خوانید:

نوجوان نه تنها از نظر جسم و سن از دوران کودکی گذر کرده بلکه از نظر سلیقه و احساس و عقیده و رفتار و حالات هم به سرعت در حال فاصله گرفتن از کودکی است مهم‌ترین دغدغه نوجوان حفظ استقلال و خود کفایی است هر چند مهارت‌های لازم را کسب نکرده باشد برای والدین نیز استقلال و خود کفایی نوجوان حائز اهمیت است ولیکن در دنیای امروزی والدین باید به حوزه‌های خصوصی نوجوان احترام بگذارند از جمله مواردی که می‌بایست والدین مسئولیت آن را با احترام و اعتماد به نوجوان خود واگذار نمایند به شرح ذیل است نوع درس خواندن، نوع ارتباط با دوستان و مسئولین مدرسه، خواب و بیداری، حمام رفتن و نظافت، غذا خوردن، عبادت کردن، مرتب کردن اتاق شخصی و تصمیم‌گیری در حوزه‌های شخصی، انتخاب رنگ و نوع لباس، به کار بردن سلیقه‌های خاص، البته خطا، اشتباه و مسئولیت جبران آن و پیامدهای تصمیم شخصی نوجوان بر عهده و متوجه خودش خواهد بود.

بسیاری از مادران و تعداد کمی از پدران متأسفانه در واگذاری این مسئولیت‌ها و پیامدهای آن به فرزندان خود تعلل نموده و چون از کودکی آن‌ها را برای این دوره آماده نکرده‌اند دچار مشکل می‌شوند. این قشر از والدین در آرامش خاطر و به نوعی در خواب غفلت فرو رفته‌اند و هنوز نگاه آنان به نوجوان همان نگاه به کودکی 3 الی 4 ساله هست و گویا خواب بوده‌اند و یک‌ باره از خواب پریدند و خود را با موجودی متفاوت از آنچه که می‌دیدند مواجه می‌نمایند. این قشر از والدین با نظارت و حمایت‌های مستقیم خود هم خود را به فرزندان وابسته کرده‌اند و هم نوجوانی وابسته و نابسنده بار آورده‌اند. در حقیقت برای این دسته از والدین به ویژه مادران بسیار دشوار است که بر نگرانی‌های خود غلبه کنند و آنچه را که به فرزندان‌شان تعلق دارد (استقلال) به او برگردانند هر چند این ضرورت را احساس می‌کنند اما تغییر دادن رفتارها و اندیشه‌های عادتی بسیار دشوار به نظر می‌رسد استدلال این گروه از والدین گرامی این است که اگر ما این کارها را به او واگذار کنیم، می‌دانیم که او شکست می‌خورد (خصوصا درس خواندن) و ما خود را مقصر می‌دانیم که از او حمایت نکرده‌ایم در حالی که حمایت و نظارت مستقیم آن‌ها کمکی به پیشرفت فرزندشان نمی‌کند هر چند در دوران کودکی این کمک‌های مستقیم موقتا مؤثر بوده است و همین استدلال نشان‌ دهنده عدم تمایل درونی والدین به خودکفایی فرزندشان است.