کتاب همه‌ی صبح‌های دنیا

کتاب همه‌ی صبح‌های دنیا، اثر پاسکال کینیار، درباره یک موسیقی‌دان بزرگ است که در اوج شهرت همسرش را از دست داده؛ ثمره‌ی این عشق نافرجام دو دختر است.

تنهایی و غم این نوازنده را به دل طبیعت می‌برد و از او یک هنرمد واقعی می‌سازد. در این میان هر دو دخترش نیز با او نوازندگی را می‌آموزند و در کنار پدرشان از نواختن آهنگ لذت می‌برند؛ تا اینکه پسر جوانی را به شاگردی می‌گیرد...

در کتاب همه‌ی صبح‌های دنیا، شما با زندگی و روحیات نوازنده بزرگی آشنا می‌شوید که عمیق‌ترین احساساتش را برای شما عرضه می‌کند. این شخصیت غریب، تنها، سرد و در عین حال به شدت احساسی، شخصیتی است که می‌تواند تا مدت‌ها در ذهن مخاطب پرسه بزند.

پاسکال کینیار (Pascal Quignard) نویسنده فرانسوی است. معروف‌ترین و بهترین رمان او، رمان همه‌ی صبح‌های دنیا است. در سال 2002 برای رمان سایه‌های سرگردان برنده جایزه ادبی کنگور شد.

در بخشی از کتاب همه‌ی صبح‌های دنیا (All the World's Mornings) می‌خوانیم:

جاده‌ای که به خانه‌ی سنت کلمب ختم می‌شد با آمدن فصل سرما همیشه گل‌آلود بود. سنت کلمب نه از پاریس دل خوشی داشت، نه از تلق‌تلق سم اسب‌ها، نه از دلنگ‌دلنگ مهمیزها روی سنگفرش و نه از صدای محور چرخ‌های کالسکه و آهن‌ گاری‌ها. عادت‌های خاصی داشت. سوسک‌ها و زنبورها را با ته شمعدان له می‌کرد: وقتی آرواره‌ها یا بال‌های عقب حشره زیر فشار ممتد فلز خُرد می‌شد صدای عجیبی می‌داد. بچه‌ها این کارِ او را دوست داشتند و از دیدنش لذت می‌بردند. حتی برایش کفشدوزک می‌آوردند.

البته او آن‌طور که وصفش شد سرد و بی‌رحم نبود. در ابراز احساسات دست‌وپاچلفتی بود و از انجام حرکات نوازشگری که کودکان دلبسته‌ی آن‌اند، ناتوان بود. جز با آقای بوژن و لانسلو نمی‌توانست با دیگران گفت‌وگویی ممتد داشته باشد. سنت کلمب با کلود لانسلو یکجا درس خوانده بود و او را روزهایی که خانم دو پُن کاره مهمانی می‌داد می‌دید. ظاهر سنت کلمب او را مردی بلندبالا، لاغراندام، تکیده‌رو، زردنبو مثل بِه و تندمزاج نشان می‌داد. کمرش را به‌طرز حیرت‌آوری راست نگه می‌داشت و نگاهش ثابت و لب‌هایش به‌هم فشرده بود. همیشه معذب بود اما می‌توانست شاد هم باشد.