کتاب نابغه

کتاب نابغه، مشتمل بر چهار داستان کوتاه با عنوان‌های «نابغه»، «سوارکار»، «مادام زایلنسکی و پادشاه فنلاند»، «یک درخت، یک صخره، یک ابر» است. کارسون مک کالرز در این کتاب درباره انسان‌های مطرود، رؤیازده و ناهمگون با روال عادی زندگی می‌نویسد.

این چهار داستان کوتاه که جزو بهترین آثار کارسون مک کالرز محسوب می‌شوند و در سن بیست‌سالگی وی نوشته‌ شده‌اند، روایتگر شگفتی‌ها، بی‌عدالتی‌ها و امید افرادی است که در موقعیت‌های مضحک و ترحم برانگیز قرار گرفته‌اند. افرادی که قدرت بیان بسیاری از این عواطف و حالات را برای دیگران ندارند و در تنهایی خود با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنند. کتاب نابغه (Wunderkind) همچنین برندۀ جایزه گوگنهایم در سال 1942 شده است.

مک کالرز یکی از نویسندگانی است که عاشقانه داستان‌نویسی را دوست داشت و اغراق نیست اگر بگوییم این نوشتن بود که او به نیروی حیات می‌داد. لولا کارسون اسمیت که بعدها به کارسون مک کالرز (Carson McCullers) معروف شد، در ۱۹۱۷ در ایالت جورجیای آمریکا به دنیا آمد. او مهم‌ترین آثارش، «قلب شکارچی تنها»، «قصیده‌ی کافه ی غم»، «بازتاب در چشمان طلایی» و «ساقدوش عروس» را در دهه چهل نوشت.

در بخشی از کتاب نابغه می‌خوانیم:

برای لحظه‌یی همان احساس عجیبی را داشت که در اغلب پانزده‌سال عمر خود هنگام خروج چهره‌ها از پشت این در، در خود احساس‌کرده بود. در سکوتی که صرفا با سکوت و حرکت آرشه بر سیم‌های ویولون شکسته می‌شد، استاد موسیقی‌اش بیلدرباخ ظاهر شد. مردی با چشم‌هایی که در پشت عینکی با قابی پهن به سرعت حرکت می‌کرد، موهایی روشن و کم‌پشت و چهره‌یی کشیده داشت با لب‌هایی برجسته و کاملا برهم‌فشرده که هرگاه آن‌ها را باز می‌کرد برق دندان‌های درخشان‌اش هویدا می‌شد؛ رگ‌هایی ورم‌کرده روی شقیقه‌ها که آن‌قدر ضربان دارد که از آن‌سوی اتاق نیز بتوان متوجه آن‌ها شد.