نمایشنامه غول خود خواه، غول مهربان

تئاتر آموزش و پرورش شرایط ویژۀ خود را دارد. مدرسه، که دومین اجتماع خاص بعد از خانه است، حساس ترین محل برای فراگیری رفتارهای اجتماعی و کاربردی کردن علوم با هدف بهبود کیفیت زندگی است. به همین علت، توجه به این تلاش فرهنگی و هنری خاص، به موازات آنچه مدرسان و مربیان محترم در کلاس ها آموزش می دهند، اهمیت ویژه ای دارد. واقعیت این است که حجم و اهمیت دروس فرصت پرداختن به رفتارهای اجتماعی دانش آموزان را کاهش می دهد.

به دلیل نا آشنایی اکثر مربیان و معلمان عزیز با کارگردانی، «طرح کارگردانی و بازیگری عروسکی» و «کارگردانی و بازیگری غیرعروسکی» هر نمایش پیشنهاد شده است. علاوه بر این، در بخش «تحلیل اشخاص نمایش»، شخصیت های هر اثر به اختصار تحلیل شده است و در بخش مستقل «گفت وگوی پیش از اجرا»، متناسب با تمِ هر اثر، جملاتی از متفکران جهان انتخاب و ارائه شده است.

در بخشی از متن کتاب در مورد نمایشنامۀ «می‌ری به بالا» می خوانید:

نمایشنامۀ «می‌ری به بالا» در ظاهر مراحل کاشت و برداشت گندم را در مزرعه می‌نمایاند. اما این نمایشنامه، در فضایی ساده و نمادین، به دنیای پس از مرگ و رستاخیز توجه دارد و زنده ‌شدن پس از مرگِ این جهانی را به نمایش می‌گذارد. جمله‌ها و رفتارهای گندم و وضعیتی که در آن قرار می‌گیرد نمادی ساده از فضا و جهانی است که ما پس از مرگ در آن قرار خواهیم گرفت. البته اصراری به بازگشایی رمز این نمادها به صورت واضح وجود ندارد. در صورت تمایل، توصیه می‌شود در بخش گفت‌وگوی پیش از اجرا جهان پس از مرگ، در داستانی کودکانه و شیرین و جذاب، به اختصار توصیف شود تا فضای مطلوب در ذهن مخاطب خردسال ایجاد گردد و زمینۀ ترس او را فراهم نیاورد.