ونگ کار-وای از معدود فیلمسازان هنگکنگی-چینی بهشمار میآید که بدون آنکه نام خود را همچون بروس لی و جان وو از غرب به عاریت گرفته باشد، به آسانی در آن محدوده پذیرفته شده و حتی در اغلب موارد مورد ستایش قرار گرفته است.
می توان گفت که کار-وای فیلمسازی فوقالعاده در دو جغرافیای کاملاً متفاوت است: نخست، با وجود اینکه آثارش توجه گستردهای را بهسوی سینمای هنگکنگ جلب کرده، او قادر است فراسوی هویت هنگکنگی خود گام بردارد و از محدودیتهای داستانهای عامهپسند ژانر که بسیاری از فیلمسازان هنگکنگی را به بند کشیده، فاصله بگیرد.
دوم، بهعنوان هنرمندی پستمدرن از نگاه غربیها، آثار او بر کلیشههای کمارزش شرقِ شگفتانگیز فائق آمده است. گرچه کار-وای برای غربیها فیلمسازی غیربومی بهحساب میآید، اما حقیقت این است که او بر خط و مرزهای متداول و دیدگاه انتقادی جهانی مبنی بر عدم وجود پایگاه مشترک حسی میان شرق و غرب چیره شده است.
در فیلمهای او، سینما و هنگکنگ چنان بههم پیوند میخورند که گویی نمیتوان آنها را جدا از هم تلقی کرد که البته شاید این امر را بتوان بازتابی از موقعیت هنگکنگ بهعنوان پیوندگاه شیوهی زیست شرقی-غربی پنداشت. ویژگیهای ادبی منحصربهفرد و طراحی باشکوه ساختمان آثار کار-وای، تأثیر تاریخی مهمی بر سینمای هنگکنگ گذاشته است.
در این کتاب سعی شده است پیدایش سینمای کار-وای و عناصر ثابت آثار او با آگاهی از ریشههای بومی و منابع الهامش [سینما و ادبیات] مورد واکاوی قرار گیرد.
بله

















