بله
اختلال نقص توجه: بیش فعالی و درمان آن (با تاکید بر رویکرد خانواده درمانی)
مطالعه و پژوهش در زمینه‌ی اختلالات رفتاری و عاطفی کودکان، یکی از حوزه‌های مهم، پیش‌رو و نافذ در روانشناسی بالینی را تشکیل می‌دهد. اختلالات رفتاری، اختلالات شایع و ناتوان‌کننده‌ای هستند که برای معلّمان و خانواده‌ها مشکلات بسیاری ایجاد می‌کنند. از میان اختلالات دوران کودکی، اختلال نقص توجّه / بیش‌فعّالی، از شایع‌ترین نقایص است،که در دوره‌ی کودکی (قبل از 7 سالگی) تشخیص داده میشود، بیش از حدّ فراگیر و پایدار است و در درجات مختلف بروز می‌یابد و می‌تواند سازگاری کلّی را در زندگی مختل کند.
اصطلاح بیش‌فعّالی برای اغلب مردم به‌ویژه والدین و معلّمان آشناست. کودکی که پیوسته درحال حرکت است، با انگشتانش ضربه می‌زند، پا‌هایش را تکان می‌دهد، بی‌هیچ دلیل آشکاری با آرنج به دیگری می‌زند و ورجه‌وورجه می‌کند معمولاً بیش‌فعّال نامیده میشود. این کودکان اغلب در متمرکز کردن خود روی تکلیف در دست انجام، برای مدّتی مناسب، مشکل دارند.
که این اختلال اوّلین و یا دومین اختلال در دوران کودکی است، مشکلات قابل توجّهی بر عملکرد تحصیلی، شناختی، اجتماعی بسیاری از کودکان دارد و هزینه‌های اقتصادی، اجتماعی و بهداشتی زیادی را بر جامعه تحمیل می‌کند.
در بزرگسالی هم مشکلاتی در عملکرد شغلی و خانوادگی آن‌ها ایجاد می‌کند. تشخیص و مداخله زود هنگام این اختلال به شناخت و درمان بسیاری دیگر از اختلالات همبود مثل اختلال نافرمانی مقابله‌ای، اختلال سلوک، ناتوانی‌های یادگیری، مشکلات تحصیلی و مسایل خانوادگی و... کمک می‌کند.
