کتاب کارناوال قدرت - جلد اول اثر محمدحسین سلیمانی‌زاده

کتاب کارناوال قدرت - جلد اول نوشته‌ی محمدحسین سلیمانی زاده اثری درباره‌ی ماهیت قدرت، سازوکارهای سلطه و چالش‌های نظام‌های سیاسی است. نویسنده در این کتاب، ساختار قدرت در ایران، بحران مشروعیت، نقش انتخابات، جنگ روایت‌ها و جایگاه کشور در روابط بین‌الملل را بررسی می‌کند و پرسش‌هایی تأمل‌برانگیز درباره‌ی آینده‌ی سیاست پیش روی خواننده می‌گذارد.

درباره‌ی کتاب کارناوال قدرت - جلد اول

تا به حال به این فکر کرده‌اید که قدرت چگونه شکل می‌گیرد؟ چگونه در ذهن و زندگی مردم ریشه می‌دواند؟ و چه زمانی پایه‌های آن سست می‌شود؟ اگر چنین پرسش‌هایی برایتان جالب است و در پی پاسخ‌های موشکافانه‌ای برای آن‌ها می‌گردید، کتاب کارناوال قدرت - جلد اول اثر محمدحسین سلیمانی‌زاده برای شماست؛ اثری در حوزه‌ی سیاست و جامعه‌شناسی سیاسی که با نگاهی تحلیلی به ماهیت قدرت، به موضوع سازوکارهای شکل‌گیری و تثبیت آن می‌پردازد.

نویسنده در این کتاب چالش‌هایی را مرور می‌کند که نظام‌های سیاسی در طول زمان با آن‌ها روبه‌رو می‌شوند. او قدرت را فراتر از فرمانروایی، قانون و نهادهای رسمی بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه ذهنیت عمومی، عادت‌های اجتماعی، رسانه‌ها و روایت‌ها در شکل‌گیری و تداوم قدرت نقش دارند.

از آرمان‌های انقلابی تا واقعیت‌های قدرت سیاسی

کتاب کارناوال قدرت در محور اصلی خود قدرت سیاسی در ایران و دگرگونی‌های آن در بستر تاریخ معاصر را بررسی می‌کند و با نگاهی به انقلاب 1357، به مرورِ فروپاشی مشروعیت حکومت پهلوی و دشواری‌های استقرار نظم سیاسی جدید مشغول می‌شود. محمدحسین سلیمانی‌زاده نشان می‌دهد که چگونه آرمان‌های انقلابی در مسیر تثبیت قدرت با ساختارهای اداری و بوروکراتیک پیوند می‌خورند و نقش صندوق رأی، احزاب و نهادهای حکومتی را در بازتولید نظم سیاسی تبیین می‌کند.

کتاب، علاوه بر ارائه‌ی تصویری از ساختار قدرت سیاسی و رابطه‌ی پیچیده‌ی آن با جامعه، به سراغ بررسی روابط بین‌الملل در ایران نیز می‌رود و در این مسیر موضوعاتی مانند استقلال سیاسی، تحریم، انزوای بین‌المللی و جبهه‌ی مقاومت را در چارچوب تغییرات نظم جهانی بررسی می‌کند.

مهندسی افکار عمومی و بحران مشروعیت

کتاب کارناوال قدرت نشر مانیان در کنار پرداختن به موضوع مهم جنگ روایت‌ها، از نقش رسانه‌ها در شکل‌دهی به افکار عمومی نیز غافل نمی‌شود و بحث قدرت را تنها به مناسبات میان دولت‌ها و رقابت‌های جهانی محدود نمی‌سازد. به همین خاطر است که در بررسی تحولات سیاسی ایران به مقوله‌هایی مانند تبعیض، فساد، بحران اعتماد عمومی و ناکارآمدی احزاب اشاره می‌کند.

کتاب نشان می‌دهد که قدرت، علاوه بر مواجهه با فشارهای بیرونی، از درون نیز ممکن است با بحران مشروعیت و فرسایش اعتماد اجتماعی روبه‌رو شود. پس اگر به تاریخ معاصر ایران، انقلاب‌ها و دگرگونی نظام‌های سیاسی علاقه‌مندید، با خرید کتاب کارناوال قدرت – جلد اول به فرصتی برای بررسی ریشه‌ها و پیامدهای تحولات سیاسی در ایران دست می‌یابید.

کتاب کارناوال قدرت - جلد اول برای شما مناسب است اگر

• به کتاب‌های حوزه‌ی جامعه‌شناسی سیاسی علاقه دارید و می‌خواهید رابطه‌ی میان قدرت، جامعه، افکار عمومی و مشروعیت سیاسی را بهتر بشناسید.
• قصد دارید انقلاب 1357، فروپاشی نظام پهلوی و چالش‌های شکل‌گیری نظم سیاسی پس از انقلاب را از زاویه‌ای تحلیلی بررسی کنید.
• به نقش احزاب، انتخابات، رسانه‌ها، اعتماد عمومی و مشارکت اجتماعی در تحولات سیاسی توجه دارید.
• دلتان می‌خواهد فراتر از رویدادهای روزمره‌ی سیاسی، درباره‌ی ماهیت قدرت، شیوه‌های اعمال سلطه و امکان مقاومت در برابر آن تأمل کنید.

در بخشی از کتاب کارناوال قدرت - جلد اول: تبارشناسی قدرت در ایران و نظام بین‌الملل می‌خوانیم

هر ساختارِ سیاسی که در چارچوب‌های شناخته‌شده‌ی دیپلماسی کلاسیک حرکت کند، در نهایت جزیی از دستگاهِ جهانی است و می‌توان با آن مذاکره کرد یا آن را تنظیم نمود. اما هراسِ بنیادینِ نظمِ مستقر، از قدرتِ عریان یا تسلیحاتِ پیشرفته نیست؛ بلکه از ساختاری است که منطقِ بقایش از بیرون دیکته نشده باشد. هراس از ساختاری است که ریتمش با فشارهای بیرونی تنظیم نگردد و ریشه‌اش در لایه‌هایِ عمیق، غیرقابل‌دسترس و پیش‌بینی‌ناپذیرِ اجتماعی تعریف شود. اینجاست که قدرت از دایره‌ی کنترلِ جهانی خارج می‌شود. هراسِ آن‌ها از آنچه هستی نیست؛ بلکه از مدلی است که پتانسیلِ تبدیل شدن به یک الگویِ جایگزین را دارد.

در نظمی که جهانِ مدرن به آن خو کرده، قدرت معمولاً جریانی بالا به پایین دارد؛ جریانی صُلب و بوروکراتیک. اما وقتی ساختاری مدعی شود که پیشرانه‌اش اراده‌ی مردم است و بقایش نه به تاییدِ پایتخت‌های جهانی، که به پشتوانۀ مشارکتِ اجتماعی و ایمانِ جمعی گره خورده، کلِ معادله دگرگون می‌شود. چنین مدلی اگر از طوفانِ فشارها عبور کند و زنده بماند، دیگر تنها یک بازیگرِ سیاسی نیست؛ بلکه به یک روایتِ رهایی‌بخش تبدیل می‌شود. روایتی که بلندتر از هر فریادی در گوشِ ملت‌ها طنین می‌اندازد: می‌توان در دلِ طوفانِ فشارها ایستاد، با قواعدِ بازیِ مسلط مخالفت کرد و به پشتوانۀ درونی، نه‌تنها ادامه داد، بلکه رشد کرد.

این روایت برای نظمی که بر ثباتِ الگوهایِ مسلط بنا شده، یک ابهامِ خطرناک ایجاد می‌کند. ابهام زمانی آغاز می‌شود که مرکزِ واقعیِ قدرت، به‌سادگی قابل نشانه‌گذاری نباشد. در ساختارهای کلاسیک، نقطۀ تصمیم، نقطۀ فشار و نقطۀ تغییر، همگی مانند دکمه‌های یک دستگاه روشن و در دسترس‌اند؛ ابرقدرت‌ها می‌دانند کجایِ یک دیکتاتور یا یک دموکراسیِ پوشالی را فشار دهند تا رفتارِ آن تغییر کند. اما در ساختاری که قدرت به صورتِ مویرگی از پایین به بالا در حال بازتولید است، هیچ نقطه‌ای به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست. همین خصلتِ ارگانیک، مهارِ آن را برای ماشینیسمِ جهانی ناممکن می‌سازد.