کتاب تمام زمستان مرا گرم کن اثر علی خدایی؛ برنده جایزه گلشیری

کتاب تمام زمستان مرا گرم کن نوشته‌ی علی خدایی، مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه و دلنشین است که با تکیه بر جزئیات روزمره، تصویری ظریف از زندگی و احساسات انسانی می‌سازد. نویسنده به سراغ لحظه‌هایی می‌رود که شاید در ظاهر ساده و معمولی باشند، اما در ذهن و عاطفه‌ی انسان ماندگار می‌شوند. این کتاب مجموعه داستانی درباره‌ی خاطره‌ها، دلتنگی‌ها، آدم‌های رفته و مانده و گرمایی است که گاهی از دل یک اتفاق کوچک، یک بو یا یک صدا به زندگی بازمی‌گردد.

درباره‌ی کتاب تمام زمستان مرا گرم کن

کتاب تمام زمستان مرا گرم کن از آن دسته مجموعه داستان‌های کوتاه است که بیش از آنکه بخواهد با حادثه‌های بزرگ خواننده را غافلگیر کند، او را به تماشای جزئیات دعوت می‌کند. علی خدایی با نثری آرام و شاعرانه، از آدم‌ها و موقعیت‌هایی می‌نویسد که می‌توانند برای هر خواننده‌ای آشنا باشند. خاطره یکی از عناصر مهم این داستان‌هاست؛ خاطره‌ای که همیشه تصویر کاملی از گذشته نیست و گاهی از میان تکه‌های پراکنده، صداها، بوها و احساسات شکل می‌گیرد.

یکی از جذابیت‌های داستان‌های کتاب تمام زمستان مرا گرم کن، توجه نویسنده به اشیا و فضاست. اشیای ساده و اتفاق‌های روزمره در داستان اهمیت پیدا می‌کنند و می‌توانند حامل بخشی از گذشته و حال باشند. یک وسیله قدیمی، غذایی خاص، یک مکان یا حتی یک جمله‌ی کوتاه می‌تواند دریچه‌ای به خاطره‌ای فراموش‌شده باز کند. این مجموعه داستان روایت‌هایی از زندگی در لحظه‌های کوچک آن است؛ از چیزهایی که هنگام رخ دادن شاید چندان مهم به نظر نرسند، اما سال‌ها بعد به بخشی از حافظه و هویت ما تبدیل شوند.

داستان‌هایی درباره‌ی آدم‌های معمولی

علی خدایی در کتاب تمام زمستان مرا گرم کن به سراغ قهرمانان افسانه‌ای یا شخصیت‌هایی با زندگی غیرعادی نمی‌رود. آدم‌های این مجموعه، انسان‌هایی معمولی هستند که با تنهایی، عشق، دوستی، فقدان و گذر زمان دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند. همین معمولی بودن، شخصیت‌ها را به زندگی واقعی نزدیک می‌کند و به خواننده اجازه می‌دهد بخشی از خودش یا آدم‌های اطرافش را در آن‌ها ببیند.

نویسنده در روایت این آدم‌ها به جای توضیح مستقیم احساسات، اغلب از جزئیات و موقعیت‌ها کمک می‌گیرد. احساسات در سکوت‌ها، رفتارها و خاطرات شخصیت‌ها شکل می‌گیرند و خواننده باید بخشی از آن‌ها را خودش کشف کند. به همین دلیل، کتاب تمام زمستان مرا گرم کن را می‌توان اثری مناسب برای کسانی دانست که از داستان‌های کوتاه و ادبی با فضای تامل‌برانگیز لذت می‌برند.

اگر به داستان‌های کوتاه ایرانی، نثر لطیف، روایت‌های خاطره‌محور و داستان‌هایی درباره‌ی تنهایی، آدم‌ها و گذر زمان علاقه دارید، خرید کتاب تمام زمستان مرا گرم کن از نشر مرکز می‌تواند انتخابی مناسب باشد؛ مجموعه‌ای که آرام و بی‌هیاهو پیش می‌رود اما ممکن است بعضی از تصویرها و خاطره‌هایش تا مدت‌ها بعد در ذهن شما باقی بمانند.

جوایز و افتخارات کتاب تمام زمستان مرا گرم کن

• برنده‌ی عنوان بهترین مجموعه داستان یک دهه در جایزه‌ی ادبی منتقدان و نویسندگان مطبوعات
• برنده‌ی عنوان بهترین مجموعه داستان در جایزه‌ی بنیاد هوشنگ گلشیری

کتاب تمام زمستان مرا گرم کن برای شما مناسب است اگر

• به داستان کوتاه فارسی و ادبیات معاصر ایران علاقه دارید و از داستان‌های آرام، شخصیت‌محور و خاطره‌محور لذت می‌برید.
• به نثر شاعرانه و آرام و توصیف جزئیات ساده‌ی زندگی روزمره علاقه دارید.
• داستان‌هایی درباره‌ی عشق، تنهایی، دلتنگی، دوستی و خاطرات گذشته را می‌پسندید.
• دوست دارید مجموعه داستانی بخوانید که بیشتر بر احساس و فضای داستان تکیه داشته باشد تا حادثه‌های پیچیده و پرهیجان.

در بخشی از کتاب تمام زمستان مرا گرم کن: مجموعه داستان‌های کوتاه می‌خوانیم

شهلا گفت: «آره. عادت کرده‌ام. حسابى خانه‌دار شده‌ام. جارو، پارو، عصرها دیکته به این یکى؛ حاضر کردن علوم با آن یکى؛ شام براى محسن که شب‌ها تا مى‌آید جلو تلویزیون وا مى‌رود و بعد از شام صداى خروپفش همه جا را مى‌گیرد. غرغرو شده‌ام. نق مى‌زنم. بعضى شبها با ماشین مى‌گردیم. توى ماشین پیتزایى، همبرگرى سق مى‌زنیم. بلوارها را بالا مى‌رویم و پایین مى‌آییم. دور مى‌زنیم تا یکى از بچه‌ها بگوید بابا برگردیم، تلویزیون فیلم داره. برمى‌گردیم. چاى دم مى‌کنم. مى‌خوریم. بچه‌ها مى‌خوابند و من لیوان‌ها را مى‌شویم. کترى را آب مى‌کنم، مى‌گذارم روى اجاق تا فردا صبح که محسن از خواب بیدار شد، شعله را روشن کند و بعد چراغ را خاموش مى‌کنم و مى‌خوابیم. مثل بقیه یک کمى به هم ور مى‌رویم و بعد من بلند مى‌شوم به اتاق بچه‌ها سر مى‌کشم، پتوهاى پس‌زده را رویشان مى‌کشم و مى‌خوابم. محسن آن موقع خواب هفت پادشاه را دیده است.»

مهران گفت: «شامت سرد شد.» و پاکت سیگارش را بیرون آورد. به شهلا تعارف کرد.

شهلا گفت: «نمى‌کشم. یادت رفته؟»

مهران سیگارى برداشت. دنبال کبریت گشت. پیشخدمت آمد و فندک زد.

شهلا گفت: «تو چه‌کار مى‌کنى؟»

مهران گفت: «منم... چه فایده. مثل محسن یا مثل خودم. بگذریم. از دیدنت خیلى... خیلى خوشحال شدم.»

شهلا گفت: «خاکسترها را هم زدیم.»