کتاب لجه

روایت‌هایی از ناخودآگاه انسان آمیخته با پرسش‌های فلسفی؛ کتاب لجه اثر مجید شیرمحمدی، با دو داستان کوتاه، سفری می‌سازد به اعماق ذهن؛ جایی که هر تصویر، هر شیء و هر مکاشفه دریچه‌ای است به لایه‌ای پنهان‌تر از وجود انسان. داستان تابلو با جستجوی هنری و فروپاشی روانی آغاز می‌شود و لجه با سورئالیسم تکه‌تکه‌اش خواننده را در گردابی از زمان‌های گم‌شده، اسطوره‌ها و بازنمایی‌های ذهنی رها می‌کند.

درباره‌ی کتاب لجه

کتاب لجه اثر مجید شیرمحمدی یک مجموعه داستان کوتاه ایرانی است. داستان اول تحت عنوان تابلو، روایت زندگی مرد جوانی است که در عمارتی قدیمی با عمه‌اش زندگی می‌کند و خود را میلیاردری از افکار می‌داند. او در جستجوی هشت تابلوی نقاشی انتزاعی متعلق به پدرش است؛ تابلوهایی که گمان می‌کند حافظه و هویت نسلشان را در خود نگه داشته‌اند. ضعف بینایی ارثی، مراجعه به چشم‌پزشک، تجربه‌ای نزدیک به مرگ و بازگشت به مسیر روشنایی، مسیر او را از یک بحران روانی به نوعی تولد دوباره می‌کشاند.

داستان دوم به نام لُجَه، جهانی کاملاً متفاوت می‌سازد؛ جهانی سورئال، تکه‌تکه و آمیخته با اسطوره. راوی این داستان، مجسمه‌ای مانند شمایل بودا را به خانه آورده و به تدریج با او وارد گفتگو می‌شود. زمان در این روایت خطی نیست؛ راوی میان 14، 41 و 74 سالگی جابه‌جا می‌شود و در سرزمین‌های خیالی با موجودات عجیب و آیین‌های نمادین روبه‌رو می‌گردد. داستان رگه‌هایی از ادبیات پست مدرن را در خود دارد و بحران هویت انسان معاصر را به تصویر می‌کشد.

داستان‌های فلسفی و روانکاوانه با رگه‌هایی از سورئالیسم

با خواندن هر دو داستان کتاب لجه اثر مجید شیرمحمدی، نمونه‌هایی از ادبیات سورئالیسم را تجربه می‌کنید؛ آثاری که با شکستن خط روایت، در هم ریختن زمان و جان‌بخشی به اشیاء، ذهن خواننده را وارد قلمرویی می‌کنند که در آن واقعیت تنها یکی از احتمالات است.

داستان تابلو در کتاب لجه، بر درون‌کاوی روانی و مفهوم دیدن تأکید دارد؛ دیدنی که از چشم آغاز می‌شود و به ناخودآگاه ختم می‌گردد. اما داستان دوم، لجه ماجرا فرق می‌کند؛ اینجا با جهانی روبه‌رو هستید که منطق خطی روایت در آن فرو می‌ریزد و ذهن راوی بدل به صحنه‌ی اصلی داستان می‌شود. نتیجه یک مجموعه داستان کوتاه ایرانی است که خواننده را در گرداب ناخودآگاه شناور می‌کند.

با خرید کتاب لجه انتشارات آذرفر، دو نمونه از داستان‌های کوتاه فلسفی ایرانی را در اختیار خواهید داشت؛ آثاری که با نثری تصویری و ذهن‌محور، مرز میان واقعیت و خیال را می‌شکنند و خواننده را وارد سفری می‌کنند که مقصد آن نه جهان بیرونی، بلکه لایه‌های پنهان ناخودآگاه است.

کتاب لجه برای شما مناسب است اگر

• ادبیات سورئالیسم را می‌پسندید و می‌خواهید ببینید نویسندگان معاصر ایرانی در این دسته چه حرفی برای گفتن دارند.
• از مخاطبان جدی ادبیات معاصر ایران هستید و آثار کم‌تر شناخته‌شده را نیز دنبال می‌کنید.
• به ادبیات پست‌مدرن علاقه‌مندید؛ روایت‌هایی که ساختار کلاسیک داستان را کنار می‌گذارند و جهان را از زاویه‌ی ذهن متلاطم شخصیت‌ها بازسازی می‌کنند.

در بخشی از کتاب لجه می‌خوانیم

خیلی وقت است از آن احساس شیرین می‌گذرد، ولی حالا که به آن تجربه فکر می‌کنم، به نظرم بچه‌گانه می‌آید. من برای نجات خودم، دست به دامان دیگران شده بودم یا برای آنکه زنده باشم می‌خواستم اجازه دهم برخی افراد وارد زندگی‌ام شوند. اگرچه اقرار می‌کنم حادثۀ آن روز مرا دچار تغییر و تحول کرد، حتی دو ماه نمی‌توانستم خودم را با شرایطی که قبلاً داشتم تطبیق دهم.

تقریباً قبلاً می‌توانستم هر غذایی را که عمه‌ام می‌پخت بخورم، ولی حالا معده‌ام راحتم نمی‌گذاشت. درد درونی تنم زیادتر شد، عضله‌ها و استخوان‌هایم درد می‌کرد. کوچک‌ترین تمایلی برای دیدن بقیه نداشتم. هرچند بعد از آنکه به هوش آمدم به نظر می‌آمد بتوانم با همه رابطۀ خوبی داشته باشم، اما بعد آن تجربه دو ماه خانه‌نشین شدم. علاوه‌برآن، تندمزاج‌تر شده بودم.

حالا بیشتر به این فکر می‌کنم که وقتی در مطب دکتر به کما رفته بودم، کاش می‌مردم! چرا این‌همه به‌دنبال روشنایی می‌گشتم؟ به چه دلیل سلول‌های تنم را برای زندگی کردن آمادۀ جهاد کردم؟ اصلاً چطور با منشی در آن لحظۀ بهشتی احساس عجیب هم‌نوع‌خواهی ردوبدل شد؟ من چطور می‌توانم با کسانی که مرا این‌همه رنج داده‌اند احساس هم‌نوع‌دوستی داشته باشم؟

اما وقتی آن دو موجود نفرین‌شده سایه از زندگی‌ام برداشتند، من آن روشنایی را بار دیگر لمس کردم. این بار زندگی به سراغ من آمد. آبریزش عفونت‌بارِ زندگی دست از سر من برداشته بود، حالا بدون درد به سراغ زندگی رفتم. سعی می‌کردم در زندگی خمار نباشم. سعی می‌کردم تکرارِ زندگی از من مترسکِ تحمل‌کنندۀ تکرار نسازد؛ انگار ما دردها و مشغله‌های زندگی را تا جایی که می‌توانیم تحمل کنیم تحمل می‌کنیم اما بعد رها می‌کنیم.