کتاب مرغی که رویای پرواز داشت اثر سون می هوانگ از نشر چشمه

کتاب مرغی که رویای پرواز داشت نوشته‌ی سون می هوانگ، قصه‌ی مرغی به نام جوانه است که دیگر نمی‌خواهد تمام زندگی‌اش را در قفس تخم بگذارد و نتیجه‌ی زحمتش را از او بگیرند. او هر روز از لابه‌لای درهای مرغداری، حیاط و حیواناتی را می‌بیند که آزادانه حرکت می‌کنند. این اثر که پرفروش لس‌آنجلس تایمز شده، تصویر ساده‌ی دو رویا در ذهنش می‌کارد: بیرون رفتن از قفس و بزرگ کردن جوجه‌ای از آنِ خودش.

درباره‌ی کتاب مرغی که رویای پرواز داشت

کتاب مرغی که رویای پرواز داشت (The Hen Who Dreamed She Could Fly) اثر سون می هوانگ (Hwang Seon-mi) نخستین‌بار در سال 2000 در کره‌ جنوبی منتشر شد. جوانه یک مرغ تخم‌گذار صنعتی است؛ موجودی که ارزشش برای صاحب مزرعه فقط به تعداد تخم‌هایی وابسته است که تولید می‌کند. وقتی دیگر قادر به تخم‌گذاشتن نیست، او را همراه مرغ‌های مرده بیرون می‌اندازند. این پایان کار جوانه به نظر می‌رسد، اما در واقع زندگی مستقل او از همین نقطه آغاز می‌شود.

آزادی بیرون از قفس دقیقاً شبیه تصویری نیست که جوانه در ذهن داشت. حیاط مزرعه قوانین و سلسله‌مراتب خودش را دارد و حیوانات ساکن آن حاضر نیستند این مرغ غریبه را در جمع خود بپذیرند. بیرون از حصار هم غذا و پناهگاه تضمین‌شده‌ای وجود ندارد و راسویی گرسنه در کمین است. جوانه بااین‌حال حاضر نیست به زندگی سابق برگردد؛ چون حالا حتی ترس و گرسنگی نیز بخشی از زندگی‌ای هستند که خودش انتخاب کرده است.

ماجرای کتاب مرغی که رویای پرواز داشت زمانی مسیر تازه‌ای پیدا می‌کند که جوانه تخمی بی‌سرپرست می‌یابد و روی آن می‌خوابد. از تخم، جوجه‌اردکی بیرون می‌آید و رویای مادرشدن جوانه به شکلی تحقق پیدا می‌کند که انتظارش را نداشت. تفاوت میان آن دو، مراقبت از جوجه در طبیعت و تهدید دائمی راسو داستان را از حکایتی ساده درباره‌ی فرار، به روایتی درباره‌ی مادری، پذیرش و هزینه‌ی آزادی تبدیل می‌کند.

مفهوم پرواز در مرغی که رویای پرواز داشت

جوانه از نظر جسمی توان پرواز ندارد، اما عنوان کتاب درباره‌ی بال‌زدن واقعی نیست. پرواز برای او همان سرپیچی از سرنوشتی است که دیگران تعیین کرده‌اند. او نمی‌تواند نوع بدن، گذشته یا جایگاهش در مزرعه را عوض کند، ولی می‌تواند تصمیم بگیرد چگونه زندگی کند و چه کسی را فرزند خود بداند.

کتاب مرغی که رویای پرواز داشت انتشارات دیوار مفاهیمی مانند طردشدن، تبعیض، آزادی و فداکاری را پشت شخصیت‌های حیوانی پنهان نمی‌کند؛ آن‌ها را ساده و مستقیم وارد قصه می‌کند. کتاب برای نوجوانان قابل‌فهم است، اما تجربه‌ی جوانه برای بزرگسالان هم معنا دارد. داستان در بخش‌هایی شیرین و امیدبخش است، ولی از رنج، مرگ و خشونت طبیعت فرار نمی‌کند. همین تلخی کنترل‌شده اجازه نمی‌دهد کتاب به قصه‌ای شعاری درباره‌ی دنبال‌کردن آرزوها تبدیل شود.

کتاب مرغی که رویای پرواز داشت سون می هوانگ تنها در کره بیش از دو میلیون نسخه فروخت و سال‌ها در فهرست آثار پرفروش باقی ماند. این کتاب را سارا زرگر به فارسی ترجمه کرده و انتشارات دیوار آن را منتشر کرده است.

خرید کتاب مرغی که رویای پرواز داشت برای کسانی مناسب است که از تمثیل‌های اجتماعی کوتاه و داستان‌هایی لذت می‌برند که با زبانی ساده، انتخاب‌های دشوار اخلاقی را پیش روی خواننده می‌گذارند.

افتخارات کتاب مرغی که رویای پرواز داشت

• پرفروش‌ترین کتاب لس‌آنجلس تایمز
• پرفروش‌ترین کتاب New Atlantic Indie
• پرفروش‌ترین کتاب Southern California Indie
• پرفروش‌ترین کتاب Mountains and Plains Indie
• پرفروش‌ترین کتاب داستانی INDIE PUBLISHERS در سال 2014
• انتخاب‌شده به‌عنوان یکی از کتاب‌های سال 2014 از سوی Independent
• برگزیده‌ی بهترین کتاب‌های سال 2014 از نگاه واتراستونز
• انتخاب‌شده به‌عنوان کتاب سال 2014 از سوی Bookseller
• کتاب پرفروش بین‌المللی

اقتباس انیمیشنی از کتاب مرغی که رویای پرواز داشت

• انیمیشن «Leafie, A Hen into the Wild» که همچنین با اسم «Daisy, A Hen into the Wild» نیز شناخته می‌شود، از روی این کتاب ساخته شد که بیش از دو میلیون تماشاگر داشت و به یکی از موفق‌ترین انیمیشن‌های تولید کره‌‌ی جنوبی تبدیل شد.

• نکوداشت‌های کتاب مرغی که رویای پرواز داشت

• تمثیلی ظریف و ماهرانه درباره‌ی زندگی که برای خوانندگان سنین مختلف جذاب است. (کرکوس ریویوز)
• حکایتی ساده اما گیرا درباره‌ی پایداری در برابر رنج و رسیدن به زندگی معنادار. (پابلیشرز ویکلی)
• داستانی مسحورکننده درباره‌ی خانواده، عشق، شجاعت و فقدان. (ایندیپندنت)

کتاب مرغی که رویای پرواز داشت برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های تمثیلی و شخصیت‌های حیوانی علاقه دارید.
• درباره‌ی آزادی، مادری و پذیرفتن تفاوت‌ها مطالعه می‌کنید.
• به ادبیات معاصر کره‌‌ی جنوبی علاقه‌مندید.
• دنبال داستانی کوتاه اما عاطفی برای نوجوان یا بزرگسال هستید.

در بخشی از کتاب مرغی که رویای پرواز داشت می‌خوانیم

مسیر منتهی به آبگیر ناهموار بود. سختی مسیر نشانه‌ای بود از آغاز زندگی سخت اسپروت و جوجه‌اردک؛ دو موجود سرگردان در کشتزار بدون حفاظت نگهبان یا طویله. تصویر راسو هم از ذهن‌شان پاک نمی‌شد. اسپروت در دلش از استراگلر خواست که به او جرئت دهد. اسپروت باید تا بزرگ ‌شدن بچه از او مراقبت می‌کرد. اسپروت همیشه عادت داشت با خودش حرف بزند اما حالا می‌توانست با اردک وحشی، که در قلبش خانه داشت، نیز حرف بزند.

بچه پیش از رسیدن به آبگیر خسته شده بود. مجبور شدند استراحت کنند. اسپروت او را به سمت شالیزار برد. از جوی آبیاری آب نوشیدند و از ملخ‌های بین ساقه‌های برنج شکم‌شان را پر کردند. بچه خیلی زود زیر سایه‌ی بوته‌ها خوابش برد. اسپروت، که شب قبل را با چشمانی باز گذرانده بود، بدون مقاومت به چرتی شیرین فرورفت.

«این دیگه چیه؟» صدای کواک‌کواک بلندی گوش اسپروت را آزرد اما نمی‌توانست چشمانش را باز کند. پلک‌هایش سنگین شده بودند؛ گویی به هم جوش خورده بودند. کسی با لحنی سرزنش‌آمیز گفت: «نمی‌دونی چه‌قدر خطرناکه!»

اسپروت سریع بلند شد. «خدای من، داشتم به چی فکری می‌کردم؟»

رهبر اردک‌ها داشت از بالای تپه به آن‌ها نگاه می‌کرد. بقیه‌ی اردک‌ها پشت‌سرش بودند.

«چرا فرار کردی؟ جات تو طویله امن‌تره.»