جان بلامی فاستر در کتاب انقلاب زیست بومی با نگاهی رادیکال و نقدی صریح، ریشههای بحران زیستمحیطی جهان را بررسی میکند و نظام سرمایهداری را عامل اصلی آن معضل میداند. نویسنده در این اثر میکوشد با هشدارهایی جدی، مخاطبان را متوجه خطر نابودی زمین سازد؛ خطری که در آستانهی وقوع است. او همچنین با طرح راهکارهایی بنیادین، اقداماتی فوری و حیاتی را برای برقراری صلح با کره زمین پیش روی همگان میگذارد.
دربارهی کتاب انقلاب زیست بومی
رابطهی انسان و کرهی زمین به بزنگاه تاریخی خود رسیده است و آنطور که جان بلامی فاستر در کتاب انقلاب زیست بومی بیان میکند، دیری نمیپاید که هر دو به نابودی نزدیک شوند. این اثر که با رویکرد مارکسیستی به تغییرات اقلیمی نگاه انداخته، برای صلح با کرهی زمین راهکارهای عملی ارائه میدهد که مهمترین آن تنظیم رابطهی انسان با طبیعت و بازگشت به اصول صحیح زندگی طبیعی است.
بحران آب، بحران آلودگی هوا، بحران فرسایش خاک و بحران گرمتر شدن زمین تنها چند مورد از نشانههای اضمحلال و نابودی زمین هستند. بلامی فاستر به مخاطبان هشدار میدهد که فرصت کمی برای نجات زمین باقی مانده و این اثر را بهمثابهی دعوت به اقدامی بزرگ در جهت صلح با کرهی زمین میداند.
کتاب حاضر صرفا به دادن هشدار بسنده نمیکند، بلکه در تلاش است تا میان جامعه، اقتصاد و طبیعت ارتباط معناداری بیابد. نویسنده به بررسی ریشهای این معضل جهانشمول پرداخته و نوک تیز پیکان انتقاد را قبل از هر چیزی به سمت سرمایهداری و سرمایهداران گرفته است.
رابطهی انقلاب زیست بومی و سیستمهای اقتصادی
جان بلامی فاستر در کتاب انقلاب زیست بومی با نگاهی مارکسیستی، سیستم اقتصادی جهان را عامل اصلی بحرانهای اقلیمی میداند. او استدلال میکند که منطق سرمایهداری و نئولیبرالیسم بر پایهی انباشت بیوقفهی سود و رشد اقتصادی نامحدود بنا شده است. بنابراین این سیستم برای حفظ بقای خود، منابع طبیعی زمین را با سرعتی غیرقابلبازگشت میبلعد و تا زمانی که این الگوی سودمحور حکمفرماست، هیچ تغییری در رفتار مصرفکننده تأثیر پایداری بر نجات سیاره نمیگذارد.

از دیدگاه نویسنده، بشریت برای عبور از این بحران تاریخی، راهی جز سازماندهی یک جنبش سوسیالیستی گسترده ندارد. جان بلامی فاستر معتقد است که جوامع بشری باید به سمت نظامی حرکت کنند که نیازهای واقعی انسان و تداوم حیات زمین را بر انباشت سرمایه ارجح میداند. به عقیدهی وی گذار از سرمایهداری به سوسیالیسم، تنها راهبرد عملی است که میتواند تعادل میان جامعه و طبیعت را بازگرداند.
فوریت یک انقلاب زیست بومی و صلح با کرهی زمین
جان بلامی فاستر در کتاب انقلاب زیست بومی، صراحتا تاکید میکند که اگر مقولهی بحران در کرهی زمین هرچه سریعتر حل و فصل نشود، آیندهی ترسناکی در انتظار بشریت خواهد بود. او هشدار میدهد که فرصت بشریت برای مهار ویرانیهای ناشی از انباشت سرمایهی بیوقفه، رو به پایان است و خطر نابودی سیارهی زمین، اکنون بیش از هر زمان دیگری در تاریخ احساس میشود؛ بنابراین، به تعویق انداختن تغییرات بنیادی اقتصادی، تنها فرصت باقیمانده برای نجات را از میان میبرد.
با این حال، رویکرد جان بلامی فاستر به ارائهی هشدارها و زنگ خطرها محدود نمیماند؛ او این وضعیت اضطراری را سرآغازی برای اقدامی آگاهانه میداند. کتاب در چهارده فصل و ذیل سه بخش با عناوین «بحران کرهی زمین»، «زیستبوم شناسی مارکس» و «زیستبوم شناسی و انقلاب»، از مخاطبان میخواهد که ناامیدی را کنار بگذارند و در قالب یک جنبش جمعی، برای برقراری صلح با کرهی زمین و نجات آن وارد عمل شوند.
خرید کتاب انقلاب زیست بومی نشر چرخ به هر کسی که دغدغهی محیط زیست و نجات جهان از بحرانهای طبیعی مختلف را دارد، یک زاویهی جدید مبتنی بر مارکسیسم را نشان میدهد. این اثر توسط محسن صفاری به فارسی برگردانده شده و نشر چرخ آن را به بازار کتاب روانه کرده است.
کتاب انقلاب زیست بومی برای شما مناسب است اگر
- میخواهید بدانید ریشهی بحرانهای طبیعی در زمین از کجا نشئت میگیرد.
- عزمی راسخ برای نجات جهان دارید و به دنبال راهکارهایی برای حل معضلات زیست محیطی هستید.
- میخواهید ارتباط میان ساختارهای اقتصادی جهان و نابودی منابع طبیعی را هرچه بهتر درک کنید.
- ارتباط میان مارکسیسم و محیط زیست موضوع موردعلاقهی شماست.
در بخشی از کتاب انقلاب زیست بومی: صلح با کره زمین میخوانیم
مفاهیمی مانند زیستانباشتگی و تجمع زیستی در جریان پژوهش در مورد اثرات مواد رادیواکتیو بر زنجیرهی غذایی ایجاد و پس از آن با کتاب بهار خاموشِ کارسون بیشتر شناخته شدند. زیستانباشتگی به فرآیندی اشاره دارد که در آن یک مادهی سمی به نرخی بیشتر از نرخ خارج شدن آن جذب بدن میشود. برای نمونه استرانسیوم 90 یک ایزوتوپ رادیواکتیوِ از نظر شیمیایی شبیه کلسیم است و میتواند در استخوانها انباشته شود و در آنجا میتواند جهش ژنتیکی و سرطان ایجاد کند. تجمع زیستی زمانی روی میدهد که یک ماده در طول زنجیرهی غذایی انباشت خود را افزایش میدهد. نمونهای از این تجمع زیستی زمانی روی داد که کشف شد مقدار کمی نوکلیدهای پرتوزا، که از تأسیسات اتمی هانفورد در ایالت واشینگتن به رودخانهی کلمبیا ریخته شد، پس از گذار به زنجیرهی غذایی از نظر اندازه افزایش یافت. شماری از متغیرها بر چنین تجمع زیستیای اثرگذارند، از جمله طول زنجیرهی غذایی، نرخ زیستانباشت درون یک ارگانیسم، نیمزندگی نوکلید (در مورد مادهی پرتوزا) و انباشت مادهی سمی در نزدیکترین محیط. یوجین اودمِ اقلیمشناس نوشت که به علت تجمع زیستی میتوان «مقدار بیخطری از مواد پرتوزا» را در طبیعت رها کرد «تا طبیعت آن را در بستهای مرگآور به ما برگرداند.» کارسون خاطرنشان میکند که چگونه تجمع زیستی به انباشت خطرناک استرانسیوم 90 و سزیم 137 در بدن اسکیموهای آلاسکا و سامیان اسکاندیناوی در پایان زنجیرهای از غذا، شامل گُلسنگ و گوزن شمالی انجامید.
کارسون، که سخت درگیر اعتراض به دفن پسماندهای پرتوزا در اقیانوسها بود، در ویراست سال 1961 کتابِ دریای پیرامون ما پرسشی پُرمعنا مطرح کرد: «پس محاسبهی سنجیدهی «حداکثر مجاز سطح» پرتوزایی چه میشود؟ زیرا ارگانیسمهای کوچک خوراک به ارگانیسمهای بزرگتر بدل میشوند و این روند در زنجیرهی غذایی ادامه مییابد. در چنین فرآیندی بود که در منطقهای به گستردگی یکمیلیون مایل مربع ساحل پیرامون آزمایشهای اتمی بیکینی، درجهی پرتوزایی در ماهی تون بسیار بالاتر از مقدار آن در آب دریا بود.»
بله



















