کتاب دراکولا

کتاب دراکولا نوشته‌ی برام استوکر، یکی از برجسته‌ترین آثار ادبیات گوتیک و از تاثیرگذارترین رمان‌های ژانر وحشت به شمار می‌رود. این اثر که نخستین بار در سال 1897 منتشر شد، نقشی اساسی در شکل‌گیری و تثبیت تصویر خون‌آشام در ادبیات و فرهنگ عامه ایفا کرد؛ تا جایی که بسیاری از ویژگی‌هایی که امروزه با شنیدن نام خون‌آشام در ذهن تداعی می‌شوند، ریشه در شخصیت کنت دراکولای برام استوکر دارند.

درباره‌ی کتاب دراکولا

برام استوکر (Bram Stoker) داستان کتاب دراکولا (Dracula) را در قالب مجموعه‌ای از نامه‌ها، یادداشت‌های روزانه، تلگراف‌ها، گزارش‌های مطبوعاتی و اسناد مختلف روایت می‌کند. این ساختار روایی، اطلاعات را به‌تدریج در اختیار خواننده می‌گذارد و به رخدادهای فراطبیعی داستان، جلوه‌ای مستند، واقعی و باورپذیر می‌بخشد.

برای پاسخ به این پرسش که کتاب دراکولا در مورد چیست، باید از سفر جاناتان هارکر به سرزمین دورافتاده‌ی ترانسیلوانیا آغاز کرد؛ هارکر، کارمند حقوقی جوان، برای رسیدگی به معامله‌ی خرید ملکی در نزدیکی لندن به قلعه‌ی کنت دراکولا می‌رود. میزبان او در ابتدا اشراف‌زاده‌ای مودب به نظر می‌رسد، اما رفتارهای عجیبش به‌تدریج جاناتان را متوجه‌ی حقیقتی هولناک می‌کند.

رمان دراکولا؛ آغاز یک افسانه‌ی خون‌آشامی

جاناتان متوجه می‌شود که کنت غذا نمی‌خورد، تصویری در آینه ندارد، تنها شب‌ها ظاهر می‌شود و در برابر خون هوسی غیرانسانی از خود نشان می‌دهد. تجربه‌ی کابوس‌وار اقامت این جوان انگلیسی در قلعه‌ی کنت، درنهایت راز هویت این موجود عجیب را برایش فاش می‌کند؛ کنت خون آشامی باستانی است و قصد دارد با خرید ملکی در انگلیس، شر و وحشتش را به‌سان سایه‌ای تیره بر فراز شهر بگستراند.

دراکولا پس از امضای قرارداد، با کشتی دمیتر راهی انگلستان می‌شود؛ سفری مرگبار که در طول آن، خدمه‌ی کشتی یکی پس از دیگری به شکلی اسرارآمیز ناپدید می‌شوند. دمیتر سرانجام در حالی به بندر ویتبی می‌رسد که ناخدای مرده‌اش به سکان بسته شده است. با ورود کشتی، گویی سایه‌ی مرگ بر شهر می‌افتد و آرام‌آرام در خیابان‌ها و خانه‌های ساکنان نفوذ می‌کند. کنت دراکولا اکنون در میان جمعیت شهر پنهان شده و آماده است تا قربانیان تازه‌ای برای عطش سیری‌ناپذیر خود پیدا کند.

با خرید کتاب دراکولا، قدم به جهانی هولناک، پرتعلیق و هیجان‌انگیز می‌گذارید. روایت مستندگونه‌ی این رمان خون آشامی، که از نامه‌ها، یادداشت‌ها و گزارش‌های مختلف شکل گرفته است، مرز میان واقعیت و خیال را کم‌رنگ می‌کند و این حس را به وجود می‌آورد که گویی اسناد واقعی رخدادی شوم در انگلستان قرن نوزدهم را مطالعه می‌کنید. این اثر با ترجمه‌ی بهاره مظاهری و از سوی انتشارات کارگاه فیلم و گرافیک سپاس منتشر شده است.

نکوداشت‌های کتاب دراکولا

• از قدرتمندترین نمونه‌های ادبیات وحشت که تاکنون نوشته شده است. (مالکوم بردبری)
• کتابی خوش‌خوان و هیجان‌انگیز که در اولین فرصت، می‌بایست مطالعه‌ی آن را شروع کرد. (کاربر آمازون)

اقتباس‌های سینمایی و فرهنگی از کتاب دراکولا

• طی سال‌های مختلف اقتباس‌های سینمایی، سریالی، کمیک بوکی و ویدئو گیمی بسیاری از این اثر ساخته شده است؛ از نمونه‌های شاخص می‌توان به سری بازی Castlevania از شرکت کونامی و فیلم‌های Nosferatu: A Symphony of Horror از فریدریش ویلهلم مورنائو و Nosferatu the Vampyre ساخته‌ی ورنر هرتسوگ اشاره کرد.

کتاب دراکولا برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های خون آشامی و داستان‌های ترسناک علاقه دارید.
• دوست دارید یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار ادبی کلاسیک را مطالعه کنید.
• به فیلم‌های اقتباسی دراکولا علاقه دارید و مشتاقید تا منبع اصلی اقتباس را مورد مطالعه قرار دهید.

در بخشی از کتاب دراکولا می‌خوانیم

با لحنی آرام، اما بُرنده صدایش در فضا پیچید و بعد مثل پژواکی در اتاق طنین انداخت: «چطور جرئت کردید به او دست بزنید؟ با همه‌ی شما هستم! چطور به خودتان اجازه دادید حتی نگاهی به او بیندازید، وقتی من منع کرده بودم؟ عقب بکشید! این مرد از آنِ من است! حواستان باشد با او کاری نداشته باشید، وگرنه با من طرف‌اید.»

دختر سفیدچهره، با خنده‌ای سبک‌سرانه و شهوت‌آلود، برگشت و پاسخ داد: «تو هیچ وقت عاشق نبوده‌ای؛ اصلاً بلد نیستی عاشق شوی!»

زن‌های دیگر هم با او هم‌صدا شدند و خنده‌ای خشک و بی‌روح، خالی از هر حس انسانی، در اتاق پیچید؛ چنان خنده‌ای که شنیدنش مرا تا مرز بیهوشی برد، انگار صدای لذت شیاطین بود. کنت، بعد از نگاهی دقیق به صورتم، رو برگرداند و با زمزمه‌ای نرم گفت: «نه... من هم می‌توانم عاشق شوم؛ شما خوب می‌دانید، از گذشته‌ام پیداست... این‌طور نیست؟» سپس مکثی کرد و ادامه داد: «بسیار خوب، قول می‌دهم وقتی کارم با او تمام شد، می‌توانید هر چقدر خواستید از او کام بگیرید. حالا بروید. بروید! باید بیدارش کنم. کار داریم.»

یکی از آن زن‌ها با خنده‌ای آرام و کشدار گفت: «امشب قرار نیست چیزی نصیبمان شود؟» و هم‌زمان به کیسه‌ای اشاره کرد که کنت روی زمین انداخته بود و حالا تکان می‌خورد. انگار چیز زنده‌ای در آن بود. کنت در پاسخ فقط سرش را تکان داد. یکی از زن‌ها با شتاب جلو پرید و کیسه را باز کرد. اگر گوش‌هایم اشتباه نکرده باشند، صدایی ضعیف نفس‌بریده‌ و ناله‌ای خفه به گوشم رسید. مثل گریه‌ی کودکی که در آستانه‌ی خفگی باشد.