کتاب شام با دوستان

کتاب شام با دوستان نمایشنامه‌ای تحسین‌شده از دانالد مارگولیس، نمایشنامه‌نویس آمریکایی است که با ترکیبی از طنز، گرما و نگاهی عمیق به روابط انسانی، فروپاشی تدریجی یک ازدواج و تأثیر آن را بر اطرافیان بررسی می‌کند. این اثر که در سال 2000 برنده‌ی جایزه‌ی پولیتزر شد، داستان زوجی را روایت می‌کند که در مواجهه با بحران زندگی مشترک دوستانشان، ناچار می‌شوند به روابط، انتخاب‌ها و حقیقت‌های پنهان زندگی خود نیز نگاه کنند.

درباره‌ی کتاب شام با دوستان

گیب و کارن به همراه تام و بِت زوج‌هایی هستند که سال‌ها با یکدیگر دوستی نزدیکی داشته‌اند. زمانی که بِت و تام پس از سال‌ها زندگی مشترک تصمیم به جدایی می‌گیرند، تعادل رابطه‌ی دوستانه‌ی آن‌ها به هم می‌ریزد. نمایشنامه‌ی شام با دوستان (Dinner with Friends) اثر دانالد مارگولیس (Donald Margulies) روایتی هوشمندانه از تأثیر فروپاشی یک ازدواج بر روابط انسانی و مواجهه‌ی افراد با حقیقت‌های پنهان زندگی مشترک است.

گیب و کارن که همیشه ازدواج خود را موفق و پایدار می‌دانستند، با شنیدن این خبر با پرسش‌ها و تردیدهای تازه‌ای درباره‌ی معنای عشق، وفاداری و دوام یک رابطه روبه‌رو می‌شوند. دانالد مارگولیس در نمایشنامه‌ی شام با دوستان از طریق گفت‌وگوهای واقعی و موقعیت‌های روزمره، روابط میان این دو زوج را به تصویر می‌کشد و مخاطب را با تردیدها، کشمکش‌های درونی و احساسات پیچیده‌ی انسان‌ها در مواجهه با تغییر و فقدان همراه می‌کند.

شامی با طعم طنز تلخ

نمایشنامه‌ی شام با دوستان دانالد مارگولیس از طرفی یک نمایشنامه خارجی درام است که به فروپاشی ازدواج و زندگی مشترک دو زوج می‌پردازد و از سوی دیگر، یک کمدی درام اجتماعی است که با بهره‌گیری از طنزی تلخ و ظریف، به بحران‌های عاطفی، فروپاشی ازدواج، تنش‌های زندگی مشترک و پیچیدگی‌های روابط انسانی می‌پردازد.

دونالد مارگولیز در این کتاب با دیالوگ‌هایی طبیعی و شخصیت‌هایی باورپذیر، اثری خلق کرده که هم‌زمان سرگرم‌کننده، تأمل‌برانگیز و عمیق است. این اثر نمونه‌ای برجسته از نمایشنامه‌ی معاصر آمریکاست که با تمرکز بر جزئیات زندگی روزمره، نشان می‌دهد چگونه بحران در زندگی دیگران می‌تواند مانند آینه‌ای، نقاط ضعف و ناگفته‌های روابط خودمان را آشکار کند.

زهره جواهری ترجمه‌ی این نمایشنامه را برعهده داشته است. با خرید کتاب شام با دوستان انتشارات افراز از مطالعه‌ی اثری سرگرم‌کننده و تأمل‌برانگیز لذت ببرید.

جوایز و افتخارات کتاب شام با دوستان

• برنده‌ی جایزه پولیتزر در سال 2000
• برنده‌ی جایزه‌ی لوسیل لورتل در سال 2000
• نامزد جایزه‌ی دراما دسک در سال 2000

نکوداشت‌های کتاب شام با دوستان

• این نمایشنامه اثری هوشمندانه و ظریف است که به‌خوبی نشان می‌دهد با رشد و تغییر انسان‌ها و زمانی که روابط به‌مرور در روزمرگی و عادت فرو می‌روند، هیچ پاسخ ساده و قطعی‌ای وجود ندارد. (دیلی نیوز)
• دانالد مارگولیس یکی از پیچیده‌ترین و باورپذیرترین تصویرها را از یک زندگی زناشویی در سال‌های اخیر خلق کرده است؛ تصویری که با ظرافت، فراز و نشیب‌ها و لایه‌های پنهان یک رابطه را به نمایش می‌گذارد. (وال‌استریت ژورنال)
• نمایشنامه‌ی شام با دوستان به همان اندازه که تأثیرگذار و لذت‌بخش است، مخاطب را به تأمل نیز وادار می‌کند. (نیویورک مگزین)

اقتباس‌های سینمایی و فرهنگی از کتاب شام با دوستان

• در سال 2001 شبکه‌ی تلویزیونی HBO فیلم شام با دوستان را بر اساس نمایشنامه‌ی دانالد مارگولیس تولید کرد. کارگردانی این فیلم را نورمن جویسون بر عهده داشت و فیلمنامه را مارگولیس، نویسنده‌ی نمایشنامه، اقتباس کرد. همچنین این نمایشنامه بارها در شهرهای پاریس، لندن، برلین، وین، استکهلم، توکیو، سئول، استانبول و... به روی صحنه رفته است.

کتاب شام با دوستان برای شما مناسب است اگر

• به نمایشنامه‌های خارجی درام با محوریت روابط انسانی علاقه دارید.
• داستان‌هایی درباره‌ی فروپاشی ازدواج و بحران‌های زندگی مشترک را دنبال می‌کنید.
• از نمایشنامه‌ی درام با چاشنی طنز اجتماعی و طنز تلخ درباره‌ی روابط انسانی و زندگی مشترک لذت می‌برید.
• به نمایشنامه‌ی روانشناختی که در کنار روایت داستان، مخاطب را به فکر کردن درباره‌ی عشق، دوستی و انتخاب‌های انسانی دعوت می‌کنند، علاقه‌مندید.

در بخشی از کتاب شام با دوستان می‌خوانیم

میز غذاخوری آشپزخانه‌ی گیب و کارن. شبی برفی در حومه‌ی نیواینگلند. زمان حال. گیب و کارن برای یک شام دوستانه مشغول پذیرایی از دوست خوبشان بت هستند و اکنون زمان سرو دسر است. ظرف‌ها تمیز شده و قهوه آماده می‌شود. چهار بچه که اکنون خارج از صحنه هستند، در کنار آن‌ها پشت میز نشسته بودند. بت پریشان اما مؤدب است.

گیب: وای، چه بازاری ما رو برد!

کارن: ما رو برد خرید.

بت: اوهوم.

گیب: کامپو دی فیوری.

کارن: از این بازارای سرپوشیده.

گیب: ماهی، هرچی که بگی، فقط اسم ببر!

کارن: مواد درجه یک. جدی می‌گم.

گیب: خرگوش، بز...

کارن: چه عطری. چه... رنگی. قیافه‌ها!

گیب: من چند تا عکس خوب گرفتم.

کارن: با چه مهارتی از پیاز و فلفل‌قرمز استفاده می‌کرد!

بت: آهان.

گیب: بادمجونو این‌طوری فشار می‌داد، چشماشو می‌بست و نفس عمیق می‌کشید...

با دست نشان می‌دهد. بت لبخند می‌زند.

کارن: این آدمیه که هفتادوپنج‌سال آشپزی کرده. فکرشو بکن؟

بت: اااه.

گیب: رابطه‌ش با غذا ان‌قدر اصیله، ان‌قدر سکسیه، جدی می‌گم. یه زاویه‌ی دید خیلی خوب برا کارمون به ما داد.

بت: اوهوم!

کارن: [هم‌زمان با اوهوم!] خوب، من درمورد سکسی بودنش نمی‌دونم... اون هشتادوشیش‌سالشه.

گیب: آره، اما دیدی چه‌جوری زوچینی رو درست می‌کرد؟

کارن: [به بت] معمولی یا بدون کافیین؟

بت: اِاِ... [به ساعت نگاه می‌کند] بهتره بدون کافیین درست کنی.

چند تا بشقاب برمی‌دارد؛ گیب بشقاب‌ها را از او می‌گیرد.

: بذار منم کمک کنم.

گیب: [آهسته] نه، نه، تو بشین.

بت بی‌علاقه می‌نشیند.

کارن: تو راهی که می‌رفتیم پیشش، یه ترافیک وحشتناکی بود.

بت: اِ، واقعاً؟

گیب: واقعاً. وحشتناک.

کارن: تو داری از چی شکایت می‌کنی؟ من داشتم رانندگی می‌کردم.