کتاب می‌خواهم فیلم‌نامه بنویسم: یک روش علمی

کتاب می‌خواهم فیلم‌نامه بنویسم، دستورالعملی کاربردی برای نوشتن سناریو است. احمد طالبی نژاد، با بهره‌گیری از سال‌ها تجربه‌ی تدریس و نگارش، شما را از ایده‌ی اولیه تا فیلم‌نامه‌ای کامل همراهی می‌کند. در مسیر مطالعه با مباحثی مانند شخصیت‌پردازی، دیالوگ‌نویسی و ساختار داستانی برای نوشتن فیلم‌نامه‌هایی پرمخاطب آشنا می‌شوید.

درباره‌ی کتاب می‌خواهم فیلم‌نامه بنویسم

نگارش فیلم‌نامه‌ای جذاب نیازمند آشنایی با اصول ایجاد ریتمِ روایت و ایجاد تعلیق در لحظه‌های کلیدی است. این اصول را در کتاب می‌خواهم فیلم‌نامه بنویسم، با توضیحاتی کامل و مثال‌هایی فراوان می‌خوانید. احمد طالبی نژاد، مسیر نگارش فیلم‌نامه را به‌عنوان مجموعه‌ای از فرایندهای عملی و تجربه‌محور ترسیم کرده است.

شروعِ ماجرای فیلم‌نامه، مهم‌ترین دل‌مشغولیِ یک سناریونویس است. انتخاب نادرستِ شما در این مرحله، تمامی تلاش‌های بعدی‌تان را بی‌ثمر می‌گذارد. برای حل این دل‌مشغولی، مراحل طرح یک سوژه‌ی مشخص از نخستین جرقه‌ی ایده در ذهن تا فیلم‌نامه‌ی نهایی را در کتاب می‌خواهم فیلمنامه بنویسم، مطالعه می‌کنید. این اطلاعات به شما کمک می‌کند تا از سردرگمیِ ابتدایی خارج شوید و به ایده‌ای که در ذهن دارید، روایتی منسجم و تاثیرگذار ببخشید.

ارجاع به فیلم‌نامه‌های مهم و کتاب‌های معروف سناریونویسی، بخشی از ساختار آموزشی کتاب می‌خواهم فیلم‌نامه بنویسم، است. این ویژگی باعث می‌شود تا در کنار یادگیری اصول فیلمنامه‌نویسی، با آثار مهم و کتاب‌های مرجع این حوزه نیز آشنا شوید و با نگاهی عمیق‌تر و آگاهانه‌تر، تکنیک‌های استفاده شده‌ی این آثار را در فیلم‌نامه‌نویسیِ خود به کار بگیرید.

با خرید کتاب می‌خواهم فیلم‌نامه بنویسم و مطالعه‌ی آن، توانمندیِ تبدیل ایده‌ها به فیلم‌نامه‌هایی منسجم و تاثیرگذار را در خود تقویت می‌کنید تا با آگاهی از اصول روایت، شخصیت‌پردازی و دیالوگ‌نویسی، ایده‌های خام را به فیلم‌نامه‌هایی تاثیرگذار تبدیل نمایید. انتشارات چشمه، این کتاب آموزش فیلم نامه‌نویسی را منتشر کرده است.

کتاب می‌خواهم فیلم‌نامه بنویسم برای شما مناسب است اگر

• دانشجوی رشته‌ی فیلم‌نامه‌نویسی هستید و می‌خواهید شیوه‌های برداشتن گام‌های نخست در نگارش فیلم‌نامه را فرا بگیرید.
• ایده‌هایی برای فیلم‌نامه در ذهن دارید، اما نمی‌دانید این ایده‌ها را چگونه به ساختاری منسجم و قابل‌اجرا تبدیل کنید.
• مدرس کارگاه‌های فیلم‌نامه‌نویسی هستید و قصد آشنایی با رویکرد علمی و تجربه‌محورِ آموزش سناریونویسی را دارید.

در بخشی از کتاب می‌خواهم فیلم‌نامه بنویسم: یک روش علمی می‌خوانیم

ورودِ مرد باعث تحول و تهور مردِ خانواده شده و او را به مقابله با دشمنانش وا می‌دارد و بعد هم یک روز، همان‌طور که آمده بود، آن‌جا را ترک می‌کند. ده‌ها فیلم را با همین درون‌مایه می‌توان در سینمای کلاسیک امریکا و حتی سینمای خودمان نام برد. آخرینش فیلم چ ساخته‌ی ابراهیم حاتمی‌کیا که از همین درون‌مایه برخوردار است. به این بهانه‌ها نباید عقب‌نشینی کنم. بهترین تصمیم همان است که گرفته‌ام؛ شاید البته ناخودآگاه. یعنی محمل سفر برای شکل‌گیری ماجراها و لاجرم داستان. خُب، این سفر ممکن است به دعوت کسی باشد. چه کسی؟ باید امکانات متعددی را بررسی کنم. شاید کسی از بستگان پدر مثلاً پدر‌و‌مادرش، اگر زنده باشند، خواهر و برادرش، دوستی از دوران کودکی، نوجوانی یا. او را دعوت کرده باشد. هر یک از این امکانات ظرفیت‌هایی دارند که باید به‌دقت بررسی‌شان کنم.

پس از کندوکاو ذهنی و سبک‌سنگین کردن این احتمالات و امکانات، به این نتیجه می‌رسم که پدر به دعوت دوستی از دوران دانشجویی تن به این سفر داده است. یعنی شخصیت موازی که می‌تواند درعین‌حال، نقطه‌ی مقابل شخصیت پدر هم باشد. مثلاً مردی تحصیل‌کرده که قید زندگی پُرتلاطم شهری را زده و در گوشه‌ای دنج از کشور سکنا گزیده است. این می‌تواند بهانه‌ی خوبی باشد. پدر می‌خواهد بداند دوستش که سال‌هاست یکدیگر را ندیده‌اند، چگونه توانسته خود را از قید زندگی شهری برهاند؟ این موضوع درعین‌حال می‌تواند یکی از انگیزه‌های پدر برای سفر باشد. حالا باید هویت دوست پدر را بسازم. سنش که معلوم است. مثلاً پنجاه و پنج شش‌ساله. شغلش؟ بازنشسته یا فعال؟ اگر بازنشسته است، از‌پا‌افتاده هم هست یا نه؟ اگر شاغل است، در آن نقطه‌ی دور و برهوت کویر چه شغلی می‌تواند داشته باشد؟ باید به این قضیه خیلی فکر کنم.