کتاب یومی و نقاش کابوس

کتاب یومی و نقاش کابوس نوشته‌ی برندون سندرسون رمانی فانتزی و عاشقانه است که در جهان گسترده‌ی کازمیر اتفاق می‌افتد. در این رمان منتخب آمازون، سرنوشت دختری از جهانی روشن با سرنوشت پسری از جهانی تاریک پیوند می‌خورد و این دو باید راز این ارتباط را کشف کنند.

درباره‌ی کتاب یومی و نقاش کابوس

یومی، دختری است که زندگی‌اش را با اطاعت و انضباط شدید گذرانده و همین به او قدرت احضار ارواح را داده است. قدرتی که سبب شده یومی نقشی حیاتی در جامعه‌اش ایفا کند؛ اما او آرزو دارد حتی یک روز هم که شده مثل یک انسان عادی زندگی کند. در کتاب یومی و نقاش کابوس (Yumi and the Nightmare Painter)، نوشته‌ی برندون سندرسون (Brandon Sanderson) جهان یومی با جهانی کاملاً متفاوت تلاقی می‌کند.

در جهانی دیگر، نقاش کابوس، جوانی تنهاست که در دنیایی تاریک با موجوداتی کابوس‌وار روبه‌روست و آرزوی قهرمان شدن دارد. او در خیابان‌های تاریک گشت می‌زند و دوست دارد قهرمان باشد. رؤیایی که جز اندوه و انزوا برایش نداشته و او را همیشه در حاشیه نگه داشته است. برندون سندرسون در رمان یومی و نقاش کابوس به‌طور ناگهانی این دو شخصیت را به هم پیوند می‌زند. آن‌ها باید با همکاری یکدیگر، راز این ارتباط را کشف و تعادل جهان‌هایشان را حفظ کنند؛ درحالی‌که رابطه‌ای عاطفی نیز میانشان شکل می‌گیرد.

یومی و نقاش کابوس؛ یک فانتزی شرقی

یومی و نقاش کابوس نشر آذرباد رمانی عاشقانه است که در جهانی فانتزی شکل می‌گیرد؛ جهانی که با الهام از فرهنگ‌های شرق آسیا ساخته شده است. برندون سندرسون در این رمان از روایتی دوگانه استفاده کرده و آن را با مفاهیم فلسفی و داستانی احساسی آمیخته است. همچنین حضور عناصر رازآلود و موجودات فراطبیعی، این رمان را برای علاقه‌مندان به داستان‌های خیال‌انگیز و متفاوت جذاب‌تر کرده است.

رمان یومی و نقاش کابوس برندون سندرسون دومین بخش از مجموعه‌ی Hoid’s Travails است؛ مجموعه‌ای از داستان‌ها در دنیای کازمیر (The Cosmere Universe) که با روایت شخصیتی مرموز به نام هوید به هم مرتبط می‌شوند و هرکدام داستانی مستقل و درعین‌حال مرتبط با این جهان بزرگ‌تر را ارائه می‌دهند.

برندون سندرسون یکی از مهم‌ترین فانتزی‌نویسان معاصر به شمار می‌رود که به‌خاطر خلق جهان‌های گسترده، سیستم‌های جادویی دقیق و نوشتن مجموعه‌های پرفروش شهرت دارد. او در این رمان، که با ترجمه‌ی شقایق خانجانی منتشر شده، با داستانی عاشقانه و خیال‌انگیز، روایتی متفاوت از پیوند دو جهان و دو سرنوشت را به تصویر می‌کشد. با خرید کتاب یومی و نقاش کابوس، چاپ نشر آذرباد، از این رمان فانتزی و عاشقانه لذت ببرید.

کتاب یومی و نقاش کابوس برای شما مناسب است اگر

• از خواندن رمان‌های فانتزی و عاشقانه لذت می‌برید.
• از هواداران رمان‌های برندون سندرسون هستید و علاقه‌مندید یکی دیگر از آثار فانتزی او را بخوانید.
• از داستان‌هایی با جهان‌سازی‌های پیچیده به همراه لایه‌های فلسفی عمیق لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب یومی و نقاش کابوس می‌خوانیم

یومی ناگهان از فروپاشی‌اش دچار وحشت شد. همان‌طور که دست آکانی را گرفته بود و به نشانه تشکر تعظیم می‌کرد، سعی کرد اشک‌هایش را کنترل کند.

به طرز عجیبی گریه کردن یک یوکی‌هیجو خلاف قوانین نبود. خیلی از این قوانین توسط یوکی‌هیجوها مسن‌تر بنا شده بود و به همین خاطر آن‌ها گریه کردن در برابر دیگران را خلاف پروتکل می‌دانستند.

به نظرم مؤثر است. همه‌شان می‌فهمیدند. برای کسی که به‌عنوان یوکی‌هیجو زندگی می‌کند، فروپاشی اساساً اجتناب‌ناپذیر بود. فقط باید آن را تا جایی که می‌توانستی مخفی کنی.

درهرصورت، یومی می‌دانست نباید این‌طور رفتار کند. فقط باعث آرامش بود که کسی به نیازهایش توجه می‌کند. تلاش آکانی برای کمک، هرچند کوچک، ازلحاظ فیزیکی به او فشار می‌آورد.

این مکان خیلی عجیب بود. آن آسمان طوری به نظر می‌رسید که گویی می‌خواهد او را ببلعد؛ اما به‌نوعی این کوچک‌ترین مسئله بود. او وسایل نقلیه‌ی بزرگی دیده بود (تعداد زیادی آدم حمل می‌کردند) که در خیابان‌های آن حوالی حرکت می‌کردند. این ساختمان‌ها که بالای سرش افراشته شده بود، دسته‌های سنگ که چنان صاف بر روی‌هم قرارگرفته و به هم چسبیده بودند. می‌توانستند کوهستان باشند و بعد آن خطوط دوقلوی نور بود که می‌درخشید و بالای هر خیابان شناور بود، به همه‌ی ساختمان‌ها متصل شده و نشانه‌های درخشان زننده‌ای ایجاد می‌کرد.

او بدون راهنمایی در این ماجرا افتاده بود. احساس می‌کرد گم شده، حتی وقتی‌که می‌دانست کجاست. حتی بااینکه در خطر نبود احساس وحشت می‌کرد. بدتر اینکه، او مجبور شده بود با پوشیدن... پوشیدن این آشفته‌بازار، بیرون برود.

آکانی دست او را نوازش کرد، گویی نگران بود. در آن نزدیکی، نقاش با اخم به او خیره شده بود. به نظر آشفته می‌آمد. خُب، یومی احساسات هر دویشان را درک می‌کرد.

آکانی گفت: «خیله‌خُب.» یومی را به سمت در کشید. «یه جایی رو می‌شناسم.» کفش‌هایش صدای عجیبی بر روی سنگ سیاه عجیب خیابان ایجاد می‌کردند. شبیه صدای یک جفت کلاگ نبود؛ اما آرامش‌بخش بود.