کتاب چاه معراج: کتاب دوم مجموعه مه زاد

کتاب چاه معراج، دومین جلد از مجموعه‌ی مه زاد و داستانی فانتزی حماسی است. برندون سندرسون، نویسنده‌ی پرفروش نیویورک‌تایمز، قدم را از مرزهای ساده‌ی یک روایت فانتزی فراتر گذاشته تا با داستانی باشکوه روبه‌رو شوید. ماجرا درباره‌ی وین، دخترکی یتیم است که قدرتمندترین مه زاد سرزمین شناخته می‌شود. وین، قهرمان این رمان پرفروش بین‌المللی، باید به همراه الند ونچر، شهر را از خطر محاصره‌ی سه ارتش بیگانه و قوی نجات دهند.

درباره‌ی کتاب چاه معراج

کتاب چاه معراج (The Well of Ascension)، جلد دوم مجموعه‌ی مه زاد نشر آذرباد، داستانی حماسی و باشکوه از برندون سندرسون (Brandon Sanderson)، فانتزی‌نویس محبوب و پرفروش نیویورک تایمز است.

داستان کتاب چاه معراج پس از وقایع کتاب آخرین امپراطوری، جلد اول مجموعه، اتفاق می‌افتد. پس از نابودی لرد فرمانروا، ساختار قدرت اشرافی از هم می‌پاشد. در این شرایط، زمین‌دارانی که به قدرت لرد فرمانروا عادت کرده بودند، برای تصاحب تخت پادشاهی شمشیر از نیام بیرون می‌کشند و ارتش‌ها از گوشه‌و‌کنار به پایتخت گسیل می‌شوند.

برندون سندرسون و معمای قدرت در کتاب مه زاد 2

وین، قوی‌ترین مه زاد در سرتاسر سرزمین‌های پادشاهی، نقشی کلیدی در رمان چاه معراج دارد. این دختر که در کودکی با مشکلات زیادی روبه‌رو بوده و سایه‌ی پدر و مادر را بر سرش نداشته، اکنون باید قلمروی پادشاهی را آباد کند. این قلمرو در اثر سرنگونی امپراتور، با خاک یکسان شده است. به همین دلیل پایه‌گذاری امپراتوری جدید توسط وین و همراهانش، کاری بسیار دشواری خواهد بود. در این بین، الند ونچر، پسری نجیب‌زاده نیز وین را همراهی می‌کند.

رابطه‌ی میان وین و الند لایه‌های مهمی به داستان کتاب چاه معراج اضافه کرده است. وین دیگر آن دخترِ نیازمندِ محافظت کتاب مه زاد 1 نیست؛ او اکنون به‌عنوان قدرتمندترین مه زاد شناخته می‌شود، اما داشتن قدرتِ مطلق هرگز آسان نیست. این بار وین باید توانایی‌اش را در خدمتِ بازسازی به کار گیرد؛ تناقضی که او را میان دو هویتِ نابودگر و حافظِ آرمان‌شهر سرگردان می‌کند.

عشق در حلقه‌ی محاصره‌ی چشمه‌ی معراج

اضافه شدنِ عشق آتشین الند به وین، درست در زمانی که شهر در محاصره‌ی سه ارتش بیگانه است، تنش عاطفیِ جلد دوم مجموعه مه زاد را دوچندان می‌کند. ترکیبِ ویرانیِ پس از فروپاشی امپراتوری و عشقی که در میانه‌ی بحران نفس می‌کشد، کتاب چاه معراج را به روایتی بدل ساخته که فروپاشیِ تدریجی آرمان‌ها را به تصویر می‌کشد.

الند ونچر، آرزوهای زیادی برای تبدیل قلمرو پادشاهی به یک آرمان‌شهر ایدئال را در سر می‌پروراند. این آرزوها در حالی است که سه ارتش قوی با سپاهیان تا دندان مسلح به قلمروی امپراتوری حمله‌ور شده‌اند. در ادامه‌ی کتاب چاه معراج نشر آذرباد، حلقه‌ی محاصره تنگ‌تر می‌شود. این وضعیت، شما را با ماجرایی همراه می‌کند که مملو از معماهای پیچیده از وفاداری‌، مصلحت‌اندیشی‌‌های اجباری و مرز باریک میان عشق و وفاداری است.

در بخش‌های بعدی کتاب چاه معراج برندون سندرسون، ماجراهای مرموزتری را می‌خوانید. مِه، آرامش همیشگی خود را از دست داده و هر شب از شب قبل بی‌قرارتر پیش می‌رود. ضربان‌هایی نیز از اعماق چاه به گوش می‌رسند. این ضربان‌ها هر روز بلندتر می‌شوند؛ گویی ندایی از دل کهن‌ترین پیش‌گویی‌ها برمی‌خیزد و قهرمان موعود را فرا می‌خواند.

اگر می‌خواهید یک داستان فانتزی حماسی با شخصیت‌پردازی عمیق و پیچش‌های رواییِ حساب‌شده بخوانید، دانلود کتاب چاه معراج با ترجمه‌ی سمانه امین پور از نشر آذرباد را در برنامه‌ی خود قرار دهید.

کتاب چاه معراج برای شما مناسب است اگر

• کتاب آخرین امپراطوری، جلد اول مجموعه‌ی مه زاد، را خوانده‌اید و می‌خواهید ادامه‌ی ماجراهای وین و یارانش را دنبال کنید.
• خرید کتاب‌های برندون سندرسون را در برنامه گذاشته‌اید.
• از داستان‌های فانتزی حماسی با لایه‌های سیاسی و نبردهای باشکوه لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب چاه معراج: کتاب دوم مجموعه مه زاد می‌خوانیم

سیزد آخرین ذهن فولادی‌اش را باز کرد. آن‌را بالا گرفت. بازوبند فلزی زیر نور سرخ خورشید می‌درخشید. ازنظر یک انسان دیگر، این بازوبند ارزشمند بود؛ اما ازنظر سیزد، این بازوبند فقط یک‌تکه فلز خالی بود... صرفاً یک بازوبند فولادی. اگر می‌خواست می‌توانست دوباره آن‌را پر کند؛ اما فعلاً به نظرش ارزشش را نداشت که این‌همه بار سنگین را با خود حمل کند.

آهی کشید و بازوبند را زمین انداخت. بازوبند با صدای دلینگ به زمین خورد و مقداری خاکستر به هوا بلند شد. نتیجه‌ی پنج ماه ذخیره‌سازی سرعت و کُند گذراندن روزهایش را اکنون یکجا مصرف کرده و در عوض چیزی ارزشمند به‌دست آورد: مسیر شش‌هفته‌ای را فقط در شش روز طی کرد. طبق اطلاعات ذهن جغرافیایی‌اش اکنون فقط یک هفته تا لوتادل فاصله داشت.

نسبت به مصرف ذخیره‌ی سرعتش حس خوبی داشت. شاید واکنشش نسبت به اجسادی که در روستا پیدا کرده بود، اغراق‌آمیز باشد و لزومی نداشت که این‌قدر عجله کند؛ اما ذهن فولادی را پر کرده بود تا هنگام نیاز از آن استفاده کند.

کوله‌پشتی‌اش را برداشت و به راه افتاد. اکنون قطعاً در قلمروی مرکزی بود. فالی‌است و تیریان، دو کوه خاکستر افشان شمالی را پشت سر گذاشته بود. چشم‌انداز تیریان هنوز هم در سمت جنوب در دوردست دیده می‌شد: یک قله‌ی مرتفع سیاه.

ناگهان ایستاد. نزدیک کانال مرکزی بود؛ این کانال یکی از مسیرهای اصلی منتهی به لوتادل محسوب می‌شد. متوجه نکته عجیبی شد. هیچ قایقی در کانال به چشم نمی‌خورد. این روزها مسافر به دلیل حضور گروه‌های دزدی در جاده‌ها کم بود. خود سیزد نیز در طول مسیرش با چند گروه مواجه؛ اما موفق شده بود از دید آن‌ها پنهان بماند.