کتاب بالون سوارها

کتاب بالون سوارها اثر یولا بیس روایتی ظریف و چندلایه از زندگی است که در آن خاطرات، روابط و ترس‌ها در هم تنیده می‌شوند و از دل تکه‌های پراکنده، معنایی عمیق شکل می‌گیرد. یولا بیس با نثری گیرا و شاعرانه، تجربه‌ی زیسته‌ی انسان را میان گذشته و حال می‌کاود و خواننده را به درکی تازه از پیوندهای انسانی، آسیب‌پذیری و میل همیشگی به رهایی و صعود می‌رساند.

درباره‌ی کتاب بالون سوارها

کتاب بالون سوارها (The Balloonists) نوشته‌ی یولا بیس (Eula Biss) مجموعه‌ای از جستارهای کوتاه و به‌هم‌پیوسته است که با بیانی گرم و دلنشین، تجربیات زیسته‌ی خود را در بستر آدم‌ها، گذشته‌ها و ناگفته‌ها روایت می‌کند. این اثر با ساختاری تکه‌تکه و سیال پیش می‌رود؛ شبیه ذهنی که میان گذشته و حال و واقعیت و احساس، مدام در رفت‌وآمد است.

یولا بیس در کتاب بالون سوارها از زندگی شخصی خود، خانواده‌اش و به‌ویژه رابطه‌ی پیچیده‌ی میان پدر و مادرش آغاز می‌کند. او روایت‌هایی از کودکی، ازدواج، جدایی و تنهایی را در کنار هم قرار می‌دهد و از خلال آن‌ها، تصویری صادقانه و گاه تلخ از روابط انسانی می‌سازد. در این میان، متن‌هایی درباره‌ی سوانح هوایی و گزارش‌های جعبه‌ی سیاه نیز وارد روایت می‌شوند؛ عناصری که در نگاه اول شاید بی‌ارتباط به نظر برسند، اما به‌تدریج به استعاره‌ای برای فروپاشی، کنترل و ناتوانی انسان در برابر بحران تبدیل می‌شوند.

مفهوم پرواز و سقوط در روایت یولا بیس

در کتاب بالون پسوارها یولا بیس، پرواز نشانه‌ای از آرزو، میل به رهایی و تلاش برای عبور از محدودیت‌ها است. در مقابل سقوط، یادآور واقعیتی است که همواره در کمین این میل قرار دارد. نویسنده با کنار هم گذاشتن این دو، نشان می‌دهد که زندگی انسان همواره میان امید و شکست در نوسان است.

او از دل تاریخچه‌ی بالون‌سواری، از نخستین تلاش‌های انسان برای ترک زمین تا رویارویی با سقوط، به کاوشی گسترده‌تر در باب جاه‌طلبی، شگفتی و میل انسان به پیشرفت دست می‌زند. جستارهای او مفاهیم خانه، سکونت، سفر و ترک شدن را در کنار هم می‌نشانند و نشان می‌دهند چگونه بلندپروازی‌های ما با واقعیت‌های محدودکننده‌ای که احاطه‌مان کرده‌اند، در مجادله‌ای همیشگی قرار دارند.

یولا بیس با پیوند دادن تجربه‌ی زیسته با تاریخ و تأملات فلسفی، لایه‌هایی تازه از آرزو، آسیب‌پذیری و امید را آشکار می‌کند. او بدون قضاوت، لحظه‌ها را کنار هم می‌چیند و به خواننده اجازه می‌دهد خود به معنا برسد. کتاب بالون سوارها ترجمه سپیده خاکسار اثری‌ست درباره‌ی خاطره، صدا، بدن و رابطه؛ درباره‌ی اینکه چگونه گذشته در ما باقی می‌ماند و چگونه تلاش می‌کنیم از دل آن، روایتی تازه برای زندگی خود بسازیم.

خرید کتاب بالون سوارها انتشارات رایبد انتخابی مناسب برای کسانی‌ست که به دنبال اثری متفاوت، اندیشه‌برانگیز و مملو از لایه‌های ظریف انسانی هستند و علاقه دارند از خلال روایت‌های کوتاه و پیوسته، زاویه‌ای تازه به زندگی، روابط و پیچیدگی‌های احساس انسان پیدا کنند.

در نکوداشت کتاب بالون سوارها

• یولا بیس با شفقتی فریبنده و آرام و تزلزل‌ناپذیر، شکاف‌های ادراکی‌ای را ثبت می‌کند که «خود» را از ریشه‌هایش جدا می‌کند. تاریخچه‌ی خانوادگی که در اینجا تجزیه و تحلیل شده، تغییرپذیر، قابل توجه و جدی است. کتاب بالون‌سوارها رویکردی تازه به اعتراف، زندگینامه و کاربردهای رسمی اطلاعات در شعر دارد. (ربکا ولف)

کتاب بالون سوارها برای شما مناسب است اگر

• به جستارهای ادبی کوتاه و شاعرانه علاقه‌مند هستید.
• به موضوعات مربوط به خانواده، طلاق، رابطه‌ی والدین و فرزندان توجه دارید.
• دوست دارید روایت‌هایی شخصی و صمیمی از تجربه‌ی زیسته‌ی زنان بخوانید.
• به ترکیب ادبیات با مفاهیم علمی و واقعی علاقه دارید.
• می‌خواهید کتابی بخوانید که به روابط پیچیده‌ی انسانی و عاطفی نگاهی فلسفی دارد.

در بخشی از کتاب بالون سوارها می‌خوانیم

وقتی تازه رفته‌ بودم کلاس ششم و برادرم کلاس پنجم، روز بازگشایی مدرسه‌ها، بادبادکی را که یک سال تمام روی دیوار اتاقش آویزان ‌بود هم با خودمان بردیم. زمین بازی دیگر شکل قبل‌ نبود. بادبادک را مثل آب‌خوردن هوا کردیم. من داشتم می‌خواندم: «تو مثل بارونی...» نوبتی نخ بادبادک را دست می‌گرفتیم. بادبادک دست‌مان را می‌کشید. نیروی باد بیشتر از زور ما بود. بادبادک مثل پرندۀ در حال سقوط شده‌ بود.

قرقره‌ای دیگر بستیم به سر نخ. بعد بادبادک شد اندازۀ هواپیمایی که در نور غروب چشمک می‌زند. قرقرۀ سوم را هم بستیم. بلندی نخ، بادبادک را در هوا غوطه‌ور کرده ‌بود. کشف کردیم وقتی نخ را می‌کشیم، چند دقیقه بعد تازه بادبادک‌مان تکان می‌خورد. او دستش را دور کمرم حلقه کرد و آخرین رشتۀ نخ از قرقره دررفت. بادبادک را تا لحظۀ آخری که در هوا شناور بود تماشا کردم. بعد همین‌طور که او داشت دنبال نخ می‌دوید، بادبادک آرام‌آرام در آسمان حل شد.

ما ماندیم و سه‌ قرقرۀ خالی، و غروب که بادبادک را در خودش بلعیده بود. او بالأخره وسط زمین بازی از دویدن ناامید شد و ایستاد. گفت: «تو بادبادکم رو گم کردی!»

یکی از دوستانم در بررسی پروندۀ یک تخلف رانندگی از اعضای هیئت منصفه بود. پروندۀ مرد جوانی در جریان بود که از پشت زده بود به ماشین خانمی مسن که با سرعت مجاز می‌رانده است. خانم خیلی شیرین و خجالتی‌ بود و دست‌هایش حسابی می‌لرزید. آنچه قضاوت دربارۀ پرونده را سخت می‌کرد دفاعیۀ مرد بود که اعتراف کرده بود حواسش به سرعتش نبوده است. «داشتم باعجله می‌روندم سمت خونه که زودتر زن قشنگم رو ببینم.» مرد ظاهراً چندروزی بیرون شهر بوده و در آن مدت همسرش را ندیده بوده است. سرعتش بالا بود. مردی جوان و خوش‌قیافه با همسری واقعاً زیبا. هیئت منصفه مرد را تبرئه کرد.