معرفی و دانلود کتاب خوشبختی چروک برنمی‌دارد

معرفی کتاب خوشبختی چروک برنمی‌دارد

کتاب خوشبختی چروک برنمی‌دارد نوشته‌ی ان گئل اوئون، روایت زندگی زنی هشتاد و پنج ساله به نام پولت است؛ زنی مستقل، صریح و سرسخت که در آستانه‌ی پایان عمر، می‌خواهد افسار زندگی‌اش را به دست خویش بگیرد. او به مهمان‌خانه‌ای در دهکده‌ای کوچک پناه آورده تا دور از ترحم و سلطه‌ی اطرافیان، باقی عمرش را با میل شخصی خودش بگذراند.

درباره‌ی کتاب خوشبختی چروک برنمی‌دارد

ان گئل اوئون (Anne-Gaelle Huon) در کتاب خوشبختی چروک برنمی‌دارد (Happiness Has No Wrinkles) ما را همراه با پولت هشتاد و پنج ساله، راهی مهمان‌خانه‌ی آقای ایوون می‌کند. مهمان‌خانه‌ای با ساکنینی مختلف که هرکدام زخمی پنهان در زندگی‌شان دارند. پولت برای حفظ استقلال و عزت‌نفسش به اینجا آمده تا آن‌طور که می‌خواهد سال‌های آخر زندگی‌اش را بگذارند. تصمیمی که او را در معرض تجربیات مختلفی قرار می‌دهد و آرام آرام رویکرد او به زندگی دستخوش تغییر می‌شود.

پولت، شخصیت اصلی رمان خوشبختی چروک برنمی‌دارد نمی‌خواهد مورد دلسوزی و ترحم قرار بگیرد؛ او از نگاه‌های مراقبتی، مهربانی‌های افراطی و تصنعی بیزار است. ان گئل اوئون با دقت نشان می‌دهد که چگونه نیت خیر افراد می‌تواند به سلب اختیار دیگری بدل شود. پولت می‌خواهد تا لحظه‌ی آخر عمر، زندگی را به شیوه‌ی خودش تعریف کند؛ حتی اگر این تعریف با تندی، طعنه و انکار همراه باشد.

ساکنان مهمان‌خانه‌ی آقای ایوون هرکدام زخمی پنهان در گذشته‌ی خود دارند؛ ژولیت، زن جوانی که باردار است، میان اضطراب مادر شدن و رویاهای رمانتیکش سرگردان است. این خط داستانی در تقابل با تجربه‌ی زیسته‌ی پولت قرار می‌گیرد: خیال جوانی در برابر واقع‌گرایی پیری. کتاب خوشبختی چروک برنمی‌دارد نشر قطره روایتش را در دل لحظه‌های ساده ولی اثرگذارش شکل می‌دهد؛ آواز خواندنی به‌ظاهر ساده در جاده، بازی و فعالیت‌های دست‌جمعی، گشت‌وگذاری کوتاه کنار دریا و... که همگی تلاش دارند تصویری روزمره و عادی از خوشبختی را مجسم کنند.

خوشبختی چروک برنمی‌دارد، حتی با گذر زمان

در داستان خوشبختی چروک برنمی‌دارد ان گئل اوئون، خوشبختی یک وضعیت آرمانی نیست، بلکه تصمیمی آگاهانه برای زیستن در زمان حال است. عنوان کتاب نیز بر همین معنا تاکید دارد: شادی واقعی وابسته به جوانی یا بی‌نقصی نیست؛ با گذر زمان فرسوده نمی‌شود، همیشه از درون می‌جوشد و وجود را به شور وامی‌دارد. فقط برای تجربه‌اش، می‌بایست شجاعت و جرئت تجربه کردن را داشت و از مواجهه و کنش مداوم دست نکشید.

با خرید کتاب خوشبختی چروک برنمی‌دارد با اثری رو‌به‌رو خواهید شد که با نثر روان، دیالوگ‌محور و سرشار از جزئیات روزمره‌ی جذابش حسابی شما را به خود مشغول خواهد کرد. شخصیت‌ها چندلایه‌اند و هرکدام نماینده‌ی مواجهه‌ای متفاوت با ترس، عشق، پیری و امید هستند. این کتاب داستان مقاومت آرام و پیوسته‌ی انسانی است که می‌خواهد تا آخرین لحظه، صاحب زندگی خود باقی بماند. این رمان فرانسوی توسط زهرا توتون کوبان به فارسی ترجمه شده و نشر قطره آن را منتشر کرده است.

نکوداشت‌های کتاب خوشبختی چروک برنمی‌دارد

• به‌طرز غیرمنتظره‌ای آرام‌بخش و شیرین بود. یک کتاب که خواندنش سرشار از حس خوب است. (کاربر گودریدز)
• قصه‌ی زیبایی که همذات‌پندارانه به نگارش درآمده. یک سفر احساسی که در آن شاهد ارتباط و دوستی گرم و صمیمانه‌ای میان شخصیت‌هایی بسیار دوست داشتنی هستیم. (کاربر گودریدز)

کتاب خوشبختی چروک برنمی‌دارد برای شما مناسب است اگر

• ژانر اجتماعی با رگه‌های طنز را می‌پسندید.
• به داستان‌های شخصیت‌محور علاقه دارید.
• از روایت‌های آرام و انسانی لذت می‌برید.
• داستان‌هایی درباره مواجهه با پیری را می‌پسندید.
• به ادبیات معاصر فرانسه علاقه دارید.

در بخشی از کتاب خوشبختی چروک برنمی‌دارد می‌خوانیم

نور با چشمان فندقی‌اش که می‌توانست به‌راحتی از خنده به سرزنش برسد، نگاهی چپ به او انداخت؛ دوست نداشت مرکز توجه باشد. این بازی زیادی پیچیده بود. حتی خود زندگی هم پیچیده بود. باید گفت وقتی اسمتان ایپولیت است هجی‌کردن این اسم خودش کار پیچیده‌ای است. یک کودک در ظاهری بزرگسال، همانی که مرد جوان توصیفش می‌کردند، مورد حمایت اهل خانه بود. ایپولیت با نگاه مهربان و موی ژولیدۀ حنایی بر اساس تفاوت دیدگاه بین ده تا چهل سال سن داشت. اصلیت و تاریخچه‌اش برای ساکنان مهمان‌خانه یک راز بود. در عوض یک چیز حقیقی بود: لبخند‌ش همه چیز را موجه ‌می‌کرد، از خیال‌بافی‌هایش گرفته تا ناشیگری‌اش.

ژولیت پیچیده در پیژامه‌ای با خال‌های آبی کارت‌های خود را با دقت بررسی می‌کرد.

نور از آقای ایوون پرسید: موفق شدید با پسرش تماس بگیرید؟ نه مرتب می‌رود روی پیغام‌گیر. اما این دروغگو به نفعش است که سریعاً تماس بگیرد، دارم بِهتان می‌گویم!

مارسلین که به‌دنبال نگاه تأیید آقای ژرژ بود یواش گفت: اگر تعطیلات رفته باشند باید مدتی صبر کنیم.

آقای ژرژ که دکمه‌های جلیقۀ پشمی‌اش را با دقت تمام تا گردنش بسته بود همچنان روی ورقش متمرکز بود. باد و بوران به‌شدت به پنجره‌ها می‌خورد و با کرکره‌ها برخورد می‌کرد و صدا می‌داد. برق در آسمان خط‌ انداخت و تقریباً بلافاصله رعد غرید. انگار خدایان برفراز مهمان‌خانۀ کوچک هجوم آورده بودند. ایپولیت سرش را فرو برد توی گردنش و سرِ لئون را نوازش کرد. هر دو از رعدوبرق بیزار بودند.