کتاب اسمت، اندوه من

آکیرا در کتاب اسمت، اندوه من، مجموعه‌ای از اشعار عاشقانه‌ی مینیمال در وصف اندوه عشق‌های یک‌طرفه و نافرجام نوشته است. او با زبانی ساده، اما تاثیرگذار، راوی تمام آن لحظات غمباری است که در مواجهه با فقدان تجربه می‌کنیم. آن ناباوری‌ها، آرزوهای نافرجاممان و زخم عشقی که پس از سال‌ها، هنوز به اندازه‌ی روز اولش تازه و دردناک است.

درباره‌ی کتاب اسمت، اندوه من

«تک‌تک خاطراتمون رو توی ذهنم نگه می‌دارم، چون می‌دونم خاطره‌ی جدیدی در کار نیست.» از هم جدا می‌شویم، تو فکر می‌کنی فقط یک خاطره بوده اما هنوز در من ادامه پیدا خواهی کرد. هر بار که اسمت را می‌شنوم، دیگر لبخند بر لب نمی‌آورم، هنوز باورم نمی‌شود که عشقمان به سرانجام نرسید. آکیرا (akhira)، شاعر مینیمالیست کانادایی در کتاب اسمت، اندوه من (your name hurts) لحظه‌هایی کوچک و دردناک را در شیشه‌ی حبابی کلمات حبس کرده است. هر کدام از این سطرها، مثل رزهای پژمرده‌ی پر از تیغ، حکایت از یکی از عمیق‌ترین دردهای روحی انسان دارند. از دست دادن و بدتر از آن، داشتن عشقی بی‌انتها به کسی که چنین حسی نسبت به ما ندارد.

عشق نیرو می‌بخشد، عشق جهان وجود را روشن می‌کند اما وقتی که در هوا رها شود، وقتی کسی پاسخی به نجواهای مهربانمان ندهد، وقتی بیش از هر وقت دیگر آسیب‌پذیر باشیم و زندگی روی سهمگینش را به ما نشان دهد، دردی عمیق و طولانی وجودمان را فرا می‌گیرد که ورای مرزها، زبان‌ها و فرهنگ‌هاست. آکیرا در دلنوشته‌هایش می‌گوید که این جور عشق‌ها خیلی وقت‌ها از رابطه‌ای بی‌نقص، پرشورترند. چراکه ما را بیشتر معطوف به احساسات درونی‌مان می‌کند و شاید همین زخم‌ها هستند که ما را انسان می‌کنند.

تو سخت‌ترین درس زندگیم بودی

اسمت، اندوه من، مثل اکثر کتاب‌های آکیرا، در فضایی مینیمال و احساسی نوشته شده است. بدون اینکه بخواهد برای چیزی زمینه‌سازی کند، همان دردی را عیان می‌کند که هر روز مانند نجوایی ممتد و ناامید در قلب شکسته طنین‌انداز می‌شود؛ ای کاش عاشقت نمی‌شدم، ای کاش می‌توانستم فراموشت کنم و ای کاش راهی برای نجات دادن رابطه‌مان وجود می‌داشت. همان رویاهای پرپر شده، همان اتفاقات بدی که روح هر انسان را به چالشی بی‌انتها دعوت می‌کنند.

آکیرا در تالارهای سرد و رهاشده‌ی روحش قدم می‌زند. همان‌جایی که پژواک تصویرها، خاطره‌ها، دوستت دارم‌ها و نام‌ها، زخمی به درازای یک عمر بر جای گذاشته‌اند. کتاب اسمت، اندوه من، داستان به آغوش گرفتن درد است. دردی که شاید به مرور زمان کمرنگ‌تر شود اما رد آن تا ابد بر روحمان برجای خواهد ماند.

این مجموعه شعر عاشقانه، با ترجمه‌ی نهال سهیلی فر و چاپ انتشارات داهی به دست خوانندگان رسیده است.

کتاب اسمت، اندوه من برای شما مناسب است اگر

• روان‌زخمی عمیق از یک رابطه‌ی عاطفی شکست‌خورده برداشته‌اید و به دنبال متن‌هایی برای همذات‌پنداری می‌گردید.
• به دلنوشته‌های عاشقانه‌ی مینیمال که احساساتی واقعی و عمیق را منتقل می‌کنند، علاقه‌مندید.
• از طرفداران کتاب‌های «به زمان بندی خدا اعتماد کن» و «365 روز من و خدا» از آکیرا‌، این شاعر کانادایی هستید.

در بخشی از کتاب اسمت، اندوه من می‌خوانیم

من سعی کردم
تو نکردی
من گریه کردم
تو نکردی
تو رفتی
من نرفتم.
می‌دونم تو همچین احساسی نداری
ولی من واقعاً نمی‌تونم فراموشت کنم.
چشم‌هات خجالتی‌م می‌کنن.
بخشی از وجودم هنوز فکر می‌کنه
اگه کلمات درست رو پیدا کنم،
هنوز راهی برای نجات رابطه‌مون هست.