معرفی و دانلود کتاب درناز - جلد دوم

معرفی کتاب درناز - جلد دوم

درباره‌ی کتاب درناز - جلد دوم

رمان درناز - جلد دوم به نویسندگی غزاله جعفر طرقی، ادامه‌ی روایت زندگی زنی جوان به نام درناز است که پس از جدایی از همسرش، با واقعیت‌های دشوار زندگی شخصی، خانوادگی و اجتماعی روبه‌رو می‌شود. این کتاب در قالب یک رمان اجتماعی و عاشقانه‌ی معاصر نوشته شده و تلاش می‌کند تصویری نزدیک و ملموس از وضعیت زنان در جامعه‌ی امروز ایران ارائه دهد. روایت داستان از زاویه دید اول‌شخص پیش می‌رود و همین امر باعث می‌شود خواننده به‌طور مستقیم با احساسات، نگرانی‌ها و تردیدهای شخصیت اصلی همراه شود.

درناز، معلمی است که مسئولیت نگهداری از فرزند خردسالش را به تنهایی بر عهده دارد و هم‌زمان باید با فشارهای محیط کار، مشکلات مالی، نگاه‌های قضاوت‌گرانه‌ی اطرافیان و تهدیدهای همسر سابقش کنار بیاید. غزاله جعفر طرقی با پرداخت جزئیات روزمره زندگی، مانند مسیرهای رفت‌وآمد، گفتگوهای ساده کاری و دغدغه‌های مادرانه، توانسته فضای داستان را واقعی و باورپذیر بسازد.

یکی از محورهای اصلی رمان درناز - جلد دوم، کشمکش درونی درناز میان گذشته‌ای پرتنش و آینده‌ای نامطمئن است. ورود شخصیتی جدید به زندگی او، امید به شروع دوباره را در کنار ترس از تکرار تجربه‌های تلخ گذشته قرار می‌دهد. در عین حال، موضوعاتی مانند استقلال زنان، امنیت روانی و اجتماعی، خشونت پنهان در روابط و نقش حمایت خانواده و دوستان، لایه‌های مهم محتوایی داستان را شکل می‌دهند.

کتاب درناز - جلد دوم بیش از آنکه بر حادثه‌پردازی تکیه داشته باشد، بر تجربه‌ی زیسته‌ی یک زن و فرآیند تصمیم‌گیری‌های دشوار او تمرکز می‌کند و خواننده را با واقعیت‌های عاطفی و اجتماعی شخصیت اصلی همراه می‌سازد. این رمان را انتشارات داورگستر منتشر کرده است.

کتاب درناز - جلد دوم برای شما مناسب است اگر

• به رمان‌های اجتماعی و واقع‌گرایانه با محوریت زندگی زنان علاقه‌مندید.
• دوست دارید داستانی درباره چالش‌های مادران مجرد و مسئولیت‌های عاطفی و خانوادگی بخوانید.
• روایت‌های اول‌شخص و شخصیت‌محور را ترجیح می‌دهید.
• به موضوعاتی مثل استقلال زنان، فشارهای اجتماعی و روابط پس از جدایی توجه دارید.
• از داستان‌هایی با فضای معاصر ایرانی و جزئیات زندگی روزمره لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب درناز - جلد دوم می‌خوانیم

نگاه غم زده‌ام را به پرستار مرد دوختم.فاصله‌اش با من کوتاه بود اما باز هم تُن صدایش را پایین آورده بود.

+ چرا به هوش نمی‌آد؟ _ خون زیادی از دست داده... عملش سنگین بوده.

دوباره به صورتش چشم دوختم

هیچ‌وقت او را این چنین غرق در خواب ندیده بودم، انگار اصلا در این دنیا نبود....با این فکر، برق گرفته به مانیتور بالای سرش نگاهی انداختم. همه چیز منظم بود که اگر نبود پرستار به این آسودگی کنار من نمی‌ایستاد.

_ خانم... + بیدار که شد بگین من پیشش بودم.

پلک به روی هم فشرد به نشانه‌ی تائید!

نگاه از صورت زرد منوچهر برداشته و به سمت در قدم برداشتم حالم بهتر شده بود...حالا که او را زنده و روی تخت دیده بودم، سرگیجه رخت بربسته بود. گان را از تنم بیرون کشیده و داخل سطل کنار درب خروج فرو بردم. دستانم را با مایع ضدعفونی پر کردم. مجید با دیدنم از روی صندلی راهرو بلند شد _خوب بود؟

سری تکان دادم +دستش سرد بود...رنگش پریده.

_ردیف می‌شه...همین که نفس می‌کشه الهی شکر!