کتاب درناز - جلد اول

کتاب درناز - جلد اول نوشته‌ی غزاله جعفر طرقی، رمانی اجتماعی است که با تمرکز بر تجربه‌های زیسته‌ی یک زن، به لایه‌های پنهان روابط خانوادگی و عاطفی در بستر جامعه‌ی معاصر ایران می‌پردازد. این داستان، بیش از آنکه صرفاً روایت یک زندگی باشد، تلاشی برای بازخوانی احساسات، تردیدها و انتخاب‌هایی است که مسیر آینده را شکل می‌دهند.

درباره‌ی کتاب درناز - جلد اول

در رمان درناز - جلد اول، با شخصیتی روبه‌رو می‌شویم که در میانه‌ی موقعیت‌های پیچیده‌ی خانوادگی و اجتماعی قرار گرفته و ناچار است میان خواسته‌های درونی و انتظارات بیرونی تعادل برقرار کند. روایت، قدم‌به‌قدم ما را با گذشته و حال او همراه می‌کند و نشان می‌دهد چگونه تجربه‌های تلخ و شیرین، نگاهش را به عشق، اعتماد و استقلال تغییر داده‌اند.

غزاله جعفر طرقی در این رمان اجتماعی ایرانی، فضای داستان را به گونه‌ای طراحی کرده که خواننده بتواند با دغدغه‌های شخصیت اصلی هم‌ذات‌پنداری کند. روابط خانوادگی، سوءتفاهم‌ها، فشارهای فرهنگی و تصمیم‌های سرنوشت‌ساز، محورهایی هستند که خط روایی کتاب درناز - جلد اول را پیش می‌برند. درناز در مواجهه با این چالش‌ها، ناچار می‌شود به بازنگری در باورهایش بپردازد و جایگاه خود را در میان آدم‌هایی که دوستشان دارد، دوباره تعریف کند.

زبان روایت ساده و روان جلد اول رمان درناز و تمرکز غزاله جعفر طرقی بر توصیف احساسات و کشمکش‌های درونی، باعث شده داستان حال‌وهوایی صمیمی و ملموس داشته باشد. جلد اول این مجموعه، بیش از آنکه همه چیز را به سرانجام برساند، زمینه‌ای برای ادامه‌ی مسیر شخصیت‌ها در جلد بعدی فراهم می‌کند و برخی گره‌های داستانی را برای پیگیری در ادامه باز می‌گذارد.

کتاب درناز توسط انتشارات داورگستر منتشر شده و در دسته‌ی داستان و رمان اجتماعی ایرانی قرار می‌گیرد.

کتاب درناز - جلد اول برای شما مناسب است اگر

• به خواندن رمان‌های اجتماعی با محوریت مسائل زنان علاقه‌مندید.
• دوست دارید داستانی درباره‌ی چالش‌های عاطفی و خانوادگی در جامعه‌ی امروز ایران بخوانید.
• از روایت‌هایی که بر تحولات درونی شخصیت‌ها تأکید دارند لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب درناز - جلد اول می‌خوانیم

فکر نمی‌کردم وقتی چشم باز می‌کنم جلوی خانه باشیم. تظاهر به خواب کرده بودم تا هم کلامِ او نشوم اما مثل دیشب واقعا خوابیده بودم .از ماشین پیاده شده و به منوچهر نگاه کردم، از خانه‌ی مادرش بیرون می‌آمد. _چه عجب!

سرش را به سمت خانه تکان داد ،دیگر نمی‌توانستم راهی برای فرار از او پیدا کنم. زحمت بستنِ در ماشین را هم به خودم ندادم. مستقیم سمت خانه‌ی مادرش رفتم،جمع زنانه بود .... آهسته سلام کردم که شراره زبان به طعنه باز کرد، شناختنش سخت نبود، وقتی با جیغ جیغ حرف می‌زد. در ثانی، جز او، مریم و خانم مسنی که به حتم مادر منوچهر بود، کسی در خانه نبود.

_محضر دیگه چرا بریم؟ دیشب پیش هم خوابیدن کارشون تموم شده!

از خجالت آب شدم،چرا دست برنمی‌داشت؟ حتی با تشر زدنِ مادرش هم از رو نرفت

_ بد میگم مگه؟ شب که پیش هم بودن. عقد کردنِ صوریه!

اشتباه کردم، نباید می آمدم. به سمت در چرخیدم که مریم سریع گفت: هرچی باشه بین خودشونِ! اون قدری خداشناس هست که خطا نکنه.

معصومه پا به خانه گذاشت که با دیدنم خشک شد.

+بیا بشین درناز جان. یه چیزی بخور که باید حاضر بشی!