کتاب متال باز نوشتهی علی مسعودی نیا رمانی اجتماعی با زبانی محاورهای و روایتی متفاوت از زندگی مردی است که در میان روزمرگی، خاطرات گذشته، موسیقی متال و فقدان خواهرش سرگردان مانده. این کتاب از ادبیات داستانی معاصر ایران، با روایت ذهن آشفته و پرسهزن راوی، تنهایی، نارضایتی و دشواری زیستن در جهان معاصر را به تصویر میکشد.
دربارهی کتاب متال باز
راوی داستان، مردی منزوی و عصیانگر است که زندگیاش میان تکرارهای بیپایان روزمره و خاطرات گرفتار شده است. او صبحها با آلارم از خواب بیدار میشود، اصلاح میکند، صبحانه میخورد، سوار پرایدش میشود و در ترافیک تهران به اداره میرود؛ اما ذهنش هیچگاه در زمان اکنون باقی نمیماند.
موسیقی، خاطرات خواهرش شادی، رابطهی پیچیدهاش با پدر و مادر و تصویر زنی که هر روز در بالکن خانهی روبهرو لباس پهن میکند، او را از زمان حال به گذشته و از واقعیت به خیال میکشاند. کتاب متال باز اثر علی مسعودی نیا در همین رفتوآمدهای ذهنی، بهتدریج تنهایی و فروپاشی درونی راوی را آشکار میکند؛ مردی که پس از مرگ خواهرش بیش از پیش در گذشته، خاطره و خیال پناه گرفته است.
عصیانگریهای یک متالباز
موسیقی و فرهنگ متال یکی از عناصر اصلی و غالب کتاب متال باز علی مسعودی نیاست. نام گروهها، خوانندگان، ترانهها و ارجاعات موسیقایی در تار و پود روایت تنیده شدهاند و جهان ذهنی راوی را شکل میدهند. این عنصر فرهنگی برای راوی صرفاً علاقهای شخصی نیست؛ بلک راهی برای فاصله گرفتن از جریان غالب زندگی شهری و نوعی مقاومت در برابر سبک زندگی مصرفگرایانه و هنجارهای معمول اجتماعی است.

علی مسعودی نیا موسیقی آلترناتیو و متال را بهعنوان موتیفی بهکار میگیرد تا به مضامینی مانند بحران هویت، عصیان، فردیت، نپذیرفتن قواعد مسلط، رنج زیستن، تنهایی و بیگانگی اجتماعی بپردازد. در کنار این مسائل، رابطهی فرسودهی راوی با خانواده، خاطرات کودکی، مرگ شادی و ناتوانی او در برقراری ارتباطی پایدار با جهان اطراف، لایهی خانوادگی و روانشناختی رمان را شکل میدهد.
متال باز؛ هذیانگوییهای یک شهرنشین
این رمان اجتماعی ایرانی دربارهی آدمی است که نمیتواند با شکلی از زندگی که جامعه برایش تعیین کرده کنار بیاید؛ اما درعینحال راه روشنی برای رهایی از آن نیز پیدا نمیکند. طنز تلخ، زبان محاورهای، سیلان ذهن و ترکیب لحظههای واقعگرایانه با هذیانها و تداعیهای ذهنی، این روایت را از یک داستان خطی و معمولی دور کرده و جذابیتهای متفاوتی به آن بخشیده است.
علی مسعودینیا در کتاب متالباز که اولین رمان اوست، مسائل فردی شخصیت را به تجربهی زیستن در جامعهی شهری پیوند داده و یک رمان شهری خلق کرده که تنهایی و بیگانگی انسان معاصر را در دل زندگی روزمره و روابط اجتماعی به تصویر میکشد. این رمان علاوه بر پرداختن به تجربهی فقدان و روابط خانوادگی، تصویری انتقادی از روزمرگی، مناسبات اجتماعی و دشواری حفظ فردیت ارائه میدهد.
با خرید کتاب متال باز نشر مرکز روایتی متفاوت از زندگی نسلی خواهید خواند که میان میل به متفاوت بودن و فشار برای شبیه شدن به دیگران گرفتار است. اگر به رمانهای ایرانی با زبان محاورهای، روایتهای ذهنی و شخصیتهای حاشیهای و معترض علاقه دارید، این اثر میتواند انتخابی متفاوت برای شما باشد.
کتاب متال باز برای شما مناسب است اگر
- به رمان اجتماعی ایرانی با فضای شهری و شخصیتهای عصیانگر علاقه دارید.
- رمان خانوادگی ایرانی دربارهی روابط پیچیده، خاطرات کودکی و فقدان برایتان جذابیت دارد.
- قصد دارید دربارهی بازتاب بحران هویت و بیگانگی اجتماعی در ادبیات داستانی معاصر ایران مطالعه کنید.
در بخشی از کتاب متال باز میخوانیم
خب اگه بگن بدترین روزهای زندگیت کدومها بوده لابد یکیش روزیه که آلبوم بِلکِ متالیکا به دستم رسید. آلبوم رو کی آورد؟ شادی؟ از کی گرفته بود؟ نیکا؟ چرا روز بدی بود؟ چون بوی گند سقوط و افول و انحطاط میداد. یه آلبوم با تمپوی پایین و ترکهای چهار پنج دقیقهای و دو تا بالاد که عین دو تا خیانت کثیف و مستندِ زناشویی زندگیت رو به فنا میدادن. آنفورگیون رو میشد نادیده گرفت و تسامح کرد، اما ناتینگ الس مدرز دیگه خودکشی بود. واقعا واسه همین روز بدی بود؟ آره دیگه. این عین آژیر قرمز بود. آلبوم متالی که یه هفتهای 650 هزار نسخه ازش فروش بره که دیگه آلبوم نیست، خالهبازیه. این شد که هر انچوچکی که تا پریروز عشقش سندی و شهرام کی بودن هم فاز متالبازی برداشت. آدمهایی که فرق متال و متالیکا رو هم نمیدونستن.
یعنی فکر میکردن وقتی میگی متالبازم و آهنگ متاله و اینا، یعنی هوادار متالیکایی. اونهایی که با ناتینگ الس مدرز اشک میریختن و سیگار مور چسدود میکردن و آخرش میپرسیدن: «راسته که اینها شیطانپرستن؟» من همون بار اول که آلبوم رو شنیدیم گفتم: «شادی! ختم متال برچیده شد. دیگه متال هم پاپ شد. امتیوی حرومزاده پروستریکا راه انداخت وسط موزیک آلترناتیو و این یعنی اختگی.» شادی یه کپی گرفته بود از یه صفحهی مجلهی متالهَمِر که توش از قول کرگ همت نوشته بود: «ما حس میکردیم قطعات قبلیمون خیلی طولانی و کسلکننده شده و ملت توی کنسرتها حال نمیکنن باهاش.» اما عقیدهی شادی این بود که متالیکا برمیگرده. معتقد بود این یه دوران گذاره و نباید براش سوگواری کرد. اما بعدش لود اومد و پشتبندش ریلود و کار تموم شد.
بله

















