معرفی و دانلود کتاب سفر به کپنهاگ

معرفی کتاب سفر به کپنهاگ

کتاب سفر به کپنهاگ، داستانی فلسفی با تمرکز بر اندیشه‌های سورن کی‌یرکگور را در بر گرفته است. فرنام مرادی نژاد، نویسنده‌ی کتاب، در قالب داستان، بستری فراهم کرده تا از دریچه‌ای متفاوت به جهانِ این فیلسوف نکته‌سنج بنگرید. مضمون اصلی داستان این اثر درباره‌ی ماجرایی خیالی میان راوی و معشوق کی‌یرکگور است. این داستان در کنار جاذبه‌های ادبی، دریچه‌ای برای آشنایی با آرای کی‌یرکگور است.

درباره‌ی کتاب سفر به کپنهاگ

کتاب سفر به کپنهاگ، شما را با داستانی جذاب و فلسفی همراه می‌کند. فرنام مرادی نژاد، نویسنده‌ی کتاب، داستان این اثر را با الهام از زندگی و آرای سورن کی‌یرکگور، فیلسوف شهیر دانمارکی نگاشته است.

ماجرا با انتظار راوی در ترمینال بیهقیِ تهران آغاز می‌شود. آغاز داستان با چشم‌انتظاری برای ورود رضا به تهران رقم می‌خورد. رضا و راوی داستان، دانش‌آموخته‌ی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران هستند و در چند رشته‌ی دیگر نیز تحصیل کرده‌اند. با این حال همانند بسیاری از هم‌کلاسی‌هایشان، پس از فارغ‌التحصیلی بیکار مانده‌اند. پس از مدتی انتظار، حوصله‌‌ی قهرمان داستان سفر به کپنهاگ سر می‌رود و در ترمینال به کنجکاوی مشغول می‌شود. در محیط بیرون ترمینال، با پیرمردی روبه‌رو می‌شود و اتفاق‌هایی جالب میان آن‌ها شکل می‌گیرد. پس از مدتی، رضا به ترمینال می‌رسد و این دو دوست قدیمی با هم به خوش‌وبِش مشغول می‌شوند. این گفتگو، به‌زودی از بازگویی تجربه‌های دانشجویی فراتر می‌رود و در جریان مواجهه‌ی دو ذهن دغدغه‌مند با پوچیِ ناشی از بی‌سرانجامی شغلی قرار می‌گیرید.

سفر به کپنهاگ؛ واکاوی دغدغه‌ها و مصائب انسان امروزی

در بخش بعدی و پس از پایان گفتگو با رضا، راوی قصه، بلیت اتوبوس بین‌شهری می‌گیرد و به دیار خویش باز می‌گردد. عناصر عاشقانه‌ای در ادامه‌ی داستان سفر به کپنهاگ گنجانده شده است. این عناصر عاشقانه بر اساس بازخوانی رابطه‌ی شورانگیز و نافرجام کی‌یرکگور با رگینه اُولسن، نوشته شده‌اند. در حین مطالعه‌ی این داستان به سفری خیالی در تهران و کپنهاگ می‌روید و با دیدگاه فرنام مرادی نژاد درباره‌ی مواجهه‌ی انسان معاصر با مفاهیمی مانند تردید، ایمان و تعهد عاطفی در بستر دغدغه‌های فلسفی آشنا می‌شوید.

این داستان ایرانی را انتشارات نیش چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب سفر به کپنهاگ برای شما مناسب است اگر

• به مطالعه‌ی داستان‌های معاصر ایرانی علاقه دارید.
• از خواندن داستان‌های فلسفی لذت می‌برید.
• می‌خواهید در قالب داستانی ایرانی با آرای کی‌یرکگور آشنا شوید.

در بخشی از کتاب سفر به کپنهاگ می‌خوانیم

«آقا این بحث روایت یا توصیف که یادت باشه تو پایان‌نامه‌ی فوق‌لیسانس هم در مورد بلا تار و سینماش بود دهنم رو سرویس کرده. امروز اومدم بگم که من شهامت «قیصر فرهنگی شدن رو» ندارم؛ آقا بیضش رو ندارم. سینما و تلویزیون و ویدئوگرافی رو که تکلیفش معلومه، تازه معلوم شده سالی 4500 تا فیلم در ایران تولید میشه. «نادر، پدر افشار» فیلم کوتاهِ رضا 450 هزار آب خورده، بی‌دستمزد عوامل. فقط بهشت زهرا 200 تا گرفت واسه 4 روز تصویربرداری، دست مریزاد. سوره‌ این آمار اعلام کرده دمشونم گرم همه بچه‌هایی که با این مشکلات فیلم می‌سازن؛ اما ما دیگه از هَندی‌کَم و بدبختیاش خسته شدیم. چندتا کار کوتاه بسازیم بابا؟ این‌همه پول که خرج این تله فیلم‌ها، این «90 دقیقه‌ای‌ها» میشه بدین به این بچه‌ها... چی شد؟ زدم به بیابون خاکی؟... آره داشتم می‌گفتم: بحثْ بحثِ واقعیت و تخیل و بده بستون ایناست. بحثی که فرجامی نداره و ابدی ازلی هستش. تا سرمایه‌داری هست به قول لوکاچ این‌ها هم هست. روایت و توصیف نمودار دو شیوه‌ی هنری دو دوره‌ی اجتناب‌ناپذیر در تکامل سرمایه‌داریه: مرحله‌ی آغازین پیروزی بر فئودالیسم و مرحله منحط و غایی پیش از پیروزی پرولتاریا و فروشدنِ نیروهای انقلابی. رئالیسم بالزاک/استاندال به فاز اول تعلق داره و ناتورالیسم زولا/فلوبر به فاز پسین؛ اما خواه روایت خواه توصیف، نقش نویسنده مبتنی هستش بر یک جهان‌نگری از جامعه و انسان‌ها و نقش انسان‌ها در شکل‌گیری سرنوشت خویشتن... آقا به من میگن تو فیلمنامه‌هایی که نوشتی عنصر تصادف هست؟ خب باشه! بدون تصادف تموم روایت مرده و انتزاعی هست. هیچ نویسنده‌ای نمی‌تونه زندگی رو تصویر کنه اگر که «امر اتفاقی» حذف بشه. اینا نقل به مضمون لوکاچ؛ اما لوکاچ اینو هم گفته که نویسنده باید از بازنمایی تصادف خام جیم بشه و تصادف رو به پایه‌ی امر ناگریز و ضروری ارتقا بده.