کتاب صوتی گورخانه‌ای برای بوریس داویدویچ: هفت گفتار از یک سرگذشت مشترک

کتاب صوتی گورخانه‌ای برای بوریس داویدویچ نوشته‌ی دانیلو کیش، مجموعه‌ای از هفت داستان با مضمون سیاسی است که خشونت و بی‌رحمی زندگی را در اروپای شرقی قرن بیستم نشان می‌دهند. داستان‌های این کتاب ترکیبی از روایات واقعی و تخیلات ادبی نویسنده هستند.

درباره‌ی کتاب صوتی گورخانه‌ای برای بوریس داویدویچ

سیاست همواره در طول تاریخ، واقعیتی خشن و تاریک بوده که در دل خود، ترس و وحشت، خیانت، رنج و بسیاری احساسات دردناک دیگر را پنهان کرده. از آنجا که رنج و درد برای انسان، محرکی برای قصه‌گویی است تا بلکه بتواند از آن درس بگیرد و دیگران را هم از آن مطلع کند، دانیلو کیش (Danilo Kis) کتاب صوتی گورخانه‌ای برای بوریس داویدویچ (Tomb for Boris Davidovich) را به رشته‌ی تحریر درآورده تا تصویری از اروپای شرقی قرن بیستم، زمانی که ملت‌های مختلف منطقه با هم در جنگ و ستیز بودند، برای مخاطب ترسیم کند.

کتاب صوتی گورخانه‌ای برای بوریس داویدویچ شامل هفت داستان از هفت فرد شخصیت است که همگی، سرگذشتی یکسان و دردناک دارند. در همه‌ی این داستان‌ها، می‌توان فشار و ظلم قدرت سیاسی را بر مردم عادی دید و همچنین به روشنی نظاره‌گر شد که چطور این قدرت می‌تواند عامل فساد در زندگی آدم‌های معمولی شود و آن‌ها را نیز، به نابودی بکشاند.

در اولین داستان کتاب صوتی گورخانه‌ای برای بوریس داویدویچ، قصه‌ی یک شاگرد خیاط را می‌شنویم که در دوختن دکمه‌ی لباس مهارت زیادی دارد. شما می‌توانید یک کبریت را روشن کنید و آن را میان دو انگشتتان قرار دهید؛ شاگرد خیاط قبل از رسیدن شعله به دستتان کار دوختن دکمه‌ی لباس را تمام می‌کند. همه‌چیز به خوبی پیش می‌رود و به نظر می‌رسد که آینده‌ی درخشانی در انتظار این شاگرد جوان باشد، اما یک اتفاق به ظاهر ساده، آینده و مسیر زندگی او را به کلی تغییر می‌دهد. هر شب یک مرغ از مرغدانی خیاط که صاحب‌کار شاگرد جوان است کم می‌شود و این موضوع، خواب و خوراک را از او گرفته. شاگرد هر بار با دیدن پریشانی صاحب‌کارش، به طعنه به او می‌گوید که باید دزد مرغ‌هایش را در میان یهودیان جستجو کند. این حرف با آنکه به مذاق استادکار یهودی خوش نمی‌آید، ولی چیزی هم به شاگردش نمی‌گوید. زمانی که شاگرد برای نجات صاحب‌کارش تله‌ای در مرغدانی می‌گذارد و به وسیله‌ی آن، دزد مرغ‌ها را که یک راسوی بدبوست گیر می‌اندازد، ماجرا به کل عوض می‌شود. استاد خیاطی با دیدن اینکه چطور شاگردش با بی‌رحمی پوست راسوی بخت‌برگشته را زنده‌زنده کنده، او را نفرین می‌کند و به این ترتیب دیگر هیچ یک از اهالی روستا، که همگی یهودی هستند حاضر به کار کردن با او نمی‌شوند. این طردشدگی کم‌کم جوان را به سمت فعالیت‌های سیاسی و کارهای بی‌رحمانه‌ای می‌برد که در مقایسه با پوست کندن راسو، بسیار خشن‌تر به نظر می‌رسند...

کتاب صوتی گورخانه‌ای برای بوریس داویدویچ با تلاش ابتهاج نوایی به فارسی ترجمه شده. انتشارات کتاب نشر نیکا و نشر صوتی جیحون ناشران این کتاب هستند و شما آن را با صدای هوتن شاطری پور و کامبیز خلیلی می‌شنوید.

نکوداشت‌های کتاب گورخانه‌ای برای بوریس داویدویچ

• کتاب کیش مجموعه‌ای از داستان‌های روان و نیمه‌زندگی‌نامه‌ای است که مانند تکه‌های یک پازل، تصویری بزرگ‌تر را به نمایش درمی‌آورند. (Kirkus)
• کیش، جوهره‌ی روحیه‌ی انقلابی را نشان می‌دهد. (Booklist)
• این کتاب ردپایی از اثر اورول (1984) را در خود دارد. (New Leader)
• این کتاب یکی از بهترین چیزهایی‌ست که تابه‌حال در رابطه با تجربه‌ی کمونیسم در اروپای شرقی خوانده‌ام، اما بیشتر از آن یک اثر ادبی درجه یک است. (Irving Howe)
• پرتره‌ای از کشور و مردمی در آشوب، پرتره‌ای از اینکه چگونه کمونیسم فرزندان خود را خلق و سپس نابودشان می‌کند. (Publishers Weekly)
• بیانیه‌ای خیره‌کننده در مورد آزار و اذیت سیاسی. (World Literature Today)

کتاب صوتی گورخانه‌ای برای بوریس داویدویچ برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به ادبیات داستانی صربستان و داستان‌های مستندگونه علاقه دارید، شنیدن این کتاب صوتی را از دست ندهید.

در بخشی از کتاب صوتی گورخانه‌ای برای بوریس داویدویچ: هفت گفتار از یک سرگذشت مشترک می‌شنویم

در صورتی که این روایاتِ نقل‌شده با تردید و عدم اطمینان همراه باشند، به ویژه آن آخری، ولی یکی از روایات چریتسکا یعنی آن یکی که به اریو مربوط است و شاید در نگاه اول حاصل خیال‌بافی به نظر برسد برای نوشتن ارزشمند است. من نیز در اینجا همین کار را می‌کنم. زیرا درستی آن را به سختی می‌توان مورد شک قرار داد. در نهایت همه چیز حاکی از آن است که در روایات چریتسکا حتی اگر غیرمعمول باشند، در هر صورت بر اساس رخدادهای واقعی بنا شده‌اند. مطمئن‌ترین سند برای این ادعا این واقعیت است که داستان پیش رو را خود ادوارد اریو مشخصاً تأیید کرده است. همان ادوارد اریویی که دالادیه او را به حق یک روشن‌فکر درخشان نامیده است. می‌خواهم آن‌طور که می‌دانم و می‌توانم فارغ از هزاران سند و مدرک که داستان را زیر خود پوشانده‌اند ملاقاتی را که خیلی پیش‌تر میان چریتسکا و اریو روی می‌داد برایتان بازگو کنم.