نقد، بررسی و نظرات کتاب صوتی پس از تاریکی - هاروکی موراکامی

موراکامی در پس از تاریکی خواننده را به دل یک شب شهری می برد؛ شبی که با رفتن آخرین قطارها آغاز می شود و در آن، توکیو چهره ی واقعی خود را آشکار می کند. شب در این رمان فقط یک بازه ی زمانی نیست، بلکه قلمرو ناخودآگاه جمعی انسان مدرن است؛ جایی که نقاب های روزانه کنار می رود و انسان ها ناچار می شوند با خودِ واقعی شان روبه رو شوند. موراکامی با نثری مینیمال و فضاسازی دقیق، فاصله ی میان آدم ها، میان خواب و بیداری و میان گفتن و نگفتن را روایت می کند. ماری، دختری که شب را بیدار مانده و کتاب می خواند، نماد انسان هایی است که می خواهند بفهمند اما قدرت مداخله ندارند؛ شاهدانی خاموش در جهانی بی تفاوت. در مقابل، اری که ماه هاست در خوابی عمیق فرو رفته، نماد کسانی است که از زندگی جدا شده اند؛ زنده اند اما حضور ندارند و حتی صدای خودشان را نمی شنوند. موراکامی این دو خواهر را کنار هم قرار می دهد تا نشان دهد برخی در بیداری خواب اند و برخی در خواب بیدار. روایت دوربین وار رمان، خواننده را به ناظری تبدیل می کند که می بیند اما دخالت نمی کند؛ تصویری دقیق از جهان امروز که رنج را تماشا می کند اما مسئولیتی نمی پذیرد. شخصیت های فرعی از کارمند خسته تا زن مهاجر و روسپی هر کدام قسمتی از تنهایی وفروپاشی های اجتماعی را نشان می دهند. پس از تاریکی پایانی ندارد، زیرا روایت یک شب از زندگی مدرن است؛ جایی که بسیاری از چیزها ناتمام می مانند اما تجربه می شوند. با طلوع صبح، شهر دوباره نقاب می زند، اما چیزی در ماری تغییر کرده است عشق، به عنوان تنها پیوند در این جهان چه نسبت به خواهرش و چه نسبت به تاکاهاشی!

اگر طبق کامنت ها شک دارید کتابو بخرید یا نه، من لایه های عمیق کتاب رو توضیح میدم انتخاب با شما، ولی قبلش اینو بگم، اونایی که کتاب رو دوست نداشتن به دلیل پایان باز و کاراکترهای رها شده داستان بوده که هیچ چیز مشخصی از داستان حاصل نمیشه، اما این ظاهر کاره، چون کتاب عمیق تر از اونه که صرفا بشنویم و رد شیم. کتاب خیلی مفاهیم روانشناختی رو مطرح میکنه، و یه سری از مفاهیم رو از هوش مصنوعی کمک گرفتم تا درست تر براتون بنویسم. کل داستان توی یه شب تا صبح اتفاق میفته... • شب فرصتیه برای کاوش در هویت، سایه ها و تمایلات پنهان. اِری: نماد «انسان های منجمد» یا «خودفریزشده» (واقعا مبحث عمیقیه مخصوصا در دی تا اسفند ۱۴۰۴ خیلیا داریم تجربه ش میکنیم) خواب طولانی به عنوان نماد فاصله از جهاناِری در خوابه و از جریان زندگی روزمره جدا افتاده. این خواب نماد کناره گیری، انزوا و فاصله گرفتن از واقعیته، مثل کسی که از درد، تجربه یا رابطه ای فرار می کنهماری: نماد کنجکاوی، شجاعت و مواجهه با بخش پنهان زندگی. حضورش در شهر شبانه و مواجهه با اتفاقات غیرمنتظره، نشون دهندهٔ جستجوی هویت و تجربهٔ رشد شخصیه. اون با کنش های شبانه از دنیای امن خودش فاصله می گیره و جنبه های پنهان وجودش رو کشف می کنه. پدر و مادر اری: نماد انکار، فاصله عاطفی و انتظار بی عمل در جامعه یا خانواده هستن. زن چینی: • نماد بیگانگی، مهاجرت، و جنبه های تاریک اجتماع شهری. تک تک کاراکترها و حتی خواب اِری و کُرُکی هم پر از مفهومه.... پایان باز رمان، به معنی اینه که رویا، هویت و واقعیت هرگز کامل قابل فهم نیستن و تجربهٔ انسانی همیشه نیمه رمزآلود باقی میمونه🙂مرسی از کتابراه، مترجم و انتشارات مخصوصا گوینده ها، واقعا لذت بردم👌🎉

اینکه ژاپنی‌ها خودشان را مبرا و پاکتر از دیگر کشورهای آسیای شرقی می‌داند در این کتاب به خوبی عنوان می‌شود. نویسنده ژاپنی، هاروکی موراکامی، اگر درست یادم باشد، با اینکه خارج از این کشور زندگی می‌کند اما اعتقاد به این باور نژاد برتر را در خویش دارد و آن را به خوبی در اوایل متن کتاب، حتی نشان می‌دهد و عنوان می‌کند. آن جایی که از چینی‌ها برای تن دادن به هر کاری، صحبت می‌کند. کتاب پس از تاریکی، کاملا با ادبیات ساده و سوررئال یا به قول کتابراه، رئالیسم جادویی، نوشته است. مخاطب موراکامی، خاص و علاقمند به او باید باشد و حتی مخاطبی که تنوع خواندن سبک‌های نگارش رمان را دوست دارد و دنبال می‌کند. جسارت ماری، برای یک نیمه شب، بیرون ماندن، سوژه فیلمی ایرانی با بازی خانم هانیه توسلی نیز شده است که یک نیمه شب تا صبح را بیرون می‌چرخد و فیلم حول این است و مانند هاروکی، مخاطبان را با امنیت، جسارت، ترس، شهامت، حمایت، تاریکی تنها می‌گذارد.

داستان کشش مناسب رو داشت هرچند که شاید برای بعضی از سلایق روند داستان آهسته به نظر بیاد، من شرح تجربه شبانه ماری رو دوست دوست داشتم البته با اشراف بر، کاملاً خوشبینانه بودن این بخش داستان. و قسمتی که مربوط به اری بود رو نویسنده با بخشهای مبحم زیادی رها و معلق گذاشت مرد کارمند، جیرجیرک، دختر چینی و... همه و همه دردهای بیرحمانه این جهان هستند و هر روز افسوس میخورم که چرا بشریت به چنین مرحله ای از تهی شدن از وجدان و شرف رسیده، به رده بندی ارزش ادمها، همیشه به اون جمله معروف که میگه آدمی تا زمانی که دردهای خودش رو می فهمه زنده است اما وقتی که دردهای دیگران رو درک می کنه انسان است از تولستوی فکرمی کنم واقعاً حق گفته، حقی که در تاریکی گم شده و تاکشی شاید چون دستش به اری نرسید، ضمیر ناخودآگاهش قست بر جای گزینی ماری بجای اری داشته باشه و شایدم هم اری چیزی آرمانی که اومیخواسته بوده ولی ماری آن چیزیست که روحش به دنبال آن بوده باشد، شاید فهم حقیقت در واقع هیچوقت امکان پذیر نباشد

نمیدونم اونایی که از این نویسنده تعریف میکردن نیتشون چی بود. شاید میخواستن انتقام وقت تلف شده رو بگیرن... شایدم رمان بهتری قبلا نخوندن! بقیه آثار این نویسنده اینجوریه؟! واقعا چطور محبوب شده؟ کتاب که چاپ ۲۰۰۴ هست و خب نویسنده الان حدودا ۷۶ سالشه. برای زمانه ما زیادی کلیشه ای و سطحی محسوب میشه. انگار خیلی از پیرمردای این سنی تو آسیا دوست دارن داستان از کنار یه فاحشه خونه رد شه.... یه زن بی پناه و کتک خورده رو تو داستان چپونده که فقط تا اخر بگی خب بعدش؟؟؟... کلی مفصل محتویات کیفشو توضیح داد، بی ربط. اون کاراکتر کارمند متاهل که زنه رو کتک زده هم دیگه خیلی ژاپنی طور بود، عبوس، افسرده، ساکت.... چرا کتک خورده چینی و بی زبان؟! یه زمانی پایان باز و توصیفات این چنینی جالب بود.... عنوان هم گول زننده بود: پس از کدوم تاریکی؟ فقط صبح شد؟! همین! انگار نویسنده، شبی خوابش نبرده اینو نوشته و بعد نزدیکای صبح خوابش برده، دیگه شخصیتا رو رها کرده. . ولی بعد که بیدار شده گفته همین خوبه ببرم چاپ کنم🥸ترجمه هم خوب نبود (بعضی لغات گوگل ترنسلیتی بود یجورایی) فقط گوینده ها خوب بودن، دستشون درد نکنه. و از کتابراه هم ممنونم

خیلی سعی کردم این کتاب رو درک کنم و بفهمم چون شخصیت اصلی داستان و مکالمات بین شخصیت هارو دوست داشتم اما در آخر متوجه نشدم که اصلا چرا و چطوری تمام شد. جز مکالمات عمیقی که بین شخصیت‌ها شکل میگرفت بقیه داستان خیلی مبهم و غیرقابل فهم بود از جمله داستان خواهر ماری، اری.. و یک سری اتفاقات دیگه که اصلا مشخص نشد چرا اتفاق افتادن مثل دختر چینی اول داستان یا تماس تلفنی تهدید امیز اخر داستان. در کل فکر میکنم از اول هم قرار نبوده که کتاب به جایی ختم شه یا خط داستانی مشخصی داشته‌ باشه چون اتفاق‌ها پشت سر هم رخ میدادن و بعد طوری فراموش میشدن که اصلا انگار هیچ وقت بیان نشدن و انگار نویسنده از عمد برای به تصویر کشیدن یک شب فی‌البداهه از زندگی شهری یک دختر درست همانطور که زندگی اکثر انسان‌ها جریان و ادامه داره، این کتاب رو نوشته.

شاید بهترین اثر موراکامی نباشه اما اثر جمع و جور و جذابی بود برام. جزئیات داستانی به شدت رعایت شدن. اما دو نکته تو داستان برام جذاب بود: ۱- معرفی موسیقی و فیلم و شکافتنشون ۲- کاراکترپردازی دقیق و جذاب. به قدری به کاراکترپردازی دقت شده که انگار موراکامی تو یکی از انیمه های میازاکی زندگی میکرده و کاراکترهاش رو از اونجا برداشته و نوشته. من از سه نمره ی محتوای کتاب بهش دو میدم. اما محتوای صوتی چه از تدوین و چه از گویندگان همه ش عالی بود. انتخاب موسیقی، افکت های صوتی و مدیریت خوانش دیالوگ ها با دقت پردازش شده. راوی کتاب، جناب شاطری پور بسیار آرام و متین میخونن و داستان رو پیش می برن. اما بیشتر از خانم شهره روحی خانم فصیحی منو شگفت زده کردن:)) واقعا تیپ گویی جالبی داشتن. دو نمره کامل هم به محتوای صوتی میدم

اولین امتیازم به این کتاب صوتی بابت صدای بسیار عالی و منطبق با اوضاع گوینده ها است همگی فوق العاده عالی صحبت کردند و کاملا تونستن شرایط داستان رو به شنونده منتقل کنند. صدایشان منطبق با شخصیت داستانی بود. دومین امتیاز مربوط به ترجمه بسیار سلیس و عالی آقای غبرایی است که کاملا مسلط و عالی ترجمه کرده بودند. اما در مورد خود داستان باید بگم موراکامی خیلی عالی ریزبه ریز جزییات رو بقدری قشنگ توصیف کرده که انگار شنونده داره میبینه. فقط از بخش مربوط به اری چندان لذت نبردم و برایم نامأنوس بود اما بخش های دیگر هرکدام داستان هایی جذاب از زندگی آدما بود که عالی در کنار هم قرار گرفته بودند. ممنون از کتابراه

بسم الله الرحمن الرحیم سلام بر تمام کتاب راهی های عزیز 🖐️ مجموعه کتاب راه بار دیگر در این آخر هفته سرد و زمستانی، کتاب جذابی را برای ما رایگان کرده است. اسم این کتاب «پس از تاریکی» است. و نویسنده آن هاروکی خوراکی، یکی از معروف تمرین نویسنده ژاپنی است. نوشته ی کتاب پس از تاریکی بسیار روان و سلیس است. و خواننده را به اعماق این کتاب می برد. و نویسنده با تجربه آن خیلی خوب کتاب را باز کرده است. فضا و داستان و شخصیت های کتاب کمی مرموز و عجیب هستند. مترجم آن خیلی خوب کتاب را ترجمه کرده و از نوشته های غیر ضروری، جلوگیری کرده است. من بقیه را نمیدانم ولی خودم که سه فصل اول را گوش کردم از داستان لذت بردم. تشکر از مجموعه کتاب راه 💐

(نکته قوتش:) اگر ویژگی شخصیت نگاری یک نویسنده براتون جذابه حتما بخونید این کتاب رو. همه رفتار‌ها و دیالوگ‌ها خیلی پخته و مهندسی شده با ساختار روانی شخصیت‌های داستان هارمونی و هماهنگی داره که هاروکی سعی کرده چند الگوی روانشناسی رایج در جامعه پست مدرن رو با این طراحی دقیق بهمون نشون بده. از این لحاظ کتابشو تحسین میکنم. فوق العاده بود. (نکته منفی:) ولی چیزی که تو ذوق من میزنه بی سر و ته ول کردن داستانه که سطح کتاب رو در حد توصیف نگه میداره. خود نویسنده هیچ ایده، نکته و راه حل فلسفی روانشناسی رو توی داستان حتی پیشنهاد هم نمیده. شخصا از کار صرفا توصیفی خوشم نمیاد.

شاید عنوان داستان رو بذاریم آن چه در شبی گذشت بهتر باشه. چون به قول یکی از دوستان ما فقط روشنایی بعد از تاریکی رو دیدیم. توصیفات خیلی خوب بودن ولی هیچکدوم به جایی نرسیدن. سرانجام مرد متجاوز، زن فاحشه چی میشه؟ مثلا داستان میخواد به هیچی و پوچی اشاره کنه؟ ما داستان‌هایی پراکنده از آدم‌ها رو میشنویم و در فضا گم میشیم؟ چرا تاکاشی باید تلفن رو جواب بده؟ چه معنایی میتونه داشته باشه؟ این که شریک جرم هستیم؟ من حس می‌کنم این ابهام یه برگ برنده نیست. درسته فضا میده که تخیل کنیم اما آیا مگه نیومدیم داستان بشنویم؟ من حس میکنم ما خلاهای داستان رو داریم تبدیل میکنیم به چیزهای خوب.

نویسنده بلده آدم یدون هیچ زور و اغراقی به دره تنهایی پرتاب کنه. نه با حادثه، نه با درام پر از سر و صدا؛ با ضربه های کوچیک یک فکر نصف نیمه ، یک خاطره ی محو، یک صبر طولانی در آستانه ی تصمیم. من «پس از تاریکی» را دوست داشتم چون قهرمان نداشت و نیاز به وجود قهرمان القا نکرد. آدم هایش شبیه من و تو هستندخسته، مردد، و زنده فقط به این دلیل که هنوز نمرده اند. این کتاب به من نگفت امید داشته باش. گفتاگر زنده مانده ای، دلیلش را خودت باید پیدا کنی. و این صداقت، این نجات ندادن عمدی خواننده، برای من ارزشمندترین بخش کتاب بود. پس از تاریک یا آدم به جلو نمیبره به درون خودش میبره.

داستان جالبی بود در مورد یک دختر که یک شب در کنار مردم شهر سپری میکنه و با ابعاد جدیدی از زندگی‌ها سرنوشت‌ها رو به رو میشه و دراین شب میفهمه که چه جوری با ترس هاش و خود واقعیش روبه رو بشه به نظرم این مسئله که نویسنده ما خوانندگان به دوربینی که به همه چیز نگاه میکنه تشبیه کرده جالب میاد و این که چقدر زیبا مرگ و زندگی و افسردگی به تحریر در آورده وبه نظرم آری با مصرف قرص‌های خیلی سنگین خواب آور ترجیح می‌داده که بخوابه یک جور خودکشی تدریجی و این که اون تلفن نقره‌ای نماد جالبی برای هشدار بود ممنون از کتابراه و گویندگان عزیز

سلام و درود خدمت تمام کتابراهی های عزیز، کتاب صوتی "پس از تاریکی" کتاب خوبی بود با گویندگی و خوانش پر احساس و عالی... 👌🏻به نظر من نویسنده بیش از حد به جزئیات پرداخته بود، بیشتر داستان از توضیح اضافه برای آهنگ، ساعت، صداهای پس زمینه تشکیل شده بود که اصلا نیازی به انها نبود... تعریف از نویسنده این کتاب در قسمت مقدمه را درک نمی کنم، اما هنوز با صدای گویندهای توانا و خوانش پر احساس در آن فضای پس از تاریکی هستم، کتابراه بی نظیره و من به داشتنش افتخار می کنم... موفق و سربلند باشید... 🍀

کتاب خوب خوانش شده و جای سپاسگزاری داره، اما داستانی بی اتفاق رو پیش رو داریم، حتی اتفاقی کوچک که می‌افتند در حاشیه داستان است و ارتباط عمیقی با شخصیت‌های اصلی داستان ندارد..
کاش کسی این داستان رو در همین فضا یک تحلیل کوتاه میکرد، من دریافت خاصی نتونستم از این داستان داشته باشم در حقیقت و مشتاقم که اگر چیزی در داستان نهفته بود و من متوجه آن نشدم را کسی به من توضیح دهد.
ولی در کل موراکامی استاد فضاسازی و توصیف فضاست.

در حال حاضر زیاد کتاب نمیخونم یا کتاب صوتی گوش نمیدم، این کتاب رو اگر اشتباه نکنم یک سال پیش گوش دادم و این کتاب به سرعت به یکی از به یاد ماندنی‌ترین کارهای موراکامی شد که خونده بودم، خیلی برام جالب بود که کل اتفاقات داستان فقط در یک شب اتفاق افتاد، کتاب اتمسفر و کاراکتر‌های خیلی دوست داشتنیی داشت و موراکامی واقعاً در تشبیه کردن احساسات و احوال درونی شخصیت‌ها خیلی موفق بود، شاید داستان تم ناراحت کننده‌ای داشت ولی این رو هم بهمون نشون داد که در نهایت همیشه نور امیدی هم هست

سلام، در این کتاب نویسنده ماجرا رو از شب یک کلانشهر ژاپنی بیان میکنه، لایه هایی زیر شهر که زندگی جداگانه و کاملا مرموزی هم می تونه داشته باشه، عده ای که با سرنوشت های مختلف کنار هم جمع می شوند. همراه با آگاهی که از زیر پوست شهر، از باندهای یاکوزا، قاچاق بین چین و زاپن، تدریس بین دوکشور، دیدگاه های مختلف افراد در مورد زندگی و... به ما دست میده، به نوعی خودآگاهی هم شخصیت دختر داستان می رسه. اجرا و گویندگان عالی بودند، موسیقی هم فوق العاده بود. ممنون از کتابراه

روایتی از اتفاقات مختلف برای آدم های مختلف تنها در یک شب. نویسنده سعی میکنه فقط راوی باشه نه دنبال ایجاد هیجان هست و نه قهرمان سازی. چیزی که در ذهن من ایجاد کرد اینه که ما جسم هایی هستیم که به هر کدوم ژن های خاصی داده شده و در محیط های متفاوتی قرار داده شدیم و بر اساس این دو تصمیماتی می گیریم که مسیر زندگی ما رو مشخص می کنه و چیزی به اسم شانس یا اتفاقات خارج از اراده و کنترل ما هم بسیار تأثیرگذار هست در تعیین جهت مسیر زندگیمون. کلا برا من جذاب بود

با خواندن کتاب پس از تاریکی به سفری در دل شب میروی، تا در این سکوت و آرامش، چهره واقعی شهر را بهتر ببینی. این کتاب سفری به دل شهر توکیو را روایت می‌کند. سفری که دختری جوان آن را آغاز می‌کند و در طول یک شب به پایان می‌رساند. داستان او در این شب با زندگی گروه‌های گوناگونی از جمله مدل‌ها، خلاف‌کارها، موزیسین‌ها و.......
گره می‌خورد. نویسنده در این رمان خواننده را بین رویا و واقعیت معلق می‌کند تا به او بگوید زندگی شهری چیزی جز این نیست...

روایت گران بسیار عالی هستند، خلق صحنه‌ها خوب وگاهی بیش از حد پرداخت شده بود، تعلیق در نیمه رها شدن بسیاری تز صحنه‌ها، تفاوت فرهنگی از درک موضوع از علت اتفاقات می‌کاهد، کاراکتر‌ها اغلب انکار یک فیلسوف هستند تا برخلاف ادعا یک فرد عادی در جامعه، ارتباط دهی اجزا ناقص بود، در مجموع نیاز نبود برای درک واقعیت‌های زندگی مدرن اینقدر موشکافی کنیم تا پیامی ساده را بازگو نماییم. ممنون از کتابراه برای خدمات ارزنده اش.

گوینده عالی بود داستان فلسفی و سرگرم کننده ای داشت و در کل انسان رو به فکر وامیداره اینکه همه ما در تاریکی رفتارهای متفاوتی نسبت به روشنی روز داریم اینکه آدم ممکنه در تاریکی طوری رفتار کنه و زندگی کنه که در طول روز نه و کاملا کارهای روتین و ساده ای رو هر روز تا شب انجام بده و شب رفتارو کارهای کاملا متفاوتی… در کل داستان خوبی با جزییات فضا و احساسی خوبیه فقط پایان داستان نسبتا بازه و به عهده خواننده گذاشته…

خب برای من سبک نوشتاری جدیدی بود. از نظر من خلاقانه بود. من تا بحال از موراکامی کتاب نخونده بودم. اگر همیشه این سبک رو داشته باشه دوست دارم باز هم از کتابهاش بخونم. توصیفات عالی فضاها، تجسم را برای من کاملا ملموس میکرد. این حد از خوب نوشتن این کتاب رو منحصر به فرد کرده. البته شاید دلیل دیگه تاثیر عمیق این کتاب، بیان خیلی خوب گویندگان بود. دقیقا انگار داری فیلم تماشا میکنی یه فیلم صوتی، بینظیر بود.

برای من کمی مبهم و سنگین بودنیاز داره دیدگاه نویسنده رو برای اون شرایط درک کرد و دلیل اینکه چرا یک مطلبی با توضیحات کامل بیان میشه و مطلبی دیگه که ظاهرا میتونه توی داستان تاثیر گذار باشه اما در نهایت رها میشه درسته که زندگی سرشار از اتفاق هایی هست که گاها ارتباطی با هم ندارن اما توی یه داستان مجموعه اتفاق های مرتبطی رو برای هدف خاص کنار هم قرار میدن من ارتباطش رو خیلی قوی درک نکردم ولی ارزش خوندن داره

داستان جوری بود که توقع داشتم پایانش درس مهمی بهم بده یا جوری دیگه تموم بشه ولی مفهوم خاصی نداشت خواهری که توی خواب مرموز بود و اخرش معلوم نشد چه معنی داشت اصلا! و اون دختر فاحشه که کتک خورده بود چه ربطی به اون داشت و کلی نکات بی ربط بهم و اینکه همه چی بی سرو ته تموم شد با اینکه تا اخرش گوش دادم که جواب همه سوالارو بگیرم ولی جواب هیچ کدوم اخر کتاب داده نشد و به نظرم جالب تموم نشد

نویسنده استعداد عجیبی در ارائه جزئیات داره. موضوع داستان چندان تأمل برانگیز نبود ولی جزئیات صحنه‌ها دلنشین بود. بخصوص که صداهای پس زمینه عالی هم داشت. مخصوصاً شنیدن آهنگ‌هایی که نویسنده نام برده بود خیلی جذاب بود چون اسم آهنگ‌ها برای ما بیگانه بود و با شنیدنش میشد آدم کامل خودش رو توی اون حال و هوا تصور کنه. فصل آخرش خیلی زیبا تر و ادبی تر بود و از صدای دلنشین گوینده هم بسیاااااار لذت بردم.

با توجه به اسم کتاب ونویسنده والبته نظر دوستان کتاب و دانلود کردم اصلا چیزی نبود که قابل تحسین باشه. ماجرا کلا پر از فراز و نشیب وهر نقش داستان پیجیده ای داره منتها بدون نتیجه. فقط فراز و نشیب داستان زیاده هیچ کدام از شخصیتها سرانجام ندارن. دختری که کتک خورد چی شد یا مرد کارمندی که مقصر بود. فاحشه خانه ای که هتل عشق ترجمه شده بود. مشخص نشد اخر داستان به کجا رسید!!!؟؟؟

اینقدر این کتاب فوق العاده هستش که شگفت زده هستم از قدرت قلم نویسنده از اینکه اینقدر خلاقیت اینقدر عمق در دیدگاه داره،،، در کنار این همه کافی بودن صدای پس زمینه موسیقی Luigi Robinho اصلا آدم و از زمین بلند می‌کنه و می‌بره جای دیگه صدای گوینده فوق العاده هستش تا این کتاب تموم بشه من در دنیای خودم نبودم لذت به معنای واقعی بردم ممنونم

کتاب بسیار زیبا و روانی بود که با صدای گیرا و زیبای جناب هوتن شاطری پور جذاب تر هم شد خیلی دوست‌داشتنی بود و اصلا خسته کننده نبود و به قدری زیبا بود که اصلا متوجه نشدم کی شروع و کی تموم شد بسیار بسیار عالی بود با آرزوی موفقیت برای هاروکی موراکامی و با آرزوی بهترین‌ها برای جناب آقای غبرایی و شاطری پور عزیز و ممنون از کتابراه بابت چنین کتاب زیبایی.

این اثر هم مثل آثار دیگه‌ی نویسنده مایه‌های انتزاعی داره، چیزی شبیه رویا. اوایل کتاب داشتم ترغیب میشدم که رهاش کنم و خوشحالم که بهش غلبه کردم 🙂
اما چیزی که واقعا انتظارش رو نداشتم اجرای فوق العاده گوینده‌ها بود. صدای همه گوینده‌ها زیباست و کاملا مسلط اجرا میکنن، ولی صدای «ماری» حرف نداره. امیدوارم بتونم آثار بیشتری از این گوینده بشنوم 🌸

سبک و سیاق تسوکوراى بى رنگ توى این کتاب هم ادامه داره و نوع دیگرى از نثر موراکامى رو به نمایش میذاره تنهایى و انزواى انسان خصوصاً انسان امروزى ژاپن و ناگزیرى این تنهایى و عدم چشم انداز روشن براى اون رو در ذره ذره کتاب حس میکنید و همزادپندارى میکنید انسان بیدارى که تنهاست و انسان دیگرى که از تنهایى خواب رو برگزیده اجرا هم خوب و روان بود همینطور افکتهاى صوتى

هدف از نوشتن داستان چی بود، چی رو دنبال میکرد، شبگردی‌ها، شب بیداریها؟ دخترچینیه، خواهر ماری، اون مرد که نمی‌دونم چکار ه بود، درکنار خواهر ماری بود و دختر چینیه،؟ اصلا چی میخواد بگه، داستان بود یا پراکنده گویی، سه تا داستان از نویسنده شنیدم وهیچکدومو نفهمیدم، بعضی وقتها فکر می‌کنم این مردمند که یکی رو بزرگ می‌کنن، یا چون اونور آبیه، بزرگه،

داستان کوتاهی از یک شب که دختری به نام ماری خارج از خانه گذرانده. بنظرم نویسنده علت رابطه‌ی بد ماری با خواهرش رو ناشی از کمبود توجه و عدم اعتماد به نفس ماری میدونه. که در آخر به سبب دوست داشته شدن توسط فردی کینه خودش رو نسبت به خواهرش نادیده میگیره. اما خیلی داستان به دلم ننشست. شاید سبک نویسنده مورد پسندم نبود

این کتاب یه نمونه کوتاه از آثار موراکامی در سبک رئالیسم جادویی جایی که مرز خیال و واقعیت انقدر باریکه که متوجه نمیشه کدوم سمتی واقعیت یا خیال کتاب شاید در نگاه اول داستان خاصی نداشته باشه ولی پر از نماد و استعارست از اون کتاب هاست که شروعش و پایانش همیشه یادت میمونه حتی با گذشت سالها

فضای کتاب بی‌نظیر است؛ آن حس توکیوی نیمه‌شب با نورهای فلورسنت، کافه‌های خالی، خیابان‌های ساکت و آدم‌هایی که دلایل عجیبی برای بیرون بودن دارند، خیلی خوب منتقل شده.
روایت «دوربینی» کتاب خیلی جذاب است. انگار داری یک فیلم مستقل آرام تماشا می‌کنی، نه رمان می‌خوانی.

صدایه گوینده ها فوق العاده عالی بود موسیقی بینظیر بود و اینکه سانسور نشده بود خیلی خوب بود دلستان خاصی نداشت بیشتر نوع صداپیشگیها باعث کشش میشد کلا بنظرم مردم نویسنده هایه داستانهایه بی سر و طرح و خاص میدونن موراکامی منو یاد تولستوی انداخت اونم جایه همه حس میکرد و حرف میزد.

با تشکر از کتابراه عزیز با توجه به تعریف هایی که شنیده بودم برای من کشش و جذابیت زیادی نداشت بیش از اندازه انتهای داستان و شخصیت ها باز بود من تا آخر داستان منتظر بودم که بهشون پرداخته بشه؛ تنها چیزی که باعث شد تا انتهای داستان و گوش بدم خوانش خوب گوینده ها بود بازهم ممنون 🙏

در مورد این کتاب باید بگم که مهمترین نکته مثبتش خوانش جذاب و افکت‌های صوتی جالب اون بود که کتاب رو به صورت یک نمایشنامه اجرا کردند. در مورد نویسنده باید بگم این اولین کتاب از این نویسنده هست که خوندم، توصیفات کاراکترها خوبه ولی آخرش نمی‌فهمی چی به سر اون دختر چینی و... اومد؟

پس از تاریکی کتابیست بر پایه افکار انسانی شرقی که کامل در اثر مشهود است با این که کمی خسته کننده بود ولی گوینده با صدا و لحن حرفه‌ای آدم رو پای کار نگه میداره ممنون از تیم فوق‌العاده کتابراه با آخر هفته‌های رایگان که در روزهای غم و تاریک تسلای بر روح و ذهن خسته ایرانیان است.

زودتر از اینکه بخوام این کتاب رو تموم کنم اومدم نظر بدم. واقعا دست کتابراه، مترجم کتاب و به خصوص بر بچه های گوینده دردنکنه. از طرفی هم تدوینگر فایل ها برای بکارگیری بجا صداهای محیط و آهنگ های هماهنگ با متن، کتاب را از حالت شنیدنی به شنیدنی تر تبدیل کرده. لذت بردم.

اولین اثر از این نویسنده بود که خوندم
ریز بینی و توصیفاتش جذاب بود
گویش کتاب هم با این حالت نمایشنامه گونه‌اش، جذابیت اثر بیشتر کرده بود
اما. نکته اصلی کتاب که خیلی برام حائز اهمیت بود نگاه عمیق نویسنده به زندگی انسان و اهمیت عشق بود که خیلی پسندیدم 🌻🌻

ممنون از کتابراه برای هدیه ی این اثر جالب صدا و اجرای گویندگان نقش ها همه عالی بودن صدای نقش ماری خیلی قشنگ بود و صدای راوی و جزییات داستان جوری بود که من انگار داشتم فیلم میدیدم نه رمان صوتی قلم نویسنده رو دوست داشتم از فصل اول مجذوب داستان شدم

من با توجه به نظرات کتاب رو گوش دادم. واقعا هیچگونه کشش و محتوی خاصی نداره. تکلیف بعضی از کارکترها اصلا مشخص نمیشه و انگار نویسنده از سرش باز کرده. برای کسایی که یکم دنبال کتاب پر اتفاق و هیجانی هستن اصلا ناسب نیست. خوانش و صداسازی خوبه فقط.

مثل همیشه و همونطور که انتظارش رو داشتم غرق در دنیای اعجاب انگیز قلم موراکامی شدم، البته که خیلی روان تر و رئال تر از کافکا در کرانه و سرزمین عجایب و ته دنیای بیرحم بود ولی در کل لذت میبرم از جهان بینی این نویسنده دوست داشتنی.

کتاب خوبی بود، داستان ملایمی داشت، گوینده‌ها کارشون فوق‌العاده بود و به جرعت میتونم بگم زیبایی این داستان رو تا ۹۰٪ گویندگی راوی‌های عزیز زیباتر کرده و خوده داستان هیجان خاصی نداشت ولی در کل خوب بود، مرسی از کتابراه عزیز

امتیاز4ستاره ونیم. داستان در فضای خاکستری رئال و سورئال نوشته شده که کاملا با زندگی (زندگی اون زمان ژاپن) تطابق داره و در عین حال با مشکلاتی که ما در حال حاضر باهاش درگیریم! خلاصه که داستان پراز احساس بود و نوشته خارج از حصر زمان.

قلم موراکامی خیلی خاص و برای من جذابه. البته همونطور که مترجم هم اشاره کردن کتاب به عمق و پیچیدگی کافکا در صاحل نیست ولی شخصا فکر میکنم برای شروع خوندن و گوش دادن به موراکامی این کتاب خیلی خوبی هست که تا حدی با سبک و قلم موراکامی آشنا بشید

عالی بود. اینکه در یک نیمه شب تا صبح چقدر میتواند هر ساعتش متفاوت باشد و چه اتفاقاتی بیفتد بسیار جذاب بود. طوری روایت شده انگار مدت زمانی بیش از یک نیمه شب تا صبح باشد. من دوست داشتم. از راویان تشکر میکنم برای اجرای خوب.

به نظربنده اثر ادبی وزین و جالبی بود و خوانش گویندگان این اثر آنرا شنیدنی ترکرده بود نویسنده با مهارت تمام اتفاقاتی که دریک شب برای ماری افتاده با توصیف لحظاتی از شب که برای همه ما آشنااست ولی چندان به آن توجه نمی کنیم به تصویر می کشد

رمانی بسیار به هم ریخته، عاری از انسجام و تهی از معنا بود. به نظر میرسد نویسنده بطور فزاینده‌ای توان خود را روی ابداع شیوه‌ای نو از رمان نویسی صرف نموده و در عوض هر آنچه که برای خلق یک اثر خوب نیاز است را از دست داده است.

خب راستش هنوز درست گوش نکردم ولی از صحبتهای دوستان بر میاد خب یه رمان اجتماعی با اتفاقات معمولی یا غیر معمولی یا سطح طبقاتی دلخوش بودن با یه حشره نمی دونم باید کامل گوش کنم ژانر مورد علاقه من نیست ولی خالی از لطف نباید باشه