نظر Amirali Naseri برای کتاب صوتی پس از تاریکی

نویسنده بلده آدم یدون هیچ زور و اغراقی به دره تنهایی پرتاب کنه. نه با حادثه، نه با درام پر از سر و صدا؛ با ضربه های کوچیک یک فکر نصف نیمه ، یک خاطره ی محو، یک صبر طولانی در آستانه ی تصمیم. من «پس از تاریکی» را دوست داشتم چون قهرمان نداشت و نیاز به وجود قهرمان القا نکرد. آدم هایش شبیه من و تو هستندخسته، مردد، و زنده فقط به این دلیل که هنوز نمرده اند. این کتاب به من نگفت امید داشته باش. گفتاگر زنده مانده ای، دلیلش را خودت باید پیدا کنی. و این صداقت، این نجات ندادن عمدی خواننده، برای من ارزشمندترین بخش کتاب بود. پس از تاریک یا آدم به جلو نمیبره به درون خودش میبره.