کتاب صوتی مدیر وقت‌شناس و هدف‌دار

کتاب صوتی مدیر وقت شناس و هدف دار اثر کن بلانچارد و استیو گاتری، در قالب داستانی زیبا و جذاب به شما می‌آموزد که چگونه با بهترین شیوه بر تاخیرها پیروز شوید.

راهکارهای موجود در کتاب صوتی مدیر وقت‌شناس و هدف‌دار (‎The on time on target manager) درباره‌ی چگونگی غلبه بر تاخیر، مدیریت موفق، تشخیص اولویت‌ها و نیز بهبود کیفیت، مربوط به از دست ندادن فرصت‌ها و دوری از تنش است.

داستان این کتاب درباره‌ی شخصی است که فرصت‌های طلایی شغلی خود را از دست رفته می‌بیند، ولی یک هشدار تکان دهنده و به موقع موجب بیداری او و انتخاب مسیر درست، در امور شغلی و زندگی شخصی‌اش می‌شود و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که عامل پیشرفت انسان‌ها تنها نظم است. داشتن مهارت مدیریت زمان با صراحت و برخلاف تصور معمول به اثبات این مسئله می‌پردازد که مهم‌ترین عامل حیاتی در پیشرفت شغلی و زندگی روزانه انسان‌ها واژه‌ای به نام نظم و احساس تعهد نسبت به وظایف و مسئولیت‌های سپرده شده است.

در بعضی مواقع شما هم با خود فکر کرده‌اید که چگونه بعضی انسان‌هایی که از هوش بالایی برخوردارند، پیشرفت قابل توجهی در زندگی خود نداشتند، باید بدانید که تنها افراد باهوش در زندگی موفق نمی‌شوند و باید در زندگی مدیریت کردن را آموخت. فرصت‌های مهم کاری را به دلیل به تعویق انداختن از دست ندهید، اولویت‌ها را درست تشخیص دهید. خلاصه این که این کتاب کلیدی برای بهبود کیفیت در اختیارتان قرار می‌دهد و به شما کمک می‌کند تا از تنش خود و همکاران‌تان بکاهید.

کن بلانچارد (Kenneth Blanchard) یکی از درخشان‌ترین نویسندگان حوزه‌ی مدیریتی است و کتاب‌های زیادی در این حیطه دارد. یکی از آثار او به نام مدیر یک دقیقه‌ای تاکنون به 37 زبان دنیا ترجمه شده است و بیش از 13 میلیون نسخه به فروش رفته است.

در قسمتی از کتاب صوتی مدیر وقت‌شناس و هدف‌دار می‌شنویم:

آقای باب، مدیر شرکت آلگالون میکرو، صبح یک روز دوشنبه، زودتر از معمول از خواب برمی‌خیزد. او همیشه ساعتش را برای 6 صبح کوک می‌کند تا فرصت نیم ساعت قدم زدن در کنار دریاچه نزدیک منزلش را داشته باشد. از آنجایی که قرار است ساعت 7/5 در یک جلسه، صبحانه را با رئیس خود، آقای دِیو صرف کند، ساعت 5/5 یعنی نیم ساعت زودتر از معمول با صدای زنگ ساعت بیدار می‌شود.

باب در مورد جلسه امروز خود کمی نگران است، آیا واقعاً آرزوی دیرینه‌اش، یعنی ارتقاء از مدیریت گروه به مدیریت تیم، تحقق می‌یابد و یا جلسه به بحث‌های ناخواسته در مورد مسائل جزئی گذشته کشیده خواهد شد.

به هر حال، او نیم ساعت زودتر از همیشه، رخت خوابش را ترک کرد تا بتواند هم فرصت پیاده روی را داشته باشد و هم به موقع در جلسه حاضر شود. باب پس از پیاده‌روی، دوش گرفت و ادکلن (عطر) دلخواه خود را زد سپس لباس پوشید و کروات جدیدش را به گردن آویخت. از وجود گره احمقانه کروات در رنج و عذاب بود، او عادت به کروات زدن نداشت زیرا پوشیدن لباس راحت، در کار تجارت، عادی و مرسوم است و به همین دلیل چند سالی بود که کروات نزده بود. ساعت گران قیمت و دقیق سوئیسی‌اش را بست و به آن نگاهی کرد. آه! زمان با چه سرعتی می‌گذرد. مثل اینکه پوشیدن لباس، بیش از زمانیکه فکرش را می‌کرد، وقت گرفته بود. باب با خود گفت عیب ندارد، کمی سریع‌تر رانندگی می‌کنم تا زمان تلف شده جبران شود.

PDA (پیجر)، رایانه دستی (Note Book) و لپ‌تاپ (رایانه کیفی) خود را برداشت و سوار ماشینش شد. به ساعت خود و ساعت ماشین نگاه کرد آه! هنوز عقب هستم، بهتر است زنگی به دِیو بزنم. وقتی به چراغ قرمز رسید، داخل کیف رایانه را وارسی کرد، PDA (پیجر) را برداشت و پس از پیدا کردن شماره آقای رئیس، تلفن زد. صدایی از آنسوی خط بگوش رسید. دیو هستم. «دیو، من باب هستم کمی دیر می‌آیم. آیا هنوز در رستوران هستید؟»، «بله هستم، تا همین حالا، 15 دقیقه تأخیر کرده‌اید.»

باب گفت: می‌دانم، ولی توی ترافیک هستم، گرچه او می‌دانست که این موقع روز، ترافیک چندانی وجود ندارد، ولی مطمئن بود اگر باقی کارها به موقع انجام شود چشم‌پوشی از این تأخیر امکان‌پذیر خواهد بود، لذا ادامه داد: «هرچه سریع‌تر خودم را می‌رسانم.»، «بسیار خوب، مثل اینکه تمام روز را اینجا منتظر شما خواهم بود.»