کتاب صوتی ما تمامش می‌کنیم

کتاب صوتی ما تمامش می‌کنیم اثر کالین هوور، یک داستان عاشقانه‌ی معمولی نیست، این کتاب قلبتان را می‌شکند و همزمان، آن را از امید لبریز می‌کند. تا انتهای داستان، در میان گریه خواهید خندید.

انسان‌ها در مسیر زندگی بر سر دوراهی تصمیم قرار می‌گیرند که گاهی تصمیم برای رفتن در مسیر درست سخت است. ما تمامش می‌کنیم (It ends with us) تصمیم‌های زندگی یک زن را به تصویر کشیده و راه‌های بی‌شماری را که پیش روی او قرار دارد بیان می‌کند؛ و مخاطب را با او در جهت تصمیم‌گیری درست هدایت می‌کند. در این کتاب عشق، خشونت، گذشت و عقلانیت به دور از کلیشه‌های همیشه و با پایانی متفاوت بیان می‌شود.

داستان درباره‌ی دختری به نام لیلی است که با یک جراح مغز و اعصاب خوش‌تیپ به نام رایل کینکید وارد رابطه می‌شود، ناگهان زندگی برایش آن‌قدر زیبا می‌شود که باور کردنی نیست اما وقتی دغدغه‌های مربوط به رابطه‌ی جدید، ذهن لیلی را به خود مشغول کرده است، خاطرات اتلس کاریگن، اولین عشقش و رشته‌ای که او را به گذشته‌ پیوند می‌دهد، درگیرش می‌کند. اتلس در گذشته، با لیلی نقاط مشترک فراوانی داشته و از او محافظت کرده است؛ به همین علت، وقتی ناگهان پیدایش می‌شود، هر آنچه لیلی با رایل ساخته، مورد تهدید قرار می‌گیرد و لیلی درمی‌یابد که گاهی اوقات، کسی که دوستت دارد، بیش از همه آزارت می‌دهد.

کالین هوور (Colleen Hoover)، با این رمان جسورانه و کاملا منحصر به فرد، داستانی را روایت می‌کند از عشقی فراموش‌ ناشدنی که ناچار باید بیشترین بها را برای آن پرداخت. هوور در مصاحبه‌ای بیان می‌کند که کتاب «ما تمامش می‌کنیم» سخت‌ترین کتابی است که تا کنون نگاشته و این کتاب را بیشتر از بقیه کتاب‌هایش دوست دارد.

کالین هوور در سال 1979 در تگزاس آمریکا به دنیا آمد و در سال 2011 اولین رمان خود «بسته» را منتشر کرد. وبلاگ‌‌نویس معروف «ماریس بلک» به این رمان پنچ ستاره اعطا کرد؛ و این کتاب به سرعت از پرفروش‌های نیویورک تامز شد. وی کتاب‎های زیادی را به رشته تحریر درآورده، که اغلب آن‌ها جوایز و دستاوردهای خوبی را به خود اختصاص دادند؛ مانند: عقب‌نشینی، ما تمامش می‌کنیم، این دختر و...

در قسمتی از کتاب صوتی ما تمامش می‌کنیم می‌شنویم:

«آرام آه می‌کشم، چشم‌هایم را می‌بندم و سرم را به دیوار گچی پشتم تکیه می‌دهم. به دنیا ناسزا می‌گویم که این آرامش تأمل برانگیز را از من دریغ کرد. حداقل کاری که دنیا می‌تواند در ساعت‌های پایانی امروز برایم انجام دهد، آن است که صدای پا، متعلق به یک زن باشد، نه یک مرد. اگر قرار است با کسی مصاحبت داشته باشم، ترجیح می‌دهم زن باشد. من به اندازه کافی قوی هستم و احتمالاً در بیشتر موارد، می‌توانم خودم را کنترل کنم اما در حال حاضر آنقدر راحتم که دلم نمی‌خواهد نصفه شبی، با یک مرد عجیب، روی پشت بام تنها باشم و آرامشم را از دست بدهم»