کتاب صوتی نئوهاوکینگ‌ها: یا سازش با سوراخ‌های جوراب مورچه

نویسنده‌ی ماجرایی که می‌شنوید دیگر بین ما نیست. مریم حسینیان نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی، در کتاب صوتی نئوهاوکینگ‌ها ماجرای نبرد خود و سرطان را با لحنی بی‌تعارف و شوخ‌طبعانه و در قالب یک جستار روایی با مخاطب در میان می‌گذارد. «سرطان»؛ موجودی که به گفته‌ی نویسنده‌ی این خودزندگینامه، مثل یک خرچنگ سیاه درون بدن می‌چرخد و غذای خود را پیدا می‌کند و حالا سروکله‌ی‌اش درون خود او پیدا شده بود.

درباره‌ی کتاب صوتی نئوهاوکینگ‌ها

مریم حسینیان را بیش از هر چیز به قلم رئالیستی و روایت‌های واقع‌گرایانه‌اش می‌شناسیم، اما این نویسنده‌ی ایرانی در کتاب صوتی نئوهاوکینگ‌ها، مرزهای تازه‌ای از واقعیت را پشت سر می‌گذارد. او در این جستار ادبی از واقعیت زندگی خود می‌گوید؛ از روزها و سال‌هایی که برای شکست دادن سرطان، با قرص و سرم و دارو و شیمی‌درمانی سر کرده بود. اما شنیدن خاطرات واقعی یک نویسنده درباره‌ی بیماری‌اش تنها نقطه‌ی پررنگ ماجرا نیست. آن چه که این روایت را زنده و متفاوت می‌کند، لحن صمیمی و رک و گاه کنایه‌آمیز راوی از مرور این تجربه‌ی سخت است؛ تجربه‌ای که در نهایت او را به یکی از «نئوهاوکینگ‌ها» تبدیل کرد. الهام اخوان، بازیگر توانای ایرانی، این کتاب شنیدنی را برای شما روایت می‌کند.

نئوهاوکینگ‌ها از کجا آمده‌اند؟

استیون هاوکینگ را می‌شناسید؟ نابغه‌ی قرن و دانشمند فیزیک که در اوج جوانی به بیماری بسیار نادری مبتلا شد و باقی زندگی را بر روی ویلچر و با فلج اندام گذراند: چیزی حدود پنجاه سال با رنج و ناتوانی جسمی مطلق! با تمام این‌ها هنوز هم با شنیدن نام هاوکینگ، نظریات تحول‌برانگیز او در کیهان‌شناسی و البته کشف جنجالی او درباره‌ی سیاه‌چاله‌ها به ذهنمان می‌آید.

بعد از هفته‌ها تحمل درد مداوم شکم، بالاخره نویسنده‌ی کتاب صوتی نئوهاوکینگ‌ها به وجود توده بدخیم پی برد. آن زمان هنوز نام «نئوهاوکینگ» ابداع نشده بود. در حقیقت مریم حسینیان این نام را برای توصیف وضع خود و دیگر بیمارانی که مثل او به این درد مزمن دچار شده بودند انتخاب کرد؛ گروهی که درست مانند استیون هاوکینگ باید باقی عمر را میخکوب روی تخت بیمارستان یا صندلی چرخدار می‌گذراندند.

کتاب نئوهاوکینگ‌ها: خنده میان تراژدی

نویسنده‌ی کتاب صوتی نئوهاوکینگ‌ها برای گفتن از سرطان لحنی شعارزده انتخاب نمی‌کند. روایت او همچنان تراژیک و تکان‌دهنده است، اما لحن و زاویه‌ی نگاه نویسنده به ماجرا مخاطب را ابداً یاد سوگواره‌های فلسفی یا بیانیه‌های کلیشه‌ای درباره‌ی مرگ و هستی یا حتی صحبت‌های انگیزشی در ستایش رنج نمی‌اندازد. این کتاب نه مرثیه‌ای برای زندگی است و نه سفری قهرمانی برای رفتن. تنها یک روایت صریح و صادقانه و حتی طنازانه است از یک تجربه‌ی زیسته‌ی متفاوت؛ تجربه‌ای که افراد زیادی آن را از نزدیک درک و لمس کرده‌اند. شاید باید گفت هر نئوهاوکینگی لازم است که این کتاب را بشنود تا بداند در تحمل این درد فلج‌کننده تنها نیست.

جستار صوتی نئوهاوکینگ‌ها پر از خاطرات صریح و دردناک و حتی ناخوشایند است؛ راهروهای طولانی بیمارستان و کلینیک‌های شیمی‌درمانی صحنه‌هایی است که نویسنده پس از جدی شدن ماجرای بیماری باید خود را به آن عادت می‌داد. اما از قاب نگاه خاص نویسنده، همین اتفاقات منزجرکننده به توصیف‌هایی ادبی تبدیل می‌شوند. در این قاب توصیفی، تزریق سرم‌های شیمی‌درمانی به بمباران شیمیایی سلول‌ها تشبیه می‌شود و آرایش کردن، حکم زره جنگی را پیدا می‌کند که بیمار را از محیط بی‌روح بیمارستان نجات می‌دهد.

ملاقات مریم با جناب هاوکینگ، شروع یک دوستی متفاوت

کتاب صوتی نئوهاوکینگ‌ها همچنان که یک اثر غیرداستانی و واقع‌نما است، سویه‌های بانمکی از یک روایت فانتزی را دارد. مریم حسینیان، همچنان که خود را برای جراحی توده‌ی سرطانی آماده می‌کرد، برای اولین‌بار استیون هاوکینگ را دید. مرد دانشمند با همان چهره‌ی همیشگی روی ویلچر نشسته و به او نگاه می‌کرد؛ گویی او از جهان دیگر مأمور شده بود تا راوی را برای یک شروع سخت و طولانی آماده کند. مریم حسینیان دیگر می‌دانست که به دسته‌ی نئوهاوکینگ‌ها پیوسته است.

از آن روز به بعد ملاقات‌های خیالی نویسنده با هاوکینگ و چت‌های شبانه بین آن دو آغاز شد. تجسم چهره‌ی هاوکینگ تصویری الهام‌بخش بود که نویسنده را از سیاه‌چاله‌ی ناامیدی عبور می‌داد. «اگر هاوکینگ توانسته بود سال‌ها با وجود رنج جسمی به زندگی خود ادامه دهد، حتماً من هم می‌توانم.» با تمام این‌ها، گاهی علامت سؤال بزرگی از راه می‌رسید و تمام نگاه فانتزی و کنایه‌وار نویسنده را کنار می‌زد؛ علامت سؤالی که برای هر بیمار مبتلا به سرطان آشناست: «چرا من؟» پیشنهاد می‌کنیم به جمع شنوندگان این ناداستان تأثیرگذار بپیوندید.

این کتاب با تلاش نشر صوتی رادیو گوشه و انتشارات چشمه تهیه شده است و با روایت گرم و صمیمی الهام اخوان به گوش شما می‌رسد.

کتاب صوتی نئوهاوکینگ‌ها برای شما مناسب است اگر

• به مرور ناداستان‌ها و جستارهای روایی ایرانی علاقه دارید.
• از مرور خاطره‌نامه و خودزندگی‌نامه‌ها لذت می‌برید.
• به دنبال یک روایت واقعی از تجربه‌ی نزدیک با بیماری سرطان هستید.
• می‌خواهید یک روایت صادقانه و صمیمی و الهام‌بخش را به عنوان سوژه‌ی کتاب شنیداری خود انتخاب کنید.

در بخشی از کتاب صوتی نئوهاوکینگ‌ها: یا سازش با سوراخ‌های جوراب مورچه می‌شنویم

درست از همان زمانی که پیام صوتی اشتباهی را در واتس‌اپ شنیدم، خیلی خوب فهمیدم قلب آدم‌ها متصل به جایی نیست. به‌راحتی می‌تواند از جایش کنده شود و بیفتد وسط حفره‌ی شکم. دکتر ف گفته بود تا زمان کشیدن بخیه‌ها یعنی ده روز بعد هیچ‌کس به من حرفی نزند. شب اولی که از بیمارستان مرخص شدم، هنوز با درودیوار خانه بیگانه بودم. در غیابم کل دکوراسیون خانه عوض شده بود. مهدی آن‌قدر در آن روزها آشفته و بدحال بود و آن‌قدر زیاد گریه می‌کرد که گاهی با ریش خیس می‌آمد بیمارستان. حواسش به اطرافش نبود اصلاً. مدام فکر می‌کردم کسی اذیتش کرده و بعضی وقت‌ها می‌گفتم فقط مبل کنار تخت بیمارستان را صاف کند و روی آن دراز بکشد و بخوابد… فقط بخوابد و در آن لحظه‌هایی که مطمئن بودم خوابیده، نگاهش می‌کردم. از پست‌هایی که در اینستاگرامش نوشته بود خیلی غمگین شدم.

دلم نمی‌خواست این‌طور حس مقصر بودن داشته باشد. چون واقعاً نبود. بیماری من برآیند خودخوری‌ها و اندوهی هفت‌ساله بود. اندوهی که مربوط می‌شد به خیلی موضوع‌های متنوع که در رأس آن‌ها استرس‌های مزمن و فلج‌کننده برای پسرم امیرحسین بود. نوزاد نارسی که یک روز داغ تیرماه، درحالی‌که تاریخ تولدش را برای آخر شهریورماه با دکتر زنان تعیین کرده بودیم، با وزنی حدود یک و نیم کیلوگرم به دنیا آمد. و من چه می‌دانستم نوزاد نارس داشتن چه‌قدر می‌تواند روزها و شب‌هایم را آشفته کند؟ چه می‌دانستم بعد از مراقبت‌های ویژه‌ی مربوط به وزن گرفتن چه چیزهای دیگری منتظرم است. چه می‌دانستم فشار خون بالا در مسمومیت بارداری ماندگار خواهد شد برای تمام عمر و این جمله‌ی معروف دکتر روان‌شناس، که سال‌هاست کنارم با احتیاط حرکت می‌کند، هفت سال در گوشم زنگ می‌زد: بچه‌های نارس، آن‌ها که درگیر تأخیر رشد می‌شوند، در جاده‌ای مه‌گرفته راه می‌روند.