انتشارات سوره مهر » نوجوان

نگار گوشه اتاق نشسته بود و به پنجره نگاه می‌کرد. حوصله‌اش سر رفته بود. بیرون هم نمی‌توانست برود؛ چون داشت باران می‌آمد. با خستگی از جا بلند شد و به سمت پنجره رفت. باغچه زیر باران خیس شده بود. برگ‌های سبز درختان براق و پررنگ شده بودند و...

کتاب " فرزندان ایرانیم " مجموعه طنز داستانی روایی است که در شصت سکانس داستانی آورده شده است. کتاب با معرفی نویسنده آغاز می‌شود و آرام وارد صحنه‌‌های داستانی طنزآلود امیریان...

کتاب هزار و یک شب ، یکی از کتاب های کهن و باارزش است و بهترین یادگاری است که از آداب و رسوم قدیم مشرق زمین باقی مانده است. این کتاب، همان «هزار افسان» ایران باستان است که قبل از دوره ی هخامنشی در...

آقا مهدی جان سلام از راه دور من کی‌ام؟ ماهیِ کوچک صبور یکی از اون ماهی‌های نیمه‌جون که شده به چنگِ قلاب آویزون منم اون کرم کوچولوی تو باغ که می‌شه خوراک جوجه‌ی کلاغ منم اون غنچه‌ی نازِ...

بوستان سعدی، پنجمین کتاب از مجموعه «قصه‌های شیرین ایرانی» است که نویسنده از میان حکایت‌های شیخ اجل، 37 قصه کوتاه بین 2 تا 5 صفحه‌ای را برای بازپردازی برگزیده است. به این معنا که «ایجاز» برجسته‌ترین مشخصه قصه‌هایی...

برای رسیدن چنین روزی خدا می‌داند چه‌قدر لحظه‌شماری کردم؛ حتّی آن روز که با تورج، پسر همسایه‌مان، دعوایم شد. البتّه تقصیر خودش بود. من که کاری با او نداشتم. روداری کرد، هُلش دادم. بس که لاغرمردنی است، افتاد زمین. سرش خورد به جدول پیاده‌رو...

گلستان سعدی ، هشتمین اثر از مجموعه خواندنی « قصه‌های شیرین ایرانی » است؛ منتها وقتی یکی دو داستان این کتاب را با نوپردازی فرهاد حسن‌زاده می‌خوانیم، خیال برمان می‌دارد که نکند این قصه‌ها را خود...

مولوی، یکی از بزرگ‌ترین شاعران و عارفان ایران است. نام این شاعر بزرگ و معروف، محمّد، و لقب او، جلال‌الدین است. بعضی هم مولوی را به نام «مولانا» یا «ملّای روم» می‌شناسند. مولوی در سال 604 هجری قمری در شهر بلخ به...

قابوس‌نامه، نهمین کتاب از مجموعه قصه‌های شیرین ایرانی است که نویسنده، مشهورترین حکایات عنصرالمعالی را برای مخاطب نوجوانش آماده کرده است. این حکایت‌ها نسبت به امثال و حکم و قصه‌های برخی دیگر از متون کهن فارسی ما از شرح و تفصیل بیش‌تری...

اگر کسی می آمد و به سرم دست می کشید، حتما می توانست جای دو تا شاخ را پیدا کند. باور کردنی نبود. فرمانده که آن جور با اخم و تخم به همه دستور می داد، چنان به این یک ذره بچه - عبدل را می گوییم - احترام می گذاشت که باید بودی و می دیدی.