کتاب همه آنچه مادرم به من آموخت

کتاب همه آنچه مادرم به من آموخت، داستان کوتاهی احساسی و سرشار از روابط پیچیده‌ی خانوادگی را پیش روی خواننده قرار می‌دهد. آلیس هافمن، نویسنده‌ی کتاب، با نثری جذاب، خواننده را در این اثر با ماجراهای دختری جوان در بوستونِ اوایل سده‌ی بیستم میلادی همراه می‌کند. این دختر، آدلاین نام دارد و پس از مرگ پدرش، از سخن گفتن دست کشیده و به نمادی از مقاومت خاموش در برابر سختی‌های زندگی و رفتارهای ناپسند مادرش تبدیل شده است.

درباره‌ی کتاب همه آنچه مادرم به من آموخت

کتاب همه آنچه مادرم به من آموخت (Everything My Mother Taught Me)، داستانی کوتاه و خانوادگی درباره‌ی مفاهیمی مانند تأثیر بدرفتاری مادر و توانایی انسان برای غلبه بر مشکلات را در خود گنجانده است. آلیس هافمن (Alice Hoffman)، نویسنده‌ی کتاب، خواننده‌ی این اثر را با ماجراهای دختری با نام آدلاین همراه می‌کند که مادری بدرفتار دارد و سخت گرفتار مشکلات زندگی است.

در سال‌های ابتدایی دهه‌ی 1900، آدلاین به همراه مادر بدرفتار و پدر مهربانش در بوستون زندگی می‌کند. پدر که یک کفاش است، برای تأمین مخارج خانواده از عشق خود به دریا دست کشیده، اما مواد شیمیایی شغلش او را بیمار و در نهایت به کام مرگ می‌کشد. پس از مرگ پدر، آدلاین از حرف زدن خودداری کرده و تنها از طریق نوشتن با دیگران ارتباط برقرار می‌کند.

در این میان، مادر آدلاین که بیوه شده است، به‌عنوان خدمتکار در یک فانوس دریایی مشغول به کار می‌شود. مادر آدلاین فوراً به روان، مردی متأهل که همسرش جولیا نام دارد، علاقه‌مند می‌شود. آدلاین خیلی زود از طریق کتابچه‌ای که مادرش در آن با روان درباره‌ی روابط نامشروعشان نوشته است، به این راز پی می‌برد. در این میان، جولیا از خیانت همسرش بی‌خبر است و رابطه‌ای صمیمی با آدلاین برقرار می‌کند.

سرانجامی پندآموز و جذاب برای شخصیت‌های داستان

در ادامه‌ی کتاب همه آنچه مادرم به من آموخت، جولیا به طور اتفاقی یادداشت‌های مادر آدلاین را پیدا می‌کند؛ اما به شوهرش چیزی نمی‌گوید. وقتی مادر آدلاین متوجه گم شدن کتاب می‌شود، آدلاین را مقصر می‌داند. وضعیت برای جولیا بدتر می‌شود؛ زیرا روان شروع به کتک زدن او می‌کند. جولیا، نقشه‌ای برای فرار می‌کشد و ناپدید می‌شود؛ اما هیچ کس به ناپدید شدن جولیا اهمیتی نمی‌دهد و مادر آدلاین با روان ازدواج کرده و به خانه‌ی او نقل مکان می‌کند. با آمدن یک خبرنگار به جزیره که به دنبال دلیل خودکشی جولیا است، ورق برمی‌گردد. آلیس هافمن در ادامه، ماجراهای جالبی سر راه شخصیت‌های داستان همه آنچه مادرم به من آموخت، قرار می‌دهد و این اثر با پایانی تأثیربرانگیز، خاتمه پیدا می‌کند.

کتاب همه آنچه مادرم به من آموخت را انتشارات نوژین با ترجمه‌ی مریم قنبری، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

نکوداشت‌های کتاب همه آنچه مادرم به من آموخت

• من از همان جمله‌ی اول، عاشق شخصیت دوازده‌ساله‌ی آدلاین شدم و قلبم برایش شکست. این داستان کوتاه آلیس هافمن که درباره‌ی تلاش یک دختر جوان برای یافتن راه خود در دنیایی سخت است، به‌شدت من را تحت تأثیر قرار داد. (کاربر گودریدز)
• این اثر دارای فضایی عالی و شخصیت‌های جذابی به‌ویژه جولیا است و با پایانی رضایت‌بخش به پایان می‌رسد. (کاربر گودریدز)

کتاب همه آنچه مادرم به من آموخت برای شما مناسب است اگر

• به دنبال یک داستان کوتاه و جذاب هستید که شما را از همان ابتدا با خود همراه کند.
• از خواندن آثاری لذت می‌برید که به روابط پیچیده‌ی خانوادگی و سوءاستفاده می‌پردازند.
• علاقه‌مند به داستان‌هایی هستید که بر قدرت انعطاف‌پذیری و مقاومت روح انسان در برابر سختی‌ها تمرکز دارند.

در بخشی از کتاب همه آنچه مادرم به من آموخت می‌خوانیم

قایق پارویی کوچکی را برای بردن ما به سمت خشکی فرستاده بودند، اما مردی که هدایت قایق را برعهده داشت به خاطر اینکه در آن هوای بد به دنبال دو غریبه آمده است، بدخلق به نظر می‌رسید، گرچه یکی دوباری نگاهی به مادرم کرد. با دیدن نگاه‌های او به مادرم نگران شدم. مادرم با وجود اینکه مجبور بودیم در زیر باران راه برویم، بهترین لباسش را پوشیده بود و طوری رفتار می‌کرد که انگار نه انگار خیس شده است.

من موهای بلند مشکی داشتم و نسبت به سنم قد بلندی داشتم و به خاطر طرز نگاهم کسی فکر نمی‌کرد دوازده‌ساله باشم. دختر سرکشی به نظر می‌آمدم، دختری که از پنجره بیرون می‌رود یا از قایقی که ما را به سمت جزیره سنگی می‌برد، به بیرون می‌پرد. البته به این کار فکر می‌کردم، اما جلوی خود را گرفتم. آب حتی در تابستان هم بسیار سرد بود و به طور حتم خون انسان قبل از غرق شدن در آب منجمد می‌شد. این راهی خوب برای مردن نبود زیرا دردناک است که انسان در زیر پوستش تبدیل به یک تکه یخ بشود.

کسی که برای بردن ما به جزیره آمده بود پسرش را هم همراه خود آورده بود. پدر و پسر هردو یک نام داشتند، روآن15. روآن بالاردِ16 پدر مردی در میانه چهل سالگی بود، بسیار قوی و چابک بود و وقتی به مادرم خندید صورت عبوسش تغییر کرد و توانستم ببینم که چقدر زیباست. او توضیح داد که سومین نگهبان فانوس دریایی است و دو مرد دیگر مافوق او هستند و به همین خاطر است که شماره سه را روی یقه لباس فرمش چسبانده است.

مادرم گفت: «حتماً اشتباهی شما را نفر سوم کرده‌اند.»