کتاب گره کور

بیژن هیچ‌وقت به آن‌سوی دریاها نرسید. کسی صدای مشت‌های او را که به در و دیوار کانتینر برخورد می‌کرد نشنیده. او بدترین راه را برای رفتن انتخاب کرد و بدترین سرنوشت نیز نصیبش شد. کتاب گره کور نوشته‌ی فرهاد کشوری مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه را به ما ارائه کرده است. این داستان‌ها دارای مضامین اجتماعی هستند و اغلب پایان تلخی دارند.

درباره‌ی کتاب گره کور

هفت‌تیر را از زیر پیراهنش بیرون آورد. نمی‌خواست به هیبت فرصت تکان خوردن بدهد. می‌دانست که باید کار را تمام کند. تا قبل از اینکه پلیس سر برسد و درون وسایلش را جست‌وجو کند و بپرسد اسلحه برای کیست و او اینجا چه‌کار می‌کند و...، باید کار را تمام کند. صدای شلیک گلوله بلند شد. سکوت شب، همراه با لرزشی که بر اثر افتادن هیبت بر روی زمین ایجاد شد، خود یاور را هم ترساند. حالا باید فرار کند. برای او دیگر جایی نمانده. ناچار است از کسی کمک بگیرد، اما چه کسی حاضر است به یک قاتل پناه دهد؟ کتاب گره کور نوشته‌ی فرهاد کشوری مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که در دهه‌ی هفتاد روایت می‌شوند و با مختصات داستانی و ادبی همان دوران مطابقت دارند.

داستان‌های کوتاه کتاب گره کور هر کدام بازگوکننده‌ی یکی از پدیده‌های اجتماعی هستند و ما را با وقایعی که زیرپوست شهر در جریانند آشنا می‌کند. این مجموعه داستان به‌کوشش انتشارات ققنوس منتشر شده است.

کتاب گره کور برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که هر کدام از آن‌ها بیانگر یکی از رنج‌های بشرند؛ البته قصه‌های این مجموعه برای نزدیک به سی سال پیش هستند و ممکن است برای مخاطبان امروز چندان ملموس نباشند؛ درهرحال کتاب گره کور برای علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه و اجتماعی مفید است.

در بخشی از کتاب گره کور می‌خوانیم

«اتوبوس؟ کدام اتوبوس؟»

مرد ناشناس از روى صندلى بلند شد و گفت: «شما باید هر چه زودتر این‌جا رو ترک کنید.»

«بله... مى‌رم بیرون شاید دنیا به آخر رسیده باشه....»

مرد ناشناس دست‌ها را در جیب‌ها فرو برد، به او نگاه کرد، لبخند زد و گفت: «نه، تازه اولشه.»

کف پاها را گذاشت روى موزاییک‌هاى خنک اتاق. کفش‌ها را پا کرد و بلند شد سر پا.

مرد ناشناس به در بسته اتاق اشاره کرد.

به طرف در رفت و دستگیره در را چرخاند. در باز شد. راهرو درازى روبرویش بود. رو کرد به مرد ناشناس و گفت: «خداحافظ.»

مرد لبخند زد.

راهرو طولانى را با شتاب طى کرد، از پله‌ها پایین رفت و از کنار اتاقک شیشه‌اى کنار در ورودى گذشت و میان دو ردیف درختان کاج گذشت. هر چه فکر کرد به یادش نیامد که پیش‌تر این‌جا را دیده باشد. وقتى از دروازه بزرگ باغ بیرون مى‌زد فکر کرد شاید خواب این‌جا را دیده باشد... جلو دروازه ایستاد. رو برگرداند و به ساختمان نگاه کرد. عجیب آشنا به نظر مى‌رسید. پیاده‌رو جلو ساختمان را گرفت و رفت.