کتاب صوتی موج‌ها و دریاها

کتاب صوتی موج‌ها و دریاها اثری از روح‌الله حسینی ملقب به عطش است. این کتاب صوتی مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه با مضامین مختلف است که با قلم منحصربه‌فرد نویسنده، تبدیل به تجربه‌ی شنیداری جالب و تازه‌ای شده که مخاطب را به دل روایاتی خیال‌انگیز و زیبا می‌برد.

درباره‌ی کتاب صوتی موج‌ها و دریاها

کتاب صوتی موج‌ها و دریاها مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که به قلم روح‌الله حسینی نگاشته شده‌اند. قصه‌های این کتاب هریک موضوعی مستقل از یکدیگر دارند و بیانگر حال‌وهوایی متمایز هستند. درحالی‌که بعضی از داستان‌ها یادآور عشق و ایثار و محبت‌اند، داستان‌های دیگر از مرگ و جنگ و ترس می‌گویند.

کتاب صوتی موج‌ها و دریاها سبک متفاوتی در خلق موقعیت و قصه دارد. شنیدن هر بخش از کتاب به شما این امکان را می‌دهد که بخش‌به‌بخش آن را مانند یک فیلم سینمایی در ذهن خود مجسم کنید و لذت ببرید. باآن‌که شخصیت‌ها و فضاها در این کتاب برای مخاطب ایرانی آشناست، اما عنصر خیال و جادو به کمک قلم روح‌الله حسینی آمده تا مرز میان رؤیا و واقعیت را در هر قصه کم‌رنگ و کم‌رنگ‌تر کند.

روح‌الله حسینی که با نام هنری عطش نیز شناخته می‌شود، ترجمه‌ی آثاری از زبان فرانسه و همچنین نویسندگی کتاب‌هایی چون «محمود»، «اینشتین و عاشق»، «من هم کرونا گرفتم» و... را در کارنامه‌ی حرفه‌ای خود دارد.

کتاب موج‌ها و دریا اثری از روح‌الله حسینی است که توسط نشر صوتی نوین‌کتاب گویا منتشر شده. نسخه‌ی متنی این کتاب نیز توسط نشر نگاه در اختیار مخاطبان قرار گرفته. این مجموعه داستان را با صدای احسان چریکی می‌شنوید.

کتاب صوتی موج‌ها و دریاها برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به داستان‌های کوتاه و معاصر فارسی با مضامین اجتماعی و عاشقانه علاقه دارید، از شنیدن این کتاب صوتی لذت خواهید برد.

در بخشی از کتاب صوتی موج‌ها و دریاها می‌شنویم

عاقبت کار خودش را کرد. از آنچه می‌ترسیدیم به سرمان آمد. گفته بود یکی از روزهای مردادماه چله‌ی تابستان و ظل آفتاب این کار را می‌کند و کرد؛ پیش چشم همه‌ی ما، ما که رفته بودیم تا شاید متقاعدش کنیم از این تصمیم شوم دست بردارد. برعکس ما را که دید، تازه مصمم‌تر شد. سر و رویش را با حوصله شست و ریشش را تراشید. چقدر نورانی شده بود چهره‌اش، شده بود مثل پنجه‌ی آفتاب، مثل قرص ماهتاب. سر صبر وضو گرفت. مسح پای راست را که می‌کشید لحظه‌ای مکث کرد. خوشحال شدیم همه. گفتیم شاید منصرف شده، اما در پای چپ جبران کرد. تا پوشیدن لباس و شانه کردن مویش یک دقیقه هم نکشید. آن‌قدر تند قدم برمی‌داشت که به پایش نمی‌رسیدیم. بیچاره آقا که با پای علیل می‌کوشید خودش را برساند و بگیرد پر کتش را، شاید منصرف شود، نشد. لب آب که رسید باز لحظه‌ای مکث کرد. خیره شده بود به پشت دست راستش که بالا گرفته بود تا کفشدوزکی که باد به سمتش آورده بود و داشت از انگشت اشاره‌ای بالا می‌رفت، پرواز دهد.